چگونه CPU را خنک کنیم؟

خنک کننده CPU کامپیوتر

CPU های مدرن برق بسیار بالایی در حدود ۱۳۰ وات مصرف می کنند. این برق بصورت گرمای زائد از بین می رود. در واقع، سیستم مدرن دارای لامپ ۵۰ تا ۱۳۰ وات است که بصورت ثابت داخل کیس برق مصرف می کند. این شباهت به مشکلی اشاره کرده که لامپ گرمای خود را از سطح نسبتا بزرگ حباب منتشر می کند. پردازشگر باید همین میزان گرما را در سطح نسبتا کوچکتر پردازشگر در حدود .۲۵ اینچ مربع منتشر کند. پردازشگر بدون سینک حرارتی برای جریان این گرما ممکن است خودش را بصورت یک حلقه بسوزاند.

تقریبا تمام سیستم ها با این مشکل گرمایی در زمان جایدهی سینک حرارتی فلزی گسترده در تماس نزدیک با پردازشگر (یا منتشر کننده گرمایی یکپارچه) مواجه شده و از فن کوچک برای جریان هوا از طریق سینک حرارتی استفاده کنند. این دستگاه، خنک کننده CPU یا فن/ سینک حرارتی (HSF) نامیده می شود. همچنانکه مصرف برق پردازشگرها زیاد می شود، اندازه سینک های حرارتی نیز بیشتر می شود. حتی خنک کننده های موجود که با پردازشگرهای ریلی امروزی بسته بندی شده اند اغلب کاملا بزرگ و سنگین هستند. برای مثال، شکل ۶-۵ خنک کننده CPU پنتیوم ۴ اینتل سوکت را در سمت چپ و خنک کننده CPU C-120 را در سمت راست با دو جفت باتری AA را نشان می دهد.

سینک های حرارتی با مواد مختلف، طبق قیمت و کاربرد موردنظر، ساخته می شوند. سینک حرارتی ارزان و با پردازشگر آهسته تر احتمالا از آلومینیوم ساخته می شود. آلومینیوم ارزان و برای انتقال گرما نسبتا کارآمد است. مس بسیار گرانتر از آلومینیوم است، اما برای انتقال گرما بسیار کارآمدتر می باشد. بدین ترتیب، سینک حرارتی بسیار گران، و با پردازشگر سریعتر، ممکن است در اصل از آلومینیوم اما با سطوح مسی ساخته شده باشد که پردازشگر با سینک حرارتی تماس دارد. گرانترین سینک های حرارتی و با سریعترین پردازشگرها از مس خالص ساخته می شوند.

قطعات فن/ سینک حرارتی ازنظر نوع و اندازه فنی که استفاده می شود، و اینکه چگونه فن سریع کار می کند، فرق دارند. سرعت فن مهم است زیرا سایر چیزها برابر بوده، و فن سریعتر نیز صدای بیشتری تولیدی می کند. با جریان هوای برابر، فن بزرگتر و آهسته تر صدای کمتری را نسبت به فن کوچکتر و سریعتر ایجاد می کند. اندازه فن با افزایش سرعت پردازشگر نیز برای ایجاد حجم جریان هوای بالای مورد نیاز برای خنک کردن سینک حرارتی، بیشتر می شود در حالیکه سرعت فن (و صدا) در سطح معقول حفظ می شود. برای مثال، سینک حرارتی پردازشگرهای پنتیوم II از فن های ۳۰ میلیمتری استفاده می کند. سینک حرارتی پردازشگرهای آلتون ۶۴ و پنیتوم ۴ اولیه از فن های ۷۰ یا ۶۰ میلیمتری استفاده می کند. بعضی از سینک های حرارتی با عملکرد ثالی از فن های ۸۰، ۹۲ یا ۱۲۰ میلیمتری استفاده کرده و برخی نیز از فن های متعددی استفاده می کنند.

بطور کلی، استفاده از خنک کننده های CPU مطرح می شود که دارای پردازشگرهای کوچکی هستند. خنک کننده های دسته ای ازنظر عملکرد و میزان صدا با عنوان خنک کننده های خوب و بسیار کارآمد مطرح می شوند هرچند قیمت بالایی ندارند.

با اینحال، اگر در مورد صدای کامپیوتر نگرانی وجود دارد، خنک کنده CPU ثالث پیشنهاد می شود که می تواند از حدود ۱۵ دلار تا بیش از ۱۰۰ دلار برای یک خنک کننده CPU هزینه کرد که بستگی به پردازشگری دارد که از آن استفاده می شود و اینکه برای خنک شدن چقدر کارآمد می باشد. خنک سازی آرکتیک چندین مدل را با قیمت ۱۵ تا ۳۰ دلار ساخته است که بسیار معقول و کارآمد می باشد. خنک کننده های سری ۷۰۰ و ۷۷۰۰ زالمان نیز قیمت بالاتری در حدود ۳۰ تا ۴۵ دلار دارند و بسیار کارآمد هستند بطوریکه بعضی از مدلها می توانند با بعضی پردازشگرها بدون فن اجرا شوند. در نهایت، مدل ترمال رایت با قیمت ۶۰ دلار یا بیشتر برای خنک کننده CPU پیشنهاد می شود.

چگونه CPU را ارتقا بدهیم؟

ارتقای CPU کامپیوتر

تعویض پردازشگر با مدل سریعتر یکی از موثرترین و مقرون بصرفه ترین آپدیتی است که می تواند در سیستم قدیمی انجام داد. در برخی مواردف عملکرد CPU را با هزینه نسبتا کم می تواند دوبرابر یا سه برابر کرد. متاسفانه، تمام سیستمها برای ارتقای پردازشگر گزینه خوبی نیستند. برای تشخیص اینکه کدام سیستم برای ارتقای سیستم مناسب است باید تحقیق رد. در اینجا به چندین عامل اشاره می شود:

 

نوع سوکت پردازشگر

نوع سوکت اولین موردی است که توسط مادربرد ایجاد می شود. مادربردهایی که از سوکت ۷۷۵ فعلی برای اینتل یا سوکت ۹۳۹ برای AMD استفاده می کنند از بهترین گزینه ارتقا هستند. مادربردهایی که از سوکت های قدیمی ۴۶۲ (A) یا ۷۵۴ برای AMD یا سوکت ۴۷۸ برای اینتل استفاده کرده نیز گزینه های پردازشگر کمتری را مطرح می کنند اما هنوز از گزینه های مناسب ارتقا هستند. مادربردهایی که از سوکت های بسیار قدیمی استفاده کرده مانند سوکت اینتل ۳۷۰، از گزینه های ضعیف ارتقا بوده زیرا پردازشگرهای کمی برای آنها در دسترس می باشند. مادربردهایی که از سوکت های مطلق ۷ و اولیه، شیار A یا شیار ۱ استفاده رده در واقع قابل اتقا نیستند. حتی اگر مولفه های موردنیاز برای ارتقای این سیستمهای مطلق پیدا شود، اما قیمت بالا بوده و حتی پس از ارتقا، سیستم بسیار کند خواهد شد.

 

مدل مادربرد و سطح بازبینی

از آنجایی که مادربرد دارای سوکت مناسبی است اما بدین معنا نیست که لزوما بتواند هر پردازشگری که از آن سوکت استفاه کرده قبول کند. قبل از ارتقا، سازگاری مادربرد با پردازشگر ارتقا باید تایید شود.

 

BIOS

مادربرد اغلب می تواند از پردازشگر بسیار سریعتری نسبت به آنچیزی که درحال حاضر نصب شده است پشتیبانی کند اما به ارتقای BIOS نیز نیاز است. قبل از ارتقا، وب سایت مادربرد را برای یافتن آخرین اپدیت BIOS موجود برای آن مادربرد چک کنید. BIOS نکاتی را ارائه کرده که تشخیص می دهد کدامیک از ورژن BIOS از پردازشگری که باید نصب شود پشتیبانی می کند.

 

خنک کننده CPU

نصب پردازشگر جدید معمولا مستلزم نصب خنک کننده جدید CPU است. خنک کننده قدیمی ممکن است مجهز به پردازشگر جدید باشد اما سریعتر از پردازشگر جدید خنک نمی شود. پردازشگر کوچک با خنک کننده CPU موجود مناسب است.

 

حافظه

اگر حافظه فعلی PC3200 یا DDR2 نصب شده است، در اینصورت پردازشگر جدید احتمالا با آن کار می کند. اگر حافظه آهسته ای نصب شده باشد، مانند PC160، PC2100 یا PC2700 DDR-SDRAM، در اینصورت ممکن است حافظه و پردازشگر تعویض شوند. بعضی از مادربردها از عملیات حافظه غیرهمگام استفاده می کنند که گفته می شود آنها حافظه را با سرعت آهسته تر از باس حافظه پردازشگر اجرا می کنند. حتی اگر این چنین مادربردی موجود باشد، استفاده از حافظه آهسته تر از پردازشگر به منظور کاهش عملکرد پردازشگر مطرح می شود که دلیل کلی برای ارتقای پردازشگر می باشد.

 

منبع برق

منبع برق در بسیاری از سیستم های قدیمی گسترده بوده، و سیستم های مصرفی برای کار کردن قطعاتی که در اصل نصب شده اند کافی می باشند. معمولا پردازشگرهای سریعتر از برق بیشتری مصرف کرده، بنابراین ممکن است که نصب پردازشگر سریعتر مستلزم منصب منبع برق با ظرفیت بالا باشد. تعویض منبع برق با عنوان بخشی از ارتقا باید بررسی شود. اگر منبع برق فعلی از برند خوبی بوده و ظرفیت بالایی داشته باشد، و اگر پردازشگر جدید وات بسیار زیادی را نسبت به اصل خود مصرف نکند، در اینصورت احتمالا باید از منبع برق قدیمی استفاده نمود. بعبارت دیگر، اگر سیستم راه اندازی نشده و یا پس از ارتقای پردازشگر خراب شود، نشانه خوبی است که منبع برق باید تعویض شود.

 

شناسایی پردازشگر فعلی

گاهی اوقات باید CPU ناشناخته شناسایی شود و یا حداقل جزئیات آن را تشخیص داد. اگر CPU نصب نشده، می توان آن را با بررسی علائم روی سطح آن شناسایی نمود و این علائم را با اطلاعات شناسایی منتشر شده در وب سایت سازنده مقایسه کرد. برای مثال، شکل ۷-۵ علائم پردازشگر را نشان داده که اینتل برای شناسایی پنتیوم D سوکت ۷۷۵ و پردازشگرهای ویرایش اضافی پنتیوم استفاده می کند. AMD از علائم مشابه استفاده کرده و آنها را در وب سایت خود منتشر می کند.

اغلب اوقات، شکل ۷-۵ باید شناسایی شود. علائم پردازشگر پنتیوم D اینتل شامل نصب پردازشگر است. آسانترین راه اینست که از ویرایش خانگی اورست، ساندرا SiSoft یا ابزار تشخیص عمومی استفاده نمود. شکل ۸-۵ ویرایش خانگی اورست را برای شناسایی پردازشگر نصب شده با عنوان سمپرون +۲۸۰۰ AMD نشان می دهد. علاوه بر نام و مدل پردازشگر، این ابزارها سایر اطلاعات مهم مانند نام و مرحله هسته CPU، اندازه حافظه پنهان و نوع بسته را نیز ارائه می دهند.

 

انتخاب پردازشگر جایگزین

نوع سوکت، سازگاری مادربرد و سایر عوامل باعث محدود شدن طیفی از پردازشگرهای مناسب ارتقا یافته می شود. حتی با این محدودیتها، حداقل چندین و دهها پردازشگر وجود دارد که باید از بین آنها انتخاب نمود از راهنمایی های زیر باید برای بهترین انتخاب استفاده کرد:

 

درنظر گرفتن قیمت کلی در قبال ارزش سیستم

اگر پردازشگر ۵۰ دلاری در سیستم قدیمی بدون هیچ ارتقایی وجود داشته باشد، در اینصورت باید ابتدا حافظه، منبع برق و یا سایر قطعات سیستم را ارتقا داد که ممکن است سیستم قدیمی با وظایف درخواستی کمتری مواجه شده و سیستم جدید کاملا ایجاد شود. برعکس، اگر سیستم بسیار جدید ارتقا یابد، در اینصورت ممکن است هزینه زیادی برای ارتقای آن پرداخت تا سیستم به سطح عملکرد فعلی برسد.

 

درنظر گرفتن قیمت

برای مثال، شما ممکن است چندین مدل سمپرون یا سلرون با قیمتی از ۶۰ تا ۱۳۰ دلار داشته باشید. اگر حتی این کندترین و گرانترین پردازشگرها به ارتقای عملکرد قابل توجهی در پردازشگر اصلی اشاره کنند، احتمالا هر چیز دیگری نسبت به کندترین مدل ارتقا درک می شود. در اینصورت باید عملکرد اضافی توجه نمود.

 

درنظر گرفتن مصرف برق

هرچه اختلاف بین مصرف برق پردازشگرهای قدیمی و جدید کمتر باشد، آسانتر ارتقا می شوند. برای مثال، اگر مادربرد سوکت ۷۵۴ درحال ارتقا است، ممکن است یک گزینه بین سمپرون ۶۲W و آلتون ۶۴ ۱۱۰W وجود داشته باشد. در خصوص عملکرد بالای آلتون ۶۴ نیز ممکن است مسائل منبع برق و خنک سازی مطرح شود.

عیب یابی XBOX360 و کد های خطای رایج ان

عیب یابی Xbox 360

 

  • Xbox 360 روشن نمی شود

USB کوتاه است

پورت های USB در جلو (۲) و پشت (۱) کنسول را چک کنید. اگر پورت USB خمیده بوده و دارای مدار کوتاهی است در اینصورت Xbox رشن نمی شود.

 

منبع برق خراب

اگر دستگاه به درستی متصل است، اما منبع برق داغ است، تمام اتصالات را قطع کرده و به مدت ۱ ساعت اجازه دهید تا خنک شوند. درصورت وجود مشکل پس از خنک شدن منبع برق، منبع برق باید تعویض شود.

 

برد ماژول RF خراب

اگر منبع برق خوب است پس مشکل می تواند از برد ماژول RF باشد. در صورت صدمه دیدن این برد، باید تعویض شود.

 

مادربرد خراب

اگر مشکل پس از بررسی مراحل بالا همچنان وجود داشت، احتمالا مادربرد خراب است. اتصالات لحیم روی مادربرد ممکن است ترک خورده باشند. در اینصورت، اتصالات را مجددا لحیم کنید.

 

  • درایو دیسک باز/ بسته نمی شود

وجود آلاینده در درایو دیسک

اگر سینی داریو دیسک چسبیده شده است و باز و بسته نخواهد شد، پس دیسک را بصورت دستی در بیاورید. لینک مربوط به دستورات را برای برداشتن صفحه دنبال نموده و درایو را بصورت دستی خارج کنید. هر گونه موانع را برداشته، و کنسول را وصل کنید. اگر دکمه خروج هنوز کار نمی کند، درایو دیسک باید تعویض شود.

 

  • Xbox 360 دیسک را نمی خواند

ترک خوردگی دیسک

دیسک هایی که به شدت ترک خورده اند توسط کنسول خوانده نمی شوند. دیسک ترک خورده در درایو را تمیز کنید. اگر Xbox 360 دیسک را بدون مشکل اجرا می کند، پس دیسک های ترک خورده مشکل دارند.

 

لنزهای کثیف لیزر

اگر مشکل ناشی از دیسک ترک خورده باشد، گرد و غبار ممکن است روی لنزهای درایو نوری وچود داشته باشد. درایو نوری را از کنسول برداشته و تمیز کنید.

 

درایو نوری خراب

اگر Xbox 360 دیسک ها را پس از تمیز کردن درایو نوری نمی خواند، پس رایو نوری احتمالا خراب است. درایو DVD معیوب را تعویض کنید.

 

دیتای بازی ذخیره نمی شود

Xbox 360 بازی را ذخیره نمی کند

 

سخت دیسک خراب

اگر Xbox 360 دیتای بازی را ذخیره نمی کند، سخت دیسک احتملا صدمه دیده است. سخت دیسک را به درستی متصل کنید، و مطمئن شوید تا فضای کافی برای ذخیره داشته باشد و سپس مجددا ذخیره کنید. اگر مشکل همچنان باقی بود، سخت دیسک باید تعویض شود.

 

چراغ های خطای قرمز

تشخیص قطعه خراب Xbox 360 بستگی به این دارد که چند تا از چراغ های قرمز اطراف دکمه پاور چشمک می زنند.

 

یک چراغ قرمز

اگر چراغ قرمز در سمت راست پایین بر روی Xbox 360 چشمک می زند، کنسول دارای خطای سخت افزاری است. کنسول هنوز روشن است، و باید کد خطا را در صفحه اتصال نشان دهد. کد با E شروع و با دو رقم شروع می شود. برخی از رایج ترین کدهای خطا را می توان در این صفحه پیدا کرد، اما اطلاعات دقیق در پایگاه داده کد خطا کارشناسان Xbox وجود دارد.

 

دو چراغ قرمز

زمانی که دو چراغ چپ در کنسول به حالت قرمز چشمک زن هستند، یک قطعه بیش از حد گرم شده است. احتمالا فن با صدای بلند کار می کند، کنسول را خاموش نموده و به مدت ۲ ساعت اجازه دهید تا خنک شود. برای جلوگیری از این اتفاق در آینده، Xbox 360 را در منطقه تهویه خوب و بدون هیترها یا سایر لوازم گرمایی قرار دهید.

 

۳ چراغ قرمز (حلقه قرمز)

حلقه قرمز زمانی روی می دهد که گوشه راست و بالای حلقه چراغ به حالت چشمک زدن قرمز باشد. عملکرد نادرست سخت افزار بر یک یا چند قطعه تاثیر می گذارد. پیام خطا مستقیما ظاهر نشده، هرچند کنسل روشن نیست اما کد خطای ثانویه از Xbox ظاهر می شود.

خطاهای ۳ چراغ در کنسول با گرمای بیش از حد مرتبط هستند. رایج ترین مشکل مربوط به اتصال لحیم سرد یا ترک خورده در زیر GPU روی مادربرد است. نقص طراحی سینک حرارتی باعث شده تا مادربرد اطراف چیپ پیچیده شود که منجر به اتصال ضعیف چیپ می شود. چندین مورد برای PROD وجود دارد که شامل تعویض گیره x پرفشار، نقص اتصال لحیم GPU، و تعویض سینک حرارتی در مدل های قدیمی می باشد.

برای حفظ Xbox 360 در برابر PROD، دستگاه را در محل تهویه دار قرار داده و مطمئن شوید که دریچه های خنک کننده مسدود نباشند. اگر Xbox بیش از حد گرم شد، دستگاه را خاموش نموده و قبل از ادامه بازی اجازه دهید تا حداقل ۱ ساعت خنک شود. بطور متناوب، از فن خارجی برای جریان هوا در دستگاه استفاده کنید.

 

۴ چراغ قرمز

اگر ۴ چراغ قرمز چشمک می زند، کابل A/V Xbox 360 متصل نیست. کابل را به کنسول یا نمایشگر مجددا متصل کنید.

 

کدهای خطای رایج

بعضی از اطلاعات زیر از تلاشهای کلی کاربران Xbox بدست آمده اند. اطلاعات شامل تشخیص و تعمیر کدهای خطا می باشد.

E64: خطای درایو DVD- متوقف شدن درایو یا سفت افزار نادرست. علل زیادی برای این خطا وجود دارد، اما رایج ترین آنها استفاده متوالی از دیسک های معیوب است.

E65: خطای درایو DVD- اغلب بموجب سینی دیسک است که کاملا بسته نمی شود.

E66: خطای درایو DVD- ورژن درایو دیسک با ورژن کنسول سازگار نیست. درایو DVD باید ورژنی مطابق با کنسول داشته باشد و از سفت افزار اصلی یا جدیدترین سفت افزار استفاده شود. اگر درایو بتواند دیسک ها را در ویندوز خارج کرده، خوانده و رایت کند، پس کد خطای روی کنسول مشکل دارد که تعویض سفت افزار اصلی باید این مشکل را برطرف کند.

E67: خطای هارد دیسک- هارد دیسک در طول تنظیم مجدد متوقف می شود. خطا احتمالا ناشی از هارد دیسک معیوب است. درایو را از کنسول برداشته، و مجددا وصل شوید. اگر Xbox 30 بدون خطا کار می کند زمانی که هارد دیسک برداشته شده، بنابراین باید مطمئن شد که هارد دیسک خراب است.

E68: خطای ولتاژ- لوازم جانبی اضافی برق زیادی مصرف می کنند. ابتدا لوازم جانبی غیرضروری را برداشته و سپس قطعات ضروری مانند هارد دیسک و دستگاه های USB را بردارید. هر گونه اصلاحی در کیس Xbox می تواند منجر به این خطا شود. در برخی موارد، این خطا مربوط به هارد دیسک بوده که DMA پیکربندی نمی شود.

E69: خطای هارد دیسک- خواندن بخش ایمنی هارد دیسک خراب است. این خطا می تواند ناشی از هارد دیسک خراب یا اتصال هارد دیسک باشد. ابتدا هارد دیسک را برداشته و بدون آن اجرا کنید تا مشخص شود که آیا خراب است یا خیر.

E70: خطای هارد دیسک- هارد دیسک توسط کنسول پیدا نمی شود. مطمئن شوید که هارد دیسک به درستی قرار گرفته و متصل شده است.

E71: خطای داشبورد- معمولا خطا ناشی از کانکتور ضعیف پین یا از بین رفتن تراشه NAND باشد. پیچاندن مجدد اتصال جنوبی می تواند راه حل رایج باشد.

E73: خطای سخت افزار I/O- ناشی از اتصال سرد لحیم روی اتصال جنوبی یا تراشه اترنت است. معمولا، پیچاندن مجدد تراشه اترنت یا اتصال جنوبی این مشکل را برطرف می کند.

E74: خطای سخت افزار I/O: علت رایج این خطا وجود اتصال سرد یا ترک خورده لحیم در زیر GPU است. معمولا تعمیر GPU می تواند پیام این خطا را برطرف کند. در برخی موارد، مشکل با تعویض گیره X و خمیر حرارتی روی GPU کاهش می یابد.

E75: خطای اترنت- نمی تواند فروشنده PHY اترنت را بخواند. این خطا معمولا ناشی از درایو DVD است که به درستی متصل نشده است.

E67: خطای اترنت- Xbox30 دارای تراشه شبکه منسوخ است. این مورد زمانی می تواند روی دهد که تراشه دارای ولتاژ بالایی باشد. تراشه شبکه باید تعویض شود.

E77: خطای اترنت- مشابه با E76، این خطا ناشی از تراشه شبکه خراب است. همچنین ممکن است ناشی از کوتاهی بین سینک حرارتی و رزیستورها باشد و مشکلات بسیار جدیدی در رم وجود داشته باشد. ناحیه اطراف تراشه شبکه باید جریان مجدد پیدا کند.

E78: خطای داشبورد- عدم بررسی ASICID. هیچ راه حل شناخته شده ای برای این مشکل یافت نشد.

E79: خطای داشبورد- xam.exe بموجب عملکرد بد هارد دیسک شروع نمی شود. ابتدا کنسول را بدون هارد دیسک راه اندازی کرده تا تایید شود که این مشکل وجود دارد.

E80: خطای داشبورد- این خطا زمانی روی می دهد که داشبورد Xbox 360 ارتقا شده باشد اما رزیستور R3T6 از بین می رود. آسانترین راه برای رفع این خطا اینست که به داشبورد قدیمی ارتقا داد، رزیستور را لحیم کاری کرد و سپس Xbox را ارتقا داد.

 

کدهای خطای ثانویه

Xbox 360 با داشتن ۳ چراغ قرمز چشمک زن روشن نمی شود، بنابراین پیغام خطا با روش جایگزین بدست می آید.

 

دسترسی به کدهای خطای ثانویه

کنسول را روشن کرده بنابراین ۳ چراغ قرمز چشمک می زند. در حالیکه دکمه همگام سازی در جلوی کنسول را نگهداشته اید، دکمه خروج دیسک را زده و آزاد نمایید. چراغ ها به روش متفاوتی شروع به چشمک زدن می کنند. تعداد چراغ های چشمک زن در این الگوی جدی اولین رقم کد خطای ثانویه را مشخص می کند که از ۰-۳ است و وجود ۴ چراغ چشمک زن نیز با ۰ شروع می شود. دکمه همگام سازی را نگهداشته، و سپس دکمه خروج را سه بار زده و آزاد کرده تا دومین، سومین و چهارمین رقم کد خطای ثانویه به همان شیوه بدست آید. دکمه خروج را ۵ مرتبه زده تا چراغ های چشمک زن به حلقه قرمز اصلی برگردند. اکنون کد خطای ثانویه ۴ رقمی بدست می آید.

 

کدهای خطای مربوطه

برای تشخیص اینکه کدام پیغام خطا به کد خطای ثانویه پاسخ می دهد، از پایگاه داده کد خطا که توسط کارشناسان Xbox ارائه شده استفاده کنید.

 

کدهای رنگی منبع برق

نبود چراغ نبودن برق- منبع برق هیچ برقی از منبع اصلی دریافت نمی کند.

چراغ سبز کار می کند و Xbox روشن است- منبع برق از منبع اصلی برق می گیرد و به درستی کار می کند و Xbox روشن است.

چراغ سبز استندبای- منبع برق از منبع اصلی برق می گیرد و Xbox خاموش است.

چراغ قرمز مربوط به خرابی منبع برق- منبع برق از منبع اصلی برق گرفته اما برق به Xbox نمی رود. علل احتمالی عبارتند از:

  • ولتاژ برق نادرست- اگر منبع برق به منبع اصلی متصل است، ولتاژ متفاوتی دارد که منبع برق را درجه بندی می کند (منبع برق Xbox 360 با ۲۲۰- ۲۴۰ VAC یا ۱۱۰-۱۲۷ VAC درجه بندی نمی شود)، این مورد ناشی از منبع برقی است که به درستی کار نکرده و می تواند به منبع برق آسیب برساند.
  • گرمای بیش از حد- رایج ترین دلیل این مورد ناشی از نبود تهویه است. این مشکل با نحوه گرم/ داغ شدن منبع برق مشخص می شود. مقدرا فضای باز اطراف منبع برق را چک کرده، دمای اتاق را خنک نموده (زیاد بالا نباشد) و دریچه های تهویه روی منبع برق باید عاری از هرگونه گرد و غبار و کثیفی باشند. اگر منبع برق در فضای تهویه خوبی قرار گرفته و دریچه ها عاری از گرد و غبار و کثیفی هستند، در اینصورت فن منبع برق را ازنظر عملکرد درست چک کنید.
  • جریان بیش از حد- این بدان معنی است که کنسول انرژی زیادی را از منبع تغذیه می گیرد. این مورد بیشتر در Xbox به دلیل لوازم اضافی سخت افزار (مانند LED بزرگ، فن ها و غیره) و / یا اصلاحات نادرست انجام می شود. اگر Xbox اصلاح نشده باشد، احتمالا ناشی از اتصال کوتاه در جایی در Xbox است. متداول ترین اتصال کوتاه این است که درگاه های USB آسیب دیده و پین های داخل پورت روی یکدیگر کوتاه می شوند۱۸

چگونه قطعات کامپیوتر خود را خریداری کنیم؟

خرید قطعات کامپیوتر

تا اوایل دهه ۱۹۹۰، بیشتر محصولات کامپیوتری در فروشگاه های تخصصی کامپیوتر خریداری می شدند. فروش خرده فروشی هنوز بخش قابل توجهی از فروش محصولات کامپیوتری را تشکیل می دهد اگرچه این تاکید از فروشگاه های تخصصی کامپیوتر به خرده فروشان محلی “جعبه بزرگ” مانند بهترین خرید، CompUSA ، Fry’s ، وال مارت و Costco تغییر یافته است اما فروشندگان آنلاین اکنون یک حساب کاربری را با درصد زیادی از فروش قطعات کامپیوتری به خود اختصاص داده اند.

آیا باید از خرده فروش محلی پیشرفته و یا نمایندگی آنلاین خریداری نمود؟ ما هر دو را انجام می دهیم، زیرا هر کدام مزایا و معایبی دارند.

خرده فروشان محلی مزیت غیر قابل ارزیابی از رضایت فوری را ارائه می دهند. مگر اینکه شما از ما صبورتر باشید، وقتی چیزی می خواهید، همین الان آن را می خواهید. خرید از خرده فروش محلی بلافاصله این محصول را در دستان شما قرار می دهد، به جای اینکه باعث شود منتظر بمانید تا FedEx نشان دهد. همچنین می توانید قبل از خرید محصول را بصورت حضوری بررسی کنید، چیزی که در صورت خرید از نمایندگی فروش آنلاین امکان پذیر نیست. خرده فروشان محلی نیز در صورت نیاز به بازگشت یا تبادل محصول، مزیت بزرگی را ارائه می دهند. اگر چیزی درست کار نکرد، یا اگر به راحتی نظرتان تغییر کرد، بنابراین می توانید به جای پرداختن به دردسر و هزینه بازگشت محصول به نمایندگی فروش آنلاین، به فروشگاه برگردید.

فروشندگان آنلاین از مزیت وسعت و عمق انتخاب محصول برخوردار هستند. به عنوان مثال، اگر نسخه OEM ارزانتر محصول را بخواهید، این احتمال وجود دارد که شما آن را در خرده فروشان محلی پیدا نکنید، که اکثر آنها فقط کالاهای خرده فروشی را در اختیار شما قرار می دهند. اگر نماینده فروش آنلاین کالاهای خاص تولید کننده را در اختیار بگذارد، وی تمایل دارد کل خط محصول را ذخیره کند، در حالی که خرده فروشان محلی اغلب تنها محبوب ترین کالاها را در خط محصول انتخاب می کنند. البته محصولات محبوب معمولا به دلایل خوب محبوب هستند. فروشندگان آنلاین نیز احتمالا محصولات و طعم ها را از تولیدکنندگان کوچکتر جمع می کنند. بعضی اوقات، اگر باید کالای خاصی داشته باشید، تنها گزینه خرید آنلاین را انتخاب می کنید.

فروشندگان آنلاین معمولا قیمت های پایین تری نسبت به خرده فروشان محلی تبلیغ می کنند، اما فقط مقایسه یمت های اسمی اشتباه است. هنگامی که از خرده فروش محلی خرید می کنید، فقط قیمت تبلیغ شده را به علاوه مالیات فروش قابل استفاده پرداخت می کنید. هنگامی که از خرده فروش آنلاین خرید می کنید، قیمت تبلیغ شده را به علاوه حمل و نقل پرداخت نموده، که در نتیجه می تواند هزینه بیشتر از خرید محلی باشد.

اما شما لازم نیست که هنگام خرید آنلاین مالیات فروش را بپردازید، درست است؟ خوب شاید اینگونه باشد. در بیشتر حوزه های قضایی، به موجب قانون شما ملزم به پرداخت مالیات استفاده به جای مالیات فروش در خریدهای خارج از کشور هستید. البته بیشتر افراد از مالیات فرار می کنند، اما بالاخره روزی به پایان می رسد. کشورها با افزایش مشکلات بودجه روبرو هستند، همه آنها از افرادی شروع می کنند که از فروشندگان آنلاین خریداری کرده و مالیات نمی پردازند. کشورها از تکنیک های داده کاوی برای هماهنگی با یکدیگر و شرکتهای کارت اعتباری و خرده فروشان آنلاین برای کشف فرار مالیاتی استفاده می کنند. اگر مالیات پرداخت نشود، بنابراین می توانید از بخش حسابرسی وزارت امور خارجه دولت خود بشنوید و بپرسید که این هزینه های کارت اعتباری برای چیست و چرا شما مالیات استفاده را به دلیل آنها گزارش نکردید؟

اگرچه فروشندگان آنلاین ممکن است نسبت به مؤلفه خاصی قیمت کلی پایین تری داشته باشند، تصور اینکه همیشه اینگونه باشد اشتباه است. فروشندگان محلی معمولا تبلیغات و تخفیف هایی را ارائه داده تا قیمت یک قطعه را از پایین ترین قیمت آنلاین کاهش دهند. به عنوان مثال، یک اسپیندل ۱۰۰ دیسک CD-R توسط خرده فروش محلی با قیمت ۱۹٫۹۵ دلار با تخفیف فوری ۱۰ دلار و تخفیف نامه ۲۰ دلاری خریداری می شود. پس از هزینه تمبر برای ارسال نامه به فرم تخفیف، آنها برای پرداخت ۱۰۰ عدد دیسک به ما ۹٫۶۸ دلار پرداخت کردند که این توافق بسیار سخت برای فروشنده آنلاین مطابقت دارد. به همین ترتیب، ما هارد ۸۰ گیگابایتی را با قیمت ۷۹٫۹۵ دلار با تخفیف فوری ۱۵ دلار و ۳۰ دلار تخفیف خریداری کردیم. قیمت خالص؟ حدود ۳۵ دلار برای هارد ۸۰ گیگابایتی جعبه خرده فروشی که هیچ فروشنده آنلاین نمی تواند به آن نزدیک شود.

این که آیا قطعات کامپیوتر شخصی خود را از فروشگاه محلی پیشرفته و یا خرده فروش مبتنی بر وب خریداری می کنید، باید به راهنمایی های موردنظر توجه داشته باشید:

  • حتما دقیقاا می دانید چه چیزی را خریداری می کنید. به عنوان مثال، هارد دیسک ممکن است در دو نسخه موجود باشد، هر کدام با یک مدل یا یک مدل مشابه اما با یک حروف یا شماره اضافه برای حافظه پنهان. یا سازنده هارد دیسک ممکن است دو مدل با اندازه یکسان تولید کند که در قیمت و کارایی متفاوت هستند. همیشه با استفاده از شماره مدل سازنده دقیق مقایسه کنید. قبل از خرید محصول، آن را در وب سایت سازنده و تعداد زیادی از وب سایت های مستقل بررسی کنید. ما معمولا نام محصول را از گوگل جستجو می کنیم.
  • فروشندگان بسیار متفاوت هستند. ما به برخی از آنها به طور ضمنی اعتماد داشته و برخی دیگر را قبول نداریم. بعضی ها همیشه قابل اعتماد هستند، برخی دیگر همیشه غیر قابل اعتماد بوده و هنوز هم به نظر می رسد برخی دیگر با مراحل ما متفاوت هستند. ما وب سایت http://www.resellerratings.com را بررسی می کنیم، که دارای بانک اطلاعاتی از تجربیات گزارش شده از مشتری با صدها فروشنده است.
  • قیمت لیست یا قیمت خرده فروشی پیشنهادی (SRP) بی معنی است. بیشتر محصولات کامپیوتری برای کسری از SRP می فروشند. دیگران در نزدیکی SRP می فروشند. و برای سایرین، سازنده SRP ندارد، اما در عوض قیمت تخمینی فروش (ESP) را منتشر می کند. در مقایسه های معنادار، باید بدانید فروشندگان مختلف برای محصول چه اتهامی دارند.
  • خوشبختانه ، خدمات زیادی وجود دارد که لیست فروشندگان مختلف را ذکر می کند. ما از وب سایت های http://www.pricescan.com ، http://www.pricewatch.com و http://www.pricegrabber.com استفاده می کنیم. این سرویس ها بعضی وقتها ۲۰ فروشنده مختلف یا بیشتر را لیست می کنند و قیمت کالای خاص می تواند به طرز چشمگیری متفاوت باشد. ما از ۲۵٪ بالا و ۲۵٪ پایین و بین ۵۰٪ شروع کرده تا قیمت مناسب این کالا را انتخاب کنیم.
  • بسیاری از قطعات به شکل های خرده فروشی و OEM به فروش می رسند. مؤلفه اصلی در هر دو حالت احتمالا مشابه یا یکسان است، اما جزئیات مهم می توانند متفاوت باشند. به عنوان مثال ، CPU های اینتل در نسخه های جعبه خرده فروشی موجود هستند که شامل فن CPU و ضمانت سه ساله است. آنها همچنین به عنوان اجزای OEM (همچنین به آن بسته بندی سینی یا جعبه سفید نیز گفته می شود) نیز هستند که شامل خنک کننده CPU نبوده و فقط ضمانت ۹۰ روزه دارند. موارد نصب شده برای توزیع خرده فروشی در نظر گرفته نشده است، بنابراین برخی از تولید کنندگان هیچ ضمانتی برای خریداران انفرادی ارائه نمی دهند. قطعات نصب شده خوب هستند، تا زمانی که تفاوت ها را درک کرده و سعی نکنید قیمت ها را بین جعبه های خرده فروشی و نصب شده مقایسه کنید.
  • بازار کامپیوترهای شخصی و قطعات کاملا رقابتی بوده و حاشیه های آن باریک است. اگر فروشنده قطعات بسیار کمتری را از سایر فروشندگان تبلیغ کند، ممکن است که ضرر کند. اما به احتمال زیاد، اگر قیمت آن در مورد سایر موارد به همین میزان پایین باشد، فروشنده با استفاده از پول شما برای شناور کردن موجودی، با ارسال کالاهای برگشتی به عنوان کالای جدید، با شارژ هزینه های اضافی در حمل و نقل، حاشیه ها را کاهش می دهد.
  • قیمت واقعی که پرداخت می کنید ممکن است با قیمت تبلیغی بسیار متفاوت باشد. وقتی قیمتها را مقایسه می کنید، تمام هزینه ها به ویژه هزینه حمل و نقل را درج کنید فروشندگان معتبر دقیقا به شما می گویند که کل هزینه ها چقدر خواهد بود. فروشندگان کمتر معتبر ممکن است هزینه های حمل و نقل را فراموش کنند، که می تواند بسیار زیاد باشد. برخی از فروشندگان بسته کامل تولیدکننده را به موارد منفرد تقسیم می کنند. به عنوان مثال ، اگر درایو سخت افزاری با جعبه خرده فروشی شامل سخت افزار نصب شده باشد، برخی از فروشندگان قیمت این درایو لخت را بدون مشخص کردن نصب سخت افزار و هزینه جداگانه دارد، قید می کنند. همچنین هنگام خرید محصولاتی که شامل تخفیف از سوی سازنده بوده، مراقب باشید. برخی از فروشندگان قیمت خالص را پس از تخفیف اعلام می کنند بدون اینکه مشخص کنند که این کار را انجام داده اند.
  • بعضی از فروشندگان نسبت به همان کالایی که به طور مستقیم از وب سایت خود سفارش داده شده است، کالای بیشتری را که از طریق شماره ۸۰۰ آن نیز سفارش داده شده است، شارژ می کنند. برخی دیگر هزینه سفارش پردازش ثابت را به سفارشات تلفنی اضافه می کنند. این اتهامات نشانگر این واقعیت است که گرفتن سفارش در وب بسیار ارزان تر از سفارش تلفنی بوده، بنابراین این عمل متداول شده است. در حقیقت، بعضی از فروشندگان مورد علاقه ما، مانند com ، خطوط سفارش تلفنی را ارائه نمی دهند.
  • حمل و نقل اقلام سنگین مانندCRT ، UPS و چاپگرها به صورت جداگانه می تواند بسیار گران باشد. در اینصورت فروشگاه های محلی بزرگ مانند Best Buy از فروشندگان آنلاین مزیت بزرگی دارند. فروشنده آنلاین مجبور است هزینه حمل و نقل را مستقیم یا غیرمستقیم بگیرد و این هزینه می تواند برای یک کالای سنگین که به سرعت به آن نیاز دارید ۵۰ یا بیشتر باشد. برعکس ، فروشگاه های بزرگ جعبه کالاهای موجودی را در بارهای حمل بار یا حتی حمل ریلی دریافت می کنند، بنابراین هزینه آنها برای تحویل یک کالای واحد بسیار اندک است. آنها می توانند این کاهش هزینه را به خریداران منتقل کنند. اگر در حال خرید یک کالای سنگین هستید، تصور نکنید که این کالا به صورت آنلاین ارزانتر خواهد بود. بهترین خرید محلی یا فروشگاه بزرگ جعبه محلی خود را بررسی کنید و حتی بعد از پرداخت مالیات بر فروش، متوجه می شوید که در واقع هزینه کمتری دارد. و می توانید به جای انتظار برای FedEx، آن را با خود دور کنید.
  • بیشتر فروشندگان مستقیم که سفارشات تلفنی می گیرند، مایل به فروش کمتر از قیمت تبلیغ شده خود هستند. تنها کاری که باید انجام دا این است که به فروشنده انتخاب شده خود بگویید که واقعا ترجیح می دهید از آنها بخرید، اما نه به قیمتی که آنها می گویند. به یاد داشته باشید که فروشندگان معتبر اگر بخواهند سودآوری کنند و در کار خود بمانند، باید بیش از حد شارژ کنند. اگر به صورت تلفنی سفارش می دهیم، معمولا سعی می شود با فروشنده انتخابی خود کمی قیمت را پایین بیاوریم، اما انتظار نداریم که آنها با قیمت های پایین که در جستجوهای وب ظاهر می شوند مطابقت داشته باشند. البته اگر از فروشنده اینترنتی سفارش می دهید، dickering گزینه ای نیست و به همین دلیل است که فروشندگان فقط وب قیمتهای بهتری دارند.
  • در صورت بروز مشکلی در استفاده از کارت اعتباری، شرکت کارت اعتباری را در سمت خود قرار می دهد. اگر فروشنده کالای اشتباهی، محصول معیوب یا اصلا محصولی را ارسال نکرده باشد، می توانید برای استرداد شرکت کارت اعتباری، پول خود را بازپرداخت کنید. فروشندگانی که به سفارش کارتهای اعتباری روی می آورند، نمی توانند شرکت های کارت اعتباری را اذیت کنند، و بنابراین تمایل دارند به سرعت چنین مشکلاتی را برطرف کنند. حتی تهدید شما برای درخواست هزینه بازپرداخت ممکن است باعث شود دلیل فروش دلالی فروشنده متقابل باشد.
  • برخی از فروشندگان در صورت پرداخت با کارت اعتباری، مبلغی اضافی ، معمولا ۳٪ ، به قیمت تبلیغ شده خود اضافه می کنند. کارمزد قراردادهای شرکت کارت اعتباری را نقض کرده بنابراین در عوض برخی از فروشندگان برای پرداخت نقدی تخفیف مشابهی را ارائه می دهند که رقم یکسانی دارد. پردازش معاملات کارت اعتباری هزینه بالایی دارد و ما مطمئن هستیم که برخی از این دستفروشان کاملا معتبر بوده، اما تجربه خود ما با فروشنده هایی که هزینه اضافی را ندارند، خوب نبوده است. ما همیشه گمان می کنیم که شیوه های تجاری آنها منجر به درصد بالایی از درخواست بازپرداخت می شود و بنابراین آنها از استفاده از کارت های اعتباری خودداری می کنند.
  • فروشندگان خوب به شما این امکان را می دهند تا محصول معیوب را برای تعویض یا بازپرداخت کامل (که معمولا هزینه های حمل و نقل کمتری دارند) در مدت زمانی معین ، معمولا ۳۰ روز برگردانید. فقط از چنین فروشنده خریداری کنید. تقریبا همه فروشندگان برخی از کالاها مانند نوت بوک، مانیتور، چاپگر و نرم افزار باز شده را حذف می کنند، یا به این دلیل که قراردادهای آنها با سازنده را ملزم به انجام این کار می کند یا به دلیل اینکه بعضی از خریداران معمولا از دوره های برگشتی برای این کالاها سوء استفاده می کنند بهر حال باید این عبارت بود که “فروش نهایی است”. یعنی دقیقا همان چیزی است که می گوید.
  • هرگونه هزینه بازپرداخت را با دقت بررسی کنید. بسیاری از فروشندگانی که “بدون سؤال از ضمانت برگشت پول” به شما پول می دهند، فقط در چاپ خوب ذکر می کنند که تمام پول شما را بازپرداخت نمی کنند. آنها بازپرداخت هزینه بازپرداخت را پرداخت می کنند، و ما هزینه هایی را تا ۳۰ درصد از قیمت خرید دیده ایم. این فروشندگان عاشق بازده هستند، زیرا اگر محصول را برگردانید، درآمد بیشتری کسب می کنند تا اینکه آن را نگه دارید. از فروشنده ای که مبلغ بازپرداخت مبلغ را مبادله می کند (برخلاف بازپرداخت) خرید نکنید. برای بازپرداخت، بسته به قیمت کالا، هزینه بازپرداخت بالاتر از ۱۰٪ تا ۱۵٪ را بپذیرید.
  • اگر سفارش تلفنی می دهید، قولهای کلامی را نپذیرید. اصرار کنید که فروشنده قبل از شارژ کارت اعتباری یا کالای حمل و نقل خود، سفارش شما را به صورت مکتوب، از جمله شرایط و ضوابط خاص تأیید کند. اگر نماینده فروش در تأیید کتبی از سیاست ها، شرایط و ضوابط خود صرفنظر می کند، فروشنده دیگری را پیدا کنید. اکثر آنها از انجام این کار خوشحال هستند. اگر از فروشنده ای که بصورت انحصاری سفارشات وب را می گیرد خریداری می کنید، از برنامه ضبط صفحه یا عملکرد صرفه جویی در مرورگر خود استفاده کنید تا هنگام انجام سفارش، نسخه های هر صفحه را بگیرید. بیشتر فروشندگان ایمیل تأییدکننده ارسال می کنند.
  • همه موارد مربوط به سفارش، از جمله نسخه تبلیغات اصلی را پرونده کنید. ایمیل ها، فکس یا تأیید کتبی ارائه شده توسط فروشنده؛ نسخه های دریافت کارت اعتباری؛ نسخه ی لیست بسته بندی و فاکتور؛ و غیره و همچنین مکالمات تلفنی، یادداشت ها از جمله تاریخ، زمان، شماره تلفن و رمز، نام شخص مورد نظر، هدف تماس و غیره را به یاد داشته باشید. ما نسخه ای از آن را چاپ می کنیم تا به آن ترتیب به پوشه اضافه شود.
  • برای فروشنده مشخص کنید که انتظار دارید آنها کالای دقیقی را که سفارش داده اید ارسال کنند، نه آنچیزی که جایگزین می کنند. از آنها بخواهید که موارد دقیق ارسال شده از جمله شماره قطعات سازنده را تأیید کنند. به عنوان مثال، اگر کارت گرافیک ATI RADEON X800 XT Platinum Edition PCIe را سفارش داده اید، اطمینان حاصل کنید که تأیید سفارش آن کالا را با نام، توضیحات کامل و شماره محصول ATI مشخص کنند. توضیحات کمتر مانند “کارت گرافیک” ، “کارت گرافیک ATI” یا حتی “کارت گرافیک ATI RADEON X800” را قبول نکنید. در غیر این صورت، تقریبا چیزی که پرداخت کرده اید، دریافت نخواهید کرد. ممکن است به جای مدل X800 XT Platinum Edition PCIe که سفارش داده اید، مدل X800 Pro AGP بدست شما برسد.
  • شرایط ضمانت را تأیید کنید. برخی از تولید کنندگان فقط کالاهای خریداری شده از نمایندگی های مجاز را در بسته بندی های خرده فروشی کامل تضمین می کنند. در برخی از موارد، ضمانت از زمان تولید کننده کالا به توزیع کننده شروع می شود که ممکن است مدت طولانی قبل از دریافت آن باشد. محصولات OEM به طور معمول دارای ضمانت های بسیار کوتاه تری نسبت به محصولات جعبه خرده فروشی هستند و گاهی اوقات به اندازه ۹۰ روز کوتاه تر بوده و ممکن است فقط در توزیع کننده اصلی و نه برای خریدار نهایی ضمانت شوند. فروشندگان بهتر ممکن است ضمانت سازنده را برای برخی از محصولات در بعضی از مواقع ، غالباً۳۰ تا ۹۰ روز تأیید کنند. این بدان معناست که در صورت عدم موفقیت محصول می توانید کالای مورد نظر را به نمایندگی فروشنده برگردانید، چه کسی جایگزینی را برای شما ارسال می کند و از برخورد با سازنده مراقبت می کند. برخی از فروشندگان از ضمانت تولید کننده خودداری می کنند و ادعا می کنند پس از ارسال کالای موردی، برخورد با مطالبات گارانتی مشکل شما است، حتی اگر محصول وارد DOA شود. ما دو بار با آن مشکل مواجه شده ایم. معمولاً ذکر عباراتی مانند تجارت برای یک هدف خاص و ابطال پذیرش باعث می شود آنها به سرعت آن را ببینند. ما معمولاً از فروشنده درخواست می کنیم بلافاصله کالای جایگزینی جدیدی را برای ما ارسال کند و در صورت بازگشت کالای منسوخ، برچسب حمل و نقل بازپرداخت درج می شود. ما کالاهای منسوخ را تحت هیچ شرایطی قبول نمی کنیم و هزینه ای پرداخت نکرده و شما نیز نباید هزینه کنید.
  • براساس قانون، فروشندگان مستقیم می توانند در مدت زمانی که قول می دهند محصولات را ارسال کنند. اما این دوره زمانی ممکن است دقیق (“حمل و نقل ظرف ۲۴ ساعت”) یا مبهم (“کشتی ها طی سه تا شش هفته”) باشد. اگر فروشنده نتواند تا تاریخ موعود خود تحویل دهد، باید کتبا به شما اطلاع دهد و تاریخ دیگری را که از طریق آن کالا ارسال می شود، مشخص کند. اگر چنین اتفاقی بیفتد، شما حق دارید سفارش خود را بدون مجازات لغو کنید. اطمینان حاصل کنید که فروشنده را توجیه کرده اید که انتظار دارید کالا به موقع تحویل داده شود. فروشندگان مشهور تاریخی را اعلام کرده دقیقا در آن زمان ارسال می کنند.
  • متأسفانه ، برخی از فروشندگان عادت ناخوشایندی دارند که هر زمان که بخواهند آن را بدست آورند، پول و هزینه حمل و نقل شما را می گیرند. در واقع کلاهبرداری می کنند. برای فروشنده مشخص کنید که به آنها اجازه نمی دهید کارت اعتباری خود را شارژ کنند تا اینکه کالا حمل شود و اگر در صورت قول گرفتن کالا را دریافت نکردید، سفارش را فسخ کنید.

حتی با رعایت همه این دستورالعمل ها همچنان مشکلاتی وجود دارد. حتی بهترین فروشندگان نیز گاهی اوقات طفره می روند. اگر این اتفاق بیفتد، انتظار نداشته باشید که مشکل به خودی از بین برود. اگر با مشکلی روبرو شدید، آرام باشید و ابتدا به فروشنده اطلاع دهید. فروشندگان خوب برای برطرف کردن مشکلات نگران هستند. درک کنید که چگونه فروشنده می خواهد به کار خود ادامه دهد، و مراحلی مانند برچسب زدن کالاهای برگشتی با شماره RMA (مجوز مواد بازگشتی) را دنبال می کنند. اگر به نظر می رسد کارها با روند خود یش نمی روند، به فروشنده توضیح دهید که چرا ناراضی هستید و به آنها بگویید که قصد دارید درخواست بازپرداخت از شرکت کارت اعتباری خود را انجام دهید. در نهایت، اگر نماینده فروش کاملا حساس باشد و هر جنبه ای از معامله (از جمله ، مثلاً نامه تأییدی که شما نوشتید) از طریق خدمات پستی ایالات متحده صورت گرفته است، در مورد تشکیل پرونده های مربوط به کلاهبرداری نامه با ایمیل خود تماس بگیرید. که واقعا مورد توجه فروشنده قرار می گیرد، و از آن به عنوان آخرین راه حل استفاده کنید.

عیب یابی گیم بوی میکرو (Game Boy Micro) نینتندو

عیب یابی گیم بوی میکرو (Game Boy Micro) نینتندو

 

  • مشکلات صفحه نمایش

ترک خوردگی صفحه

گیم بوی میکرو از صفحه قابل تعویض دارای پنجره پلاستیکی استفاده می کند که بر روی صفحه LCD سیستم قرار می گیرد.اگر LCD بدون نقص است، و فقط کاور پلاستیکی شکسته شده است، در اینصورت سیستم خدمات مشتری نینتندو را برای تعمیرات ارسال نمی کند. میکرو بوی بازی دارای دو صفحه اضافی است که می توان از آنها استفاده کرد. متاسفانه، نینتندو صفحات جایگزین را نمی فروشد.

 

ظاهر شدن خطوط بر روی صفحه در زمان بازی

اگر در طول بازی خطوطی بر روی صفحه ظاهر شد، این احتمال وجود دارد که قطعاتی که تصویر را ایجاد می کنند آسیب دیده باشند. این مورد در صورتی اتفاق می افتد که صفحه میکرو بوی بازی افتاده باشد و یا ضربه دیده باشد. اگر صفحه این خطوط را از طریق تصویر بازی نشان دهد، در اینصورت دستگاه باید تعمیر شود. ضمانت نینتدو شامل آسیب فیزیکی (هر گونه صدمه ناشی از سقوط یا ضربه) نمی باشد. اگر گیم بوی نیاز به تعمیر/ تعویض بموجب آسیب فیزیکی داشته باشد، و ضمانت نیز هنوز دارد، با بخش خدمات مشتری نینتندو تماس بگیرید.

 

ایجاد ترک هایی بر روی صفحه

مشابه با صفحه ترک خورده، آسان ترین راه برای حل این مشکل اینست که کاور صفحه پلاستیکی را تعویض کرد. با اینحال اگر ترک هایی بر روی نمایشگر LCD وجود دارند در اینصورت باید تعویض شود. طبق گفته نینتدو، هر گونه آسیب به نمایشگر LCD شامل آسیب فیزیکی شده و تحت ضمانت نمی باشد. با خدمات مشتری تماس گرفته و درخواست گیم بوی دیگری کنید.

 

صفحه تاریک است

اگر صفحه گیم بوی میکرو تاریک است، ساده ترین راه تغییر روشنایی صفحه می باشد. برای اینکار، دکمه L در لبه بالا و چپ میکرو بوی را نگهداشته و سوئیچ صدا/ روشنایی را بالا یا پایین برده تا اینکه تصویر مشاهده شود. همچنین اگر گیم بوی را در روشنایی بازی می کنید، روشنایی صفحه را کم کنید. اگر هیچیک از این موارد به حل مشکل کمک نکنند در اینصورت باید یم بوی را تعمیر کرد. با خدمات مشتری نینتندو تماس گرفته تا گزینه های احتمالی تعمیر را نشان دهد.

 

  • مشکلات بازی

بازی شروع نمی شود

فقط بازی های پیشرفته گیم بوی در گیم بوی میکرو اجرا می شوند. گیم بوی اصلی، پاکت گیم بوی و گیم بوی کالر اجرا نمی شوند. گیم پک را کاملا وارد کنید. گیم بوی را خاموش نموده و گیم پک را ازنظر وجود کثیفی بررسی کنید. کارتیج را با لوگوی بازی در و جدا از صفحه وارد نموده و کارتریج را فشار دهید تا اینکه کاملا در جای خود قرار بگیرد.

 

  • مشکلات باتری

دکمه های شروع و انتخاب قرمز هستند

دکم های شروع و انتخاب زمانی قرمز می شوند که برق سیستم پایین باشد. دستگاه را قبل از استفاده شارژ کنید بویژه اگر که روشنایی صفحه یا صدا تغییر کرده باشد. علائم  LED دکمه شروع و انتخاب زمانی آبی است که دستگاه کاملا شارژ باشد. اگر LED ها پس از شارژ ۲ و نیم ساعته هنوز قرمز هستند، از آداپتور AC دیگری استفاده کنید تا مطمئن شوید که مشکل از آداپتور است.

 

دکمه های شروع و انتخاب روشن نمی شوند

اگر بتری شارژ دارد، LED ها زمانی که دستگاه به اداپتور AC متصل است روشن نمی شوند. بازی را بدون اداپتور AC به مدت ۱۰ ۱۵ دقیقه اجرا کرده، سپس آداپتور AC را وصل کرده و تست کنید که چراغ ها روشن هستند. دستگاه برقی دیگری را به خروجی متصل کرده و متوجه شوید که مشکل از خروجی است.

 

شارژ تا درصدی که باید باشد تمام می شود

باتری را تقریبا ۱۰ ساعت شارژ کنید. اگر باتری سریعا تمام می شود، پس باتری ممکن است به پایان چرخه عمر خود (حدود ۵۰۰ شارژ) رسیده باشد. علائم آسیب فیزیکی آداپتور AC را چک کنید (مانند کیس پلاستیکی شکسته، سیم های منقطع). اگر هیچ آسیبی وجود ندارد، باتری را تعویض کنید. آداپتور AC را از دیوار قطع کرده و چک کنید که برق به سرعت خاموش می شود. این مورد درصورتی مشخص می شود که مشکل ناشی از باتری قابل شارژ یا چیز داخلی در گیم بوی میکرو باشد.

 

  • مشکلات صدا

کیفیت صدای یک بازی بد است

اگر مشکل کیفیت صدا فقط در یک بازی وجود دارد، به لیست بازی های خاص نینتندو مراجعه کرده که مشکلات رایج گیم بوی میکرو را نشان می دهد.

 

هیچ صدایی از گیم بوی شنیده نمی شود

صدای گیم را تنظیم کنید. در لبه چپ دستگاه، سوئیچ “صدا/ روشنایی” را زده تا اینکه صدا در سطح موردنظر تنظیم شود.

 

هدفون کار نمی کند

مطمئن شوید که جک هدفون کاملا در پورت هدفون قرار گرفته است. گر صدا از اسپیکر میکرو خارج می شود، هدفون دیگری را امتحان کنید. اگر دومین هدفون نیز کر نمی کند پس مشکل می تواند از گیم بوی باشد که باید تعمیر شود.

 

  • مشکلات دکمه

دکمه های چسبناک

اگر دکمه ها پس از فشار دادن چسبناک شدند، انها را تمیز کرده تا اینکه هیچ کثیفی یا ذراتی در حفره های آن وجود نداشته باشد. اگر مشکل همچنان وجود داشت، دکمه ها ممکن است شکسته شده باشد و یا قابل استفاده نیستند. در این مورد، دکمه ها باید تعویض شوند.

کاربرد مادربردهای کامپیوتر

مادربردهای کامپیوتر

مادربرد مرکز کنترل کامپیوتر است. هر پردازشگر قطعه، حافظه، درایوها، کارت ها، و حتی منبع برق به مادربرد متصل بوده و با آن کنترل می شوند. مادربرد، کامپیوتر را تعیین می کند.

تعویض مادربرد بسیار پیچیده بوده و ارتقای آن زمان بر است، زیاد چیزهای زیادی به آن وصل است. دلایل خوب زیادی برای تعویض مادربرد وجود دارند ازجمله:

  • مادربرد اصلی خراب شده است.
  • ویژگی های اضافی مانند ATA سریالی، USB 2.0، سفت افزار، پشتیبانی از هارد دیسک های بالاتر از ۱۲۸ گیگابایت یا شیار ویدئویی PCI اکسپرس که مادربرد اصلی ارائه نمی دهد.
  • شما خواستار ارتقای پردازشگر بوده اما مادربرد اصلی از این نوع و سرعت پردازشگری که می خواهید نصب کنید پشتیبانی نمی کند.
  • شما می خواهید حافظه اضافی نصب کنید، اما نوع حافظه استفاده شده با مادربرد دیگر در دسترس نبوده و یا بسیار گران است.
  • مادربرد یکی از میلیون ها مادربردهایی است که با خازن های معیوب ساخته شده و بنابراین ممکن است بدون هشدار خراب شود. شکل ۱۴ یک ردیف از ۶ خازن سالم را بر روی مادربرد K8N-E دلوکس ایسوس نشان می دهد. اگر اینها بر روی مادربرد به شکل متورم بوده و یا از مایعی نشت کنند، مادربرد بزودی خراب می شود.

اگر مادربرد خراب است، هیچ گزینه ای غیر از تعویض آن وجود ندارد. اگر هدف شما تعمیر سیستم باشد، احتمالا می توانید مادربرد مناسبی به قیمت ۵۰ تا ۷۵ دلار را پیدا کنید که پردازشگر و حافظه فعلی را می پذیرد مگر اینکه سیستم قدیمی باشد.

حتی اگر مادربرد فعلی کاملا کار می کند، دلایل زیادی برای تعویض آن وجود دارد. نصب مادربرد جدید می تواند سیستم را کاملا جدید کند، و نصب BIOS و چیپ ست جدید نیز از تمامی جدیدترین استانداردها پشتیبانی می شود. حتی اگر بخواهید پردازشگر و حافظه را همزمان تعویض کنید، باید حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار پرداخت کنید.

چگونه مادر برد خود را انتخاب کنیم؟

انتخاب مادربرد

دو ویژگی اصلی مشخص می کند که آیا مادربرد برای ارتقای سیستم خاص مناسب است:

 

عامل شکل

عامل شکل مادربرد به اندازه فیزیکی آن، نصب محل سوراخ ها، و سایر عواملی اشاره می کند تا تشخیص داده شود که آیا مادربرد مجهز به کیس خاصی است. اکثر کامپیوترهایی که از سال ۱۹۹۵ ساخته شده اند از عامل شکل ATX به اصطلاح ATX کامل یا، عامل شکل میکرو ATX به اصطلاح ATX استفاده می کنند. مادربرد میکرو ATX مجهز به کیس میکرو ATX و یا کیس ATX است؛ مادربرد ATX فقط مجهز به کیس ATX می باشد. شکل ۲-۴ مادربرد میکرو ATX در سمت چپ، و مادربرد بزرگ ATX در سمت راست را نشان می دهد.

اگر کیس فعلی شامل مادربردهای میکرو ATX یا ATX باشد و منبع برق سازگار داشته باشد، در اینصورت ارتقای مادربرد با برداشتن مادربرد قدیمی و تعویض آن با مادربرد جدید یک موضوع ساده است. بعضی از سیستم ها در ابتدا ارزان بوده و دستگاه های گسترده نیز از منابع برق/ مادربردهای جانبی غیر استاندارد استفاده می کنند. اگر چنین مادربردی سیستم را رد کند، در اینصورت سیستم مدتی با عنوان کالای قرضه خوب می باشد.

 

نوع سوکت پردازشگر

پردازشگرهای مدرن از طریق سوکت پردازشگر به مادربرد وصل می شوند. پردازشگر دارای صدها پین است که باید در حفره های واقع در سوکت پردازشگر قرار بگیرند. شکل ۳-۴ سوکت mPGA478 را نشان داده، که پردازشگر کلرون (Celeron) یا اینتل پنیتوم ۴ را می پذیرد. سوکت های طراحی شده برای قبول سایر پردازشگرها نیز مشابه هستند اما شماره و موقعیت حفره های آنها فرق دارند.

اکثر سوکت های پردازشگر فعلی از اهرم ZIF (اهرم نیروی درج صفر) برای محکم شدن پردازشگر در سوکت استفاده می کنند. این اهرم، که در لبه راست سوکت واقع است، برای نصب پردازشگر تعیین شده است. اهرم باعث برداشتن نیروی استحکام داخل سوکت شده، و به پردازشگر اجازه می دهد تا بدون فشار در محل خود قرار بگیرد. پس از قرارگیری پردازشگر در سوکت، اهرم ZIF پایین آمده و پردازشگر گیر می کند و تماس الکتریکی بین پین های پردازشگر و اتصالات سوکت ایجاد می شود.

جدول ۱-۴ سوکت های پردازشگر را لیست کرده است که در سیستم های جدید استفاده شده اند. سیستمها براساس سوکت های پردازشگر بصورت شیار A، شیار ۱، و سوکت ۴۲۳ قابل ارتقا نیستند زیرا مادربردها و پردازشگرها دیگر با این سوکت ها در دسترس نمی باشند. ارتقای مادربرد و پردازشگر مدنظر نیست مگر اینکه هر دو تعویض شود؛ هنوز نصب حافظه بیشتر، تعویض درایوها، و سایر ارتقاها برای چنین سیستم هایی عملی می باشد.

 

سیستم هایی که از یکی از سوکت ها استفاده می کنند با عنوان سوکت های A، ۴۷۸، و ۷۵۴ از گزینه های ارتقای خوب هستند. اگرچه پردازشگرها و مادربردها دیگر تحت توسعه فعال سوکت های پردازشگر نیستند، مادربردهایی که از این سوکت ها استفاده کرده معمولا در دسترس بوده، همچنانکه پردازشگرها مجهز به لامپ های جدید برای سوکت های قدیمی هستند.

 

انتخاب مادربرد

بدلیل اینکه سیستم تحت کنترل مادربرد است، در انتخاب آن باید دقت کرد. مادربرد انتخابی تشخیص می دهد که چه پردازشگرهایی پشتیبانی می شوند، سیستم چقدر و چه نوع حافظه ای را استفاده نموده، چه نوع آداپتورهای ویدئویی می توانند نصب شوند، سرعت پورت های ارتباطاتی چقدر بوده و بسیاری از ویژگیهای کلیدی سیستم نیز مطرح می شوند. علاوه بر انتخاب عامل شکل درست و سوکت پردازشگر، که ضروری هستند، از راهنمایی های زیر در زمان انتخاب مادربرد استفاده نمایید:

 

انتخاب چیپ ست راست

چیپ ست همانند دستیار اجرایی پردازشگر عمل می کند. از تمام عملکردهای فرعی را محاسبه پردازشگر را انجام داده مراقبت می کند.

چیپ ست تشخیص می دهد کدام پردازشگرها و چه نوع حافظه ای پشتیبانی شده، و همچنین کدامیک از دو استانداردهای آداپتور ویدئو، AGP یا اکسپرس PCI، مادربرد را پشتیبانی می کنند. همچنین چیپ ست تشخیص می دهد کدام ویژگی مانند USB 2.0، ATA سریالی، صوت و تصویر و شبکه یابی در دسترس هستند. چیپ ست ازنظر عملکرد، ویژگیها، سازگاری و پایداری بسیار متفاوت هستند. جدول ۲۴ چیپ ست هایی را لیست می کند که با نوع سوکت پیشنهاد می شوند.

 

  • اگر مادربرد خراب تعویض شده و از پردازشگر فعلی استفاده می کنید، در اینصورت باید مادربردی انتخاب شود که سوکت درستی داشته باشد و از یکی از چیپ ست های پیشنهادی استفاده نمایید. اگر آداپتور ویدئو/ و حافظه فعلی بسیار قدیمی هستند، باید با مادربرهای تعویضی سازگار باشند.
  • در زمان خرید پردازشگر جدید AMMD، مادربرد nForce3 سوکت ۹۳۹ (برای ویدئوی AGP) و یا مادربرد nForce4 (برای ویدئوی اکسپرس PCI) را انتخاب کنید.
  • در زمان خرید پردازشگر جدید اینتل، سوکت ۷۵۵ مادربرد را انتخاب کرده که از چیپ ست سری ۹۵۵ یا ۹۴۵ استفاده کرده تا از نوع کارت ویدئویی که نصب شده است پشتیبانی کند.

 

چیپ ست های AMD و پردازشگرهای اینتل توسط شرکتهای مختلف مانند VIAG و Sis ساخته شده اند، اما عملکرد و سازگاری این چیپ ست های جایگزین مطلوب نمی باشند. مادربردها براساس چیپ ست های NVIDIA و اینتل بسیار گرانتر از مادربردهای مبتنی بر چیپ ست های جایگزین بوده اما هزینه اضافی کمتری دارند.

 

مادربرد باید از پردازشگر موردنظر پشتیبانی کند

بدلیل اینکه مادربرد از پردازشگر خاصی پشتیبانی می کند این بدان معنا نیست که تمام اجزای آن پردازشگر پشتیبانی می شوند. برای مثال، بعضی از مادربردها از پردازشگر پنتیوم ۴ اما فقط مدلهای آهسته تر پشتیبانی می کنند. سایر مادربردها از پنیتوم ۴s سریع پشتیبانی کرده اما پنتیوم ۴s آهسته تر یا کلرون ها را شامل نمی شود. بطور مشابه، بعضی از مادربردها از آلتون با ۲۰۰، ۲۶ یا ۳۳۳ مگاهرتز FSB پشتیبانی کرده اما از ۴۰۰ مگاهرتز FSB پشتیبانی نمی کنند.

 

انتخاب بُرد با سرعت باس هاست انعطاف پذیر

مادربردی باید انتخاب شد که حداقل از تنظیمات فعلی پشتیبانی کرده و طول برد نیز باید مدنظر قرار بگیرد. برای مثال، اگرچه کلرون سوکت ۴۷۸ FSB 400 مگاهرتز نصب می شود، مادربردی باید انتخاب شود که از پردازشگرهای پنتیوم ۴ با سرعت های FSB 800 و ۵۳۳ مگاهرتز پشتیبانی کند. بطور مشابه، اگرچه ابتدا آلون FSB قدیمی ۲۶۶ مگاهرتز نصب می شود، مادربردی باید انتخاب شده که از طیف کاملی از سرعتهای FSB آلتون ۲۰۰، ۲۶۶، ۳۳۳ و ۴۰۰ مگاهرتز پشتیبانی کند. بردهایی که طیف کاملی از سرعتهای باس هاست دارند، انعطاف پذیری بیشتری داشته اگر که بعدا مایل به آپدیت پردازشگر باشید.

 

بُرد باید از نوع و میزان حافظه مورد نیاز پشتیبانی کند

هر مادربردی که خریداری شده باید از ماژولهای حافظه فعلی پشتیبانی کند، مانند PC3200 DDR-SDRAM یا DDR2 DIMMs. مادربرد دارای تعدادی از شیارهای حافظه بوده و ممکن است بیان شود که ماژول های حافظه را در اندازه خاصی می پذیرد اما بدین معنا نیست که لزوما می توانید بزرگترین ماژول پشتیبانی شده را در تمام شیارهای حافظه نصب کنید. برای مثال، مادربد ممکن است  شیار حافظه داشته و ۵۱۲ مگابایت DIMMs را بپذیرد اما ممکن است بتوان از ۴ شیار تنها در صورتی استفاده کرد که ۲۵۶ مگابایت DIMMMs نصب شود. سرعت حافظه نیز مدنظر است. برای مثال، مادربرد خاص ممکن است از ۳ یا ۴ ماژول PC2700 و فقط دو ماژول PC3200 پشتیبانی کند.

در سیستم چندمنظوره، پشتیبانی از ۱ گیگابایت رم قابل قبول است. در سیستمی که از وظایف گسترده حافظه مانند گرافیک حرفه ای، مدیریت پایگاه داده یا محاسبات علمی پیچده استفاده می شود، مادربرد از حداقل ۲ گیگابایت رم پشتیبانی می کند.

 

مادربرد از نوع ویدئوی مورد استفاده پشتیبانی می کند

مادربردها ازنظر ایجاد ویدئو متفاوت هستند. بعضی از مادربردها یک آداپتور ویدویی تعبیه شده را ارائه کرده و کارت آداپتور ویدئویی جداگانه ای را نصب نمی کند. سایر مادربردها یک ویدئوی تعبیه شده را ارائه کرده، همچنین شیار خاصی را نیز ایجاد کرده که کارت آداپتور ویدئویی اکسپرس PCI یا AGP مستقل ار می پذیرد. هنوز بعضی از مادربردها هیچ ویدئوی تعبیه شده ای را بجز شیار اکسپرس PCI یا AGP ایجاد نکرده تا کارت آداپتور ویدئویی جداگانه ای را بپذیرد.

 

چک کردن مستندات، پشتیبانی و آپدیت

قبل از انتخاب مادربرد، مستندات و پشتیبانی موجود و همچنین آپدیت درایو و BIOS نیز باید چک شوند. بعضی از افراد فکر می کنند که مادربردی که دارای چندین چفت و آپدیت است باید مادربرد خرابی باشد. آزادسازی آپدیت و چفت نشان می دهد که سازنده بطور جدی پشتیبانی می کند.

 

انتخاب درست سازنده

سازندگان ازنظر کیفیت مادربردهایی که تولید می کنند فرق دارند. بعضی از سازندگان مانند اینتل و ایسوس فقط مادربردهای درجه یک را تولید می کنند (بدین دلیل، بطور جدی استفاده از مادربردهای اینتل یا ایسوس برای پردازشگرهای اینتل و مادربردهای ایسوس برای پردازشگرهای AMD مطرح می شود). سایر سازندگان مادربردها را با کیفیت های متفاوت تولید می کنند، برخی کیفیت خوب و برخی کیفیت بد دارند.

مسائل پیش روی برای انتخاب مادربرد مهم هستند. اما ویژگیهای دیگری برای مادربرد وجود دارند که باید بخاطر سپرد. بعضی از آنها ممکن است برای برخی کاربران مهم باشند. این ویژگیها عبارتند از:

 

تعداد و نوع شیارهای انبساطی

هر مادربرد دارای شیارهای انبساطی است اما مادربردها ازنظر تعداد شیارهایی که ایجاد می کنند و چه نوع شیارهایی دارند فرق دارند:

 

شیارهای PCI

یش از یک دهه است که شیارهای PCI (اتصال مولفه محیطی) از نوع استانداد شیار انبساطی می باشند. شیارهای PCI کارتهای انبساط مانند آداپتورهای LAN، کارتهای صدا و غیره را می پذیرند و ویژگیهای مختلفی را در سیستم اضافه می کنند. شیارهای PCI در ورژن های ۳۲ بیت و ۶۴ بیت در درسترس هستند هرچند شیارهای PCI 64 بیت نیز فقط در مادربردهای سرور وجود دارند.

 

شیار ویدئو

مادربرد ممکن است دارای هیچ، یک یا دو شیار کارت ویدئویی مشخص داشته باشد. اگر شیار ویدئو وجود داشته باشد، ممکن است اکسپرس PCI (PCIe) یا AGP باشد، که سازگار نبوده اما هدف مشابهی دارد. نوع شیار ویدئو به نوع کارت ویدئویی که نصب شده است اشاره می کند. آداپتورهای ویدئویی AGP هنوز محبوب بوده و بطور وسیع در دسترس هستند، اما اکسپرس PCI یک شیار ویدئویی غالب و سریع است. خرید مادربرد AGP تنها در صورتی امکان دارد که آداپتور AGP وجود داشته باشد. در غیر اینصورت، مادربرد با یا بدون ویدئوی تعبیه شده را خریداری کنید که شیار ویدئویی x16 اکسپرس PCI را ایجاد می کند. مادربردی که ویدئوی تعبیه شده را ایجاد کرده و شیار ویدئویی مجزا ندارد خریداری نکنید.

شیارهای اکسپرس PCI

بسیاری از مادربردهای دارای شیار ویدئویی x16 اکسپرس PCI نیز یک یا چند شیار انبساطی چند منظوره x1 اکسپرس PCI را معمولا با یک یا دو شیار انبساطی PCI ایجاد می کنند. در آینده، شیارهای x1 اکسپرس PCI نسبتا بلااستفاده بوده زیرا کارتهای انبساطی اندکی وجود دارند که مجهز به آنهاست. با اینحال، همچنانکه کارتهای ویدئویی x16 اکسپرس PCI بر AGP غالب هستند، احتمالا PCI به تدریج از بین رفته و کارتهای انبساطی x1 اکسپرس PCI رایج می شوند.

مادربردهای ATX AGP دارای ۵ یا ۶ شیار PCI هستند. مادربردهای ATX PCIe یک یا دو شیار PCIe x1 را با یک یا دو شیار PCI جایگزین می کنند. مادربرد microATX از هر نوع، دو یا سه شیار کمتر از مادربرد کامل ATX ایجاد می کند. سالها پیش، بسیاری از کامپیوترها تقریبا تمام شیارهای مجهز خود را داشتند.

امروزه، با توجه به عملکردهای یکپارچه بر روی مادربردها، کامپیوترها به یک یا دو شیار مجهز بوده بنابراین تعداد شیارهای موجود بسیار مهمتر از آنچیزی است که استفاده می شود.

 

گارانتی

مادربردها معمولا یا کار می کنند یا خیر. اگر مادربرد پس از خارج شدن از جعبه با مشکل مواجه بود بنابراین در شرایط عملی، سیاست برگشت فروشنده بسیار مهمتر از سیاست گارانتی سازنده است. برای تعویض مادربردهای DOA به فروشنده مراجعه کنید.

 

پورت ها و کانکتورها

مادربرد باید ۴ پورت USB 2.0 یا بیشتر داشته باشد، البته ۶ یا ۸ پورت بهتر است و همچنین رابط هارد دیسک سریعتر یا ATA/100 نیز باید داشته باشد. مادربرد باید حداقل دو کانکتور ATA سریالی ایجاد کند، و ۴ کانکتور بهتر است (بعضی از مادربردهای دارای ۴ کانکتور SATA شامل فقط یک رابط ATA موازی است که قابل قبول می باشد). همچنین یک پورت سریالی، پورت موازی EPP/ECP، پورت کیبورد PS/2، پورت موس PS/2 و رابط FDD دارد.

 

صدای تعبیه شده، ویدئو و LAN

بعضی از مادربردها شامل آداپتورهای LAN، ویدئو، صدای تعبیه شده دارند. در گذشته، این مادربردها اغلب برای سیستمهای پایین طراحی می شدند و ارزان بوده و نسبتا از مولفه های ویدئویی و صوتی استفاده می کردند. اما امروزه بسیاری از مادربردها شامل آداپتورهای LAN، ویدئو، صدا بوده و کم هزینه هستند. در صورت خرید این مادربردها، مطمئن شوید که دستگاه های تعبیه شده می توانند غیرفعال شوند اگر که بخواهید بعدا اداپتورهای تعبیه شده را با بهترین قطعات تعویض کنید.

مشخصات فنی و ظاهری مادربرد

مادربرد

مادربرد بسیار پیچیده است و دارای قطعات و اتصالات زیادی می باشد. برای شروع، ابتدا نمودار بلوک چیپ ست را بررسی کنید. شکل ۴-۴ قطعات اصلی و عملکردهای چیپ ست اینتل ۹۵۲XE را نشان می دهد (سایر چیپ ست های مدرن مشابه هستند). چیپ ست ۹۵۲XE از دو چیپ فیزیکی استفاده می کند. چیپ پل شمالی، که اینتل آن را MCH (شبکه کنترل حافظه) می نامد، جعبه آبی با برچسب ۸۲۹۲۵X MCH است. MCH ارتباطات بین پردازشگر، حافظه و آداپتور ویدئویی اکسپرس PCI را هماهنگ می کند. MCH کانال های پهنای باند بسیار بالایی را ایجاد می کند: ۶٫۴ گیگابایت/ ثانیه بین پردازشگر و MCH؛ ۸٫۰ گیگابایت/ ثانیه بین MCH و اداپتور ویدئو، و ۸٫۵ گیگابایت/ ثانیه بین MCH و حافظه.

چیپ پل جنوبی، که اینتل آن را ICH (شبکه کنترل I/O) می نامد، جعبه آبی با برچسب ICH6RW است. ICH دارای عملکردهای ورودی/ خروجی است که با داده های کمتری نسبت به پردازشگر، حافظه، و کانال های ویدئویی کار می کند. این کانال ها شامل ۴ پورت ATA سریالی ۱۵۰ مگابایت/ ثانیه، ۶ شیار PCI با پهنای باند ۱۳۳ مگابایت/ ثانیه، ۸ پورت USB 2.0 با ۶۰ مگابایت/ ثانیه پهنای باند و ۴ شیار x1 اکسپرس PCI 500 مگایابت/ ثانیه می باشد. همچنین ICH دارای عملکردهایی مانند صدای تعبیه شده، رابط با BIOS سیستم، و شبکه بی سیم است.

اشکال ۴۵a و ۴۵b این ویژگیهای چیپ ست را با طرح اولیه قطعه بر روی مادربرد واقعی نشان می دهند. از مادربرد اینتل D925XECV2 استفاده می شود، اما مادربرد جدید دارای ویژگی ها و طرح مشابهی است. هیچیک از این قطعات بر روی تمام مادربردها وجود ندارند و موقعیت دقیق بعضی از قطعات ممکن است فرق داشته باشد.

سمت چپ و پشت مادربرد، شکل ۶-۴، تحت تسلط شیارهای انبساطی با دو جفت شیار سفید PCI است که شیارهای x1 اکسپرس PCI را به شیار آداپتور ویدئویی x16 مشکی اکسپرس PCI در سمت راست عقب متصل می کند. کانکتور زرد در مرکز بالا یک کانکتور صوتی پنل جلویی با چیپ کدکس صوتی در سمت چپ بالا است. چیپ کنترل اترنت گیگابایت بین دو حفره پایه در سمت رراست بالا قابل مشاهده است. شیه گرد زیر شیارهای x1 اکسپرس PCI یک اسپیکر سیستم است. چیپ بزرگ در مرکز پایین یک کنترل کننده سفت افزار است، و دو کانکتور آبی در سمت راست آن نیز از کانکتورهای رابط سفت افزار پنل جلویی است.

سمت راست و پشت مادربرد، شکل ۷-۴، تحت تسلط سوکت پردازشگر (سمت راست پایین)، سینک حرارتی برای چیپ پل شمالی (سمت چپ پایین)، و نمای بالای پنل عقب I/O (بالا) می باشد. یک گروه از ۳ کانکتور سفید در سمت چپ بالا، از چپ به راست، شامل کانکتور فن کیس پشت، کانکتور برق جایگزین استفاده شده برای جریان اضافی در مادربرد است اگر که منبع برق دارای کانکتور برق اصلی ۲۰ پین بجای کانکتور ۲۴ پین و کانکتور برق ATX12V باشد. کانکتور فن CPU در گوشه راست پایین تصویر قابل مشاهده است.

 

شکل ۸-۴ کانکتورهای پنل I/O پشت را نشان می دهد. کانکتورهای کیبورد و موس PS/2 در سمت چپ قابل مشاهده می باشند. دومین گروه از کانکتورها شامل پورت موازی (LPT) در بالا و پورت سریالی ۹ پین در سمت چپ پایین است. در سمت راست پایین این گروه، پورت های صوتی دیجیتالی (مربع) نوری و هم محور (گرد) وجود دارند. سومین گروه از کانکتورها شامل تمامی کانکتورهای صوتی است که می توانند برای عملکردهای مختلف پیکربندی شوند. چهارمین گروه کانکتورها دارای کانکتور سفت افزار در بالا، با دو کانکتور USB 2.0 در زیر می باشد. پنجمین گروه کانکتورها دارای کانکتور اترنت گیگابایت در بالا، با بیش از دو کانکتور USB 2.0 در زیر آن می باشد.

سمت چپ و جلوی مادربرد در شکل ۹-۴ نشان داده می شود. شی گرد در سمت راست پایین، باتری نام دارد. چیپ بزرگ در سمت چپ آن شامل شبکه سفت افزار (FWH)، با بلوک جامپر پیکربندی نصب BIOS نارنجی در زیر آن است. شی سفید در سمت چپ بلوک جامپر نیز شامل کانکتور برق فن کیس جلویی است. بالای کانکتور برق نیز چیپ ماژول پلتفرم مطمئن (TPM) و یک گروه از ۴ کانکتور رابط ATA سریالی در سمت چپ چیپ TPM  کانکتور برق قرار دارند. شی نقره ای بزرگ در مرکز راست نیز سینک حرارتی با چیپ پل جنوبی ICH6 است. کانکتور مشکی پین هدر در سمت چپ سینک حرارتی پل جنوبی نیز یک کانکتور USB پنل جلو، با دومین کانکتور یکسان در زیر آن است. بلوک جامپر چندرنگی در لبه پایین مرکز مادربرد نیز کانکتور پنل جلویی می باشد.

شکل ۱۰-۴ به سمت راست و جلوی مادربرد، با دو شیار حافظه کانال A در بالا و دو شیار حافظه کانال B در زیر آنها اشاره می کند. چیپ بزرگ در سمت راست پایین نیز چیپ کنترل کننده I/O فرعی، با کانکتور سفید برق اصلی ATX در سمت چپ آن است. کانکتور مشکی رابط ATA در لبه چپ و پایین این تصویر، با کانکتور رابط فلاپی دراوی در سمت راست آن می باشد.

چگونه شناسایی مادربرد

شناسایی مادربرد کامپیوتر

هنگامی که سایر قطعات سیستم آپدیت می شوند، گاهی اوقات باید به جزئیات مادربرد و چیپ ست های مورد استفاده توجه داشت. وب سایت سازنده و کتابچه مادربرد از منابع اطلاعاتی دقیق هستند که می توان پی برد کدام مادربرد در سیستم نصب شده است. ساده ترین راه برای شناسایی مادربرد و چیپ ست انجام برنامه تشخیصی مانند Everest Home Edition است. شکل ۱۱-۴ برنامه شناسایی مادربرد را با عنوان ASUS A7N8X-VM/400 با ورژن BIOS 1003 به تاریح ۲۰۰۴/۰۶/۰۸ نشان می دهد. شکل ۱۲-۴ چیپ ست را در این مادربرد با عنوان پل شمالی NVIDIA nForce2 IGP با پل جنوبی NVIDIA MCP2 نشان می دهد.

همواره ساده ترین راه امکان ندارد، گاهی اوقات باید کاور را برداشت و مادربرد را با اطلاعات مورد نیاز بررسی کنید، زیرا سازندگان مادربرد محصولات خود را بدون تغییر شماره مدل اصلاح می کنند. برای مثال، اصلاح اولیه مادربرد ممکن است از ماژول های تنظیم کننده ولتاژ (VRMs) استفاده کند که برای ایجاد جریان کافی فقط برای پردازشگرهایی درجه بندی می شوند که در ۲٫۸ گیگا هرتز یا کمتر اجرا می شود. اصلاح جدید این بُرد با شماره مدل مشابه ممکن است VRMs استفاده کند که برای پردازشگرهای بالای ۳٫۸ گیگاهرتز درجه بندی می شود.

شماره اصلاح مادربرد در اصل در برد حک شده و یا بر روی لیبل کاغذی چاپ شده که به برد نزدیک شماره مدل یا شماره سریال چسبیده است. اکثر سازندگان مادربرد اصلاحات خود را با آن نام بیان می کنند. در عوض اینتل سطح اصلاح خود را با عنوان شماره AA (شماره قطعات تغییریافته) نشان می دهد. شکل ۱۳-۴ لیبل مادربرد اینتل D865GLC را با شماره AA C28906403 نشان می دهد.

 

شکل ۱۴-۴ قسمت صفحه سازگاری CPU اینتل را برای مادربرد D865GLC نشان می دهد که حداقل ورژن های BIOS و شماره های AA مورد نیاز برای سازگاری با پردازشگرهای مختلف را نشان می دهد. بررسی شماره AA بیان کرده که مادربرد D865GLC با شماره C28906-403 از پردازشگرهای ویرایش اکستریم پنتیوم ۴ پشتیبانی نمی کند که به حداقل سطح AA C28906 نیاز دارد. صفحات سازگاری CPU را می توان در وب سایت سازنده مادربرد پیدا کرد. اطلاعات آنلاین معمولا جدیدتر از اطلاعات موجود در کتابچه راهنما هستند.

اگر ورژن اولیه BIOS تنها نشانه برای ارتقای پردازشگر باشد، BIOS را می توان به ورژن جدید ارتقا داد. اما اگر سطح اصلاح بُرد بسیار پایین باشد تا از پردازشگر خاصی پشتیبانی کند، تنها گزینه استفاده از پردازشگر دیگری است که تحت پشتیبانی سطح اصلاح بُرد باشد.

چگونه مادربرد خود را تعویض کنیم

تعویض مادربرد کامپیوتر

مراحل مورد نیاز برای تعویض مادربرد به ویژگیهای مادربرد و کیس، اتصال قطعات جانبی و غیره بستگی دارد. در شرایط کلی، این روند کاملا ساده اما زمان بر است:

  • تمام کابل ها را قطع کرده و تمام کارت های انبساطی را از مادربرد فعلی بردارید.
  • پیچ های متصل به مادربرد قدیمی و سپس مادربرد را بردارید.
  • اگر از حافظه و یا CPU مجددا استفاده می کنید، آنها را از مادربرد قدیمی برداشته و آنها را در مادربرد جدید نصب کنید.
  • قالب I/O پنل پشت قدیمی را با قالب مجهز به مادربرد جدید تعویض کنید.
  • پست های پایه مادربرد را برداشته و در صورت لزوم نصب کنید و سوراخ های پایه باید مطابق با مادربرد جدید باشند.
  • مادربرد جدید را نصب نموده و آن را با پیچ در محل سوراخ ها محکم کنید.
  • تمام کارت های انبساطی را مجددا نصب و کابل ها را مجددا وصل کنید.

شروع کار

قبل از شروع پیاده سازی، ابتدا از تمام اطلاعات بک آپ بگیرید. هیچ نگرانی در مورد بک آپ ویندوز و اپلیکیشن ها وجود ندارد و در صورت امکان باید از اطلاعات پیکربندی مانند ایمیل، مرورگر و غیره بک آپ گرفته زیرا مادربرد قدیمی را باید با مادربرد جدید تعویض کرده و باید ویندوز و تمام اپلیکیشن ها را مجددا نصب کنید.

تمام کابل ها و دستگاه های خارجی را از سیستم قطع نموده و آن را به میز صاف منتقل کنید. اگر سیستم به تازگی تمیز نشده است، قبل از شروع کار آن را تمیز کنید.

پنل (های) دسترسی را از کیس برداشته، تمام کابل ها را از مادربرد قطع نموده و تمام پیچ های متصل به مادربرد را بردارید. منبع برق را به زمین متصل کنید. مادربرد را اندکی به سمت جلوی کیس حرکت داده، آن را مستقیما بلند کرده و بر روی میز یا سطح غیرهادی دیگری قرار دهید.

آمادگی کیس

محل مادربرد ممکن است پس از برداشتن این قطعه کثیف باشد که در صورت لزوم باید آن را با پاک کننده خلا تمیز کنید.

هر مادربرد دارای قالب I/O پنل پشت است. قالب فعلی باید مطابق با طرح پورت در مادربرد جدید باشد. بهترین روش برای برداشتن قالب I/O بدون صدمه به آن (یا کیس) استفاده از پیچ گوشتی است که باید خلاف قالب از بیرون کیس به آن فشار وارد کرد در حالیکه از انگشت برای حفاظت از قالب از داخل کیس استفاده نموده تا اینکه قالب خارج شود. اگر مادربرد قدیمی هنوز خوب است، قالب قدیمی را برای کاربردهای بعدی نگهدارید.

قابل جدید I/O را با پورت های I/O پنل پشت بر روی مادربرد جدید مقایسه کنید تا مطمئن شوید که یکسان هستند. سپس قالب جدید را فشار دهید تا در محل قرار بگیرد. ابتدا از داخل کیس شروع کرده، لبه های پایین، راست و چپ قالب I/O را مطابق با کیس قرار دهید. زمانی که قالب I/O به درستی قرار گرفت، در امتداد لبه های آن فشار اندکی وارد کنید (شکل ۱۵-۴).

پس از نصب قالب I/O، مادربرد را به دقت حرکت دهید، مطمئن شوید که کانکتورهای پنل پشت بر روی مادربرد در سوراخ های مربوطه خود بر روی قالب I/O قرار گرفته اند. موقعیت سوراخ های پایه مادربرد را با موقعیت پایه کیس مقایسه کنید. مادربرد را در محل قرار داده و قلم نوک تیز را در سوراخ پایه مادربرد وارد کنید تا به درستی در محل خود ثابت شود.

هر قفل برنجی غیرضروری را برداشته و قفل های اضافی را نصب کنید تا اینکه سوراخ پایه مادربرد دارای قفل مربوطه خود باشد. اگرچه قفل ها را می توان با انگشت یا اهرم پیچاند، آسانترین راه استفاده از اهرم ۵ میلیمتری است (شکل ۱۶-۴). قفل ها را با انگشت محکم کرده اما زیاد سفت نکنید.

پس از نصب شدن تمام قفل ها، هر سوراخ پایه مادربرد را ازنظر وجود قفل چک کنید. در نهایت، مادربرد باید در بالای کیس قرار بگیرد (شکل ۱۷-۴)، هر سوارخ پایه باید در زیر آن نصب شود.

 

نصب و محکم کردن مادربرد

اگر پردازشگر و حافظه بر روی مادربرد نصب نشده است، بنابراین قبل از پردازش باید چکاری انجام داد.

مادربرد را همانند شکل ۱۸-۴ بچرخانید. کانکتورهای I/O پنل پشت را به دقت با سوراخ های مربوطه در قالب I/O همتراز کنید و سپس مادربرد را به سمت پشت کیس حرکت داده تا اینکه سوراخ های پایه مادربرد با قفل هایی که در ابتدا نصب کرده اید همتراز شوند. مادربرد را به ارامی به سمت قالب I/O حرکت داده تا اینکه کانکتورهای پنل پشت زیر کلیدهای مربوطه بدون صدمه رسیدن قرار بگیرند. دقت کنید که هیچیک از کلیدها در جک های روی پنل I/O قفل نشوند. پورت های USB می توانند باعث این مشکل شوند و پورت USB با یک کلید اتصال به آن چسبیده شده که ممکن است مادربرد را کوتاه کرده و از راه اندازی سیستم جلوگیری شود.

قبل از محکم کردن مادربرد، کانکتورهای I/O پنل پشت باید با قالب I/O به درستی مطابقت داشته باشند (شکل ۱۹-۴). قالب I/O دارای کلیدهای فلزی است که کانکتورهای I/O پنل پشت را متصل می کند. هیچیک از این کلیدها نباید در کانکتور پورت قرار بگیرد. کلید زمینی باعث قفل پورت شده، آن را بلااستفاده کرده و ممکن است مادربرد را قطع کند.

پس از قرار دادن مادربرد و تطبیق کانکتورهای I/O پنل پشت با قالب I/O، پیچ را از طریق یک سوراخ پایه در قفل مربوطه وارد کنید (شکل ۲۰-۴).

برای قرار دادن مادربرد باید بر روی آن فشار وارد کنید تا اینکه دو یا سه پیچ وارد شود.

اگر همترازی تمام سوراخ ها و قفل ها دشوار است، دو پیچ را در گوشه های مخالف قرار داده اما نباید آنها را کاملا محکم کرد. از یک دست برای فشار دادن مادربرد و تطبیق تمام سوارخ ها با قفل ها استفاده کنید. سپس یک یا دو پیچ را وارد کرده و آنها را کاملا محکم کنید. مادربرد با وارد کردن پیچ ها در تمام قفل ها نصب می شود.

 

اتصال سوئیچ پنل جلو و کابل های نمایشگر

زمانی که مادربرد محکم شد، مرحله بعدی شامل اتصال سوئیچ پنل جلو و کابل های نمایشگر در مادربرد است. قبل از اتصال کابل های سوئیچ جلو، کابل ها را چک کنید. هر کانکتور باید دارای برچسب مانند “برق، تنظیم مجدد، و HDD LED” داشته باشد. (اگر چنین نبوده، باید مسیر هر سیم از پشت تا جلوی کیس را مشخص کرده تا متوجه شد کدام سوئیچ یا نمایشگر به آن متصل است). این توضیحات را با پین های کانکتور پنل جلو بر روی مادربرد تطبیق داده تا مطمئن شده که کابل درست به پین های مناسب متصل است. شکل ۲۱-۴ نقاط اصلی سوئیچ برق، سوئیچ تنظیم مجدد، LED برق و کانکتورهای LED فعال هارد دیسک را نشان می دهد.

  • کانکتورهای سوئیچ برق و سوئیچ تنظیم مجدد قطبی نیستند و می توانند در هر جهتی وصل شوند.
  • LED فعال هارد دیسک قطبی است و باید به سیم زمینی (معمولا مشکی) در پین ۳ و سیم سیگنال (معمولا قرمز یا سفید) در پین ۱ متصل شود.
  • بسیاری از مادربردها دارای دو کانکتور LED برق بوده که یکی کابل LED برق ۲ موقعیتی و دیگری کابل LED برق ۳ موقعیتی را با سیم هایی در موقعیت های ۱ و ۳ می پذیرد. از هر کدام که مناسب است استفاده کنید. معمولا کانکتورهای LED برق دوقطبی هستند و می توانند از LED برق تک رنگی (سبز) یا دو رنگه (سبز/ زرد) پشتیبانی کنند.

زمانی که جهت مناسب هر کابل مشخص شد، سوئیچ برق، سوئیچ تنظیم مجدد، LED برق و LED فعال هارد دیسک را همانند شکل ۲۲-۴ مشخص کنید. تمام کیس ها دارای کابل برای هر کانکتور بر روی مادربر نبوده و تمام مادربردها نیز دارای کانکتور برای هر کابلی که با کیس ایجاد شده نمی باشند. برای مثال، کیس ممکن است دارای کابل اسپیکر بوده اما مادربرد ممکن است اسپیکر داخلی داشته و هیچ اتصالی برای اسپیکر خارجی ندارد. برعکس، مادربرد ممکن است دارای کانکتورهایی با ویژگی هایی ماند کانکتور نفوذ شاسی باشد که هیچ کابلی بر روی کیس وجود نداشته و این کانکتورها بلااستفاده می باشند.

پس از اتصال کابل های پنل جلو، از صحت آنها مطمئن شوید. غیر از کابل سوئیچ برق که باید به درستی وصل شده تا سیستم روشن شود، هیچیک از کابل های سوئیچ پنل جلو و نمایشگر ضروری نبوده و اتصال نادرست آنها به سیستم آسیب نمی رساند. کابل های سوئیچ- برق و تنظیم مجدد- قطبی نیستند. این کابل را می توان در هر جهتی وصل کرد بدون اینکه نگران بود کدام پین یک سیگنال است و کدام زمینی است. اگر کابل LED به سمت پشت وصل شود، در اینصورت LED روشن نمی شود. اکثر کیس ها از سیم رنگی معمولا مشکی برای اتصال زمینی و سیم رنگی برای سیگنال استفاده می کند.

اتصال پورت های پنل جلو

اکثر کیس ها دارای یک یا دو پورت USB 2.0 پنل جلو می باشد و اکثر مادربردها نیز دارای کانکتورهای USB داخلی هستند. برای تعیین مسیر USB در پنل جلو، کابل را از هر پورت USB پنل جلو به کانکتور داخلی مربوطه وصل کنید. شکل ۲۳-۴ نقاط اینتل استاندارد را برای کانکتورهای داخلی USB پنل جلو نشان می دهد که با اکثر علائم مادربرد استفاده می شوند.

برخی کیس ها دارای کانکتور یکپارچه USB 10 پین بوده که با پین های هدر USB مادربرد همتراز شده که از طرح استاندارد اینتل استفاده می کند. در این کیس، اتصال پورت های USB پنل جلو موضوع ساده ای است که کانکتور یکپارچه به پین های هدر روی مادربرد متصل می شود. متاسفانه، بعضی از کیس ها دارای ۸ سیم بوده که هر یک کانکتور تک نیز دارد. شکل ۲۴-۴ تمام ۸ سیم متصل به پین های مناسب را نشان می دهد.

اگر مادربرد و کیس دارای کانکتورهای کیس و یا سفت افزار پنل جلو باشد، انها را نصب کرده و مطمئن شده که نقاط کانکتورها و کابل ها مطابقت دارند.

اتصال کابل های درایو دیتا

مرحله بعدی شامل اتصال مجدد کابل های درایو دیتا به رابط های مادربرد است (شکل ۲۵-۴ و ۲۶-۴). هر کابل دیتا را به رابط مناسب وصل کنید. برای جزئیات بیشتر به هارد دیسک ها و درایوهای نوری مراجعه کنید.

اتصال مجدد کانکتورهای برق ATX

کانکتورهای برق را از منبع برق به مادربرد مجددا وصل کنید. کانکتور اصلی برق ATX یک کانکتور ۲۰ پین یا ۲۴ پین است که معمولا نزدیک لبه جلویی و راست مادربرد قرار می گیرد. کابلی که از منبع برق بیرون می اید را مشخص کنید، این کابل را با کانکتور همتراز کنید و کابل را محکم فشار دهد تا اینکه کاملا در جای خود قرار بگیرد (شکل ۲۷-۴). کلید قفل در یک سمت کانکتور باید در سوکت خود قرار بگیرد.

سیستم پنتیوم ۴ به برق بیشتری در مادربرد نسبت به کانکتور برق اصلی استاندارد ATX نیاز دارد. اینتل نیز کانکتور فرعی را توسعه داده است که کانکتور ATX12V نامیده می شود که جریان ۱۲+ ولت اضافی مستقیما به VRM (ماژول تنظیم کننده ولتاژ) وصل شده که پردازشگر را تغذیه می کند. در اکثر مادربردهای پنتیوم ۴، کانکتور ATX12V نزدیک سوکت پردازشگر است. کانکتور کابل را نسبت به کانکتور مادربرد حرکت دیهد و کانکتور کابل را فشار داده تا اینکه دکمه پلاستیکی قفل شود (شکل ۲۸-۴).

نصب مجدد آداپتور ویدئو

مرحله بعدی شامل نصب مجدد آداپتور ویدئو و یا هر کارت انبساطی دیگری است که قبلا برداشته شده اند. برای اینکار، هر آداپتور را با شیار مادربرد همتراز کنید. هر کانکتور خارجی روی قلاب کارت را در لبه های شیار قرار دهید و به دقت آن را با شیار همتراز کرده و با هر دو شست آن را محکم فشار دهید تا اینکه در شیار قرار بگیرد (شکل ۲۹-۴).

پس از اینکه آداپتور ویدئو کاملا قرار گرفت، آن را با پیچ از طریق قلاب شاسی محکم کنید (شکل ۳۰-۴). اگر کارت ویدئو دارای فن خارجی بوده و به اتصال برق خارجی نیاز دارد، بنابراین کابل برق را به آداپتور ویدئو وصل کنید. کارت انبساط را نصب کنید و هر کابل برق یا دیتا را قبل از انجام هر مرحله متصل کنید.

پایان نصب

در این زمان، آپدیت مادربرد کاملا نزدیک است. تمام کابل ها باید به درستی متصل بوده و هیچ کابلی در داخل کیس نباید شل باشد. تمام پیچ ها و سایر قطعات را چک کنید تا قطع نباشند. از چک لیست زیر استفاده کنید:

  • منبع برق را با ولتاژ ورودی مناسب تنظیم کنید.
  • هیچ ابزار یا پیچ نباید شل باشد (کیس را به آرامی تکان دهید).
  • قطعه سینک حرارتی/ فن باید به درستی نصب باشد، فن CPU را وصل کنید.
  • ماژول های حافظه را کاملا قرار دهید و چفت کنید.
  • سوئیچ پنل جلو و کابل های نمایشگر را به درستی وصل کنید.
  • کابل های داخلی، USB و I/O پنل جلو را به درستی وصل نمایید.
  • کابل دیتای هارد دیسک را به درایو و مادربرد وصل نمایید.
  • کابل برق هارد دیسک را متصل کنید.
  • کابل دیتای درایو نوری را به درایو و مادربرد وصل کنید.
  • کابل برق درایو نوری را وصل نمایید.
  • کابل (های) صوتی درایو نوری را متصل کنید.
  • کابل های برق دینای فلاپی درایو را وصل کنید.
  • تمام درایوها را به شاسی یا شیار درایو وصل کنید.
  • کارت های انبساطی را کاملا قرار داده و به شاسی محکم کنید.
  • کابل برق اصلی ATX را وصل کنید.
  • کابل های برق فرعی و یا ATX12V را متصل نمایید.
  • فن های پشت و جلوی کیس را نصب کرده و متصل کنید و سپس تمام کابل ها را محکم کنید.