ابزار های دستی برای کامپیوتر

ابزارهای دستی برای تعمیر کامپیوتر

وجود کیت ابزار برای تعمیر قطعات کامپیوتر ضروری است. شکل ۲-۲ یک کیت ابزار استاندارد شامل پیچ گوشتی فیلیپس #۱، چراغ قوه و انبردست را نشان می دهد که به انبردست به ندرت نیاز است.

بطری یا قلم Wite-Out و نشانگر شارپ می تواند برای برچسب زدن موارد مفید باشد. با توجه به سیستم، ممکن است به پیچ گوشتی فیلیپس #۰ یا #۲ نیاز باشد هرچند فیلیپس #۱ معمولا برای پیچ های گرد استفاده از شده در کامپیوترهای استاندارد خوب می باشد. اگر سیستم شما از اتصال دهنده های تروکس استفاده می کند، در اینصورت به پیچ گوشتی تروکس #۱۰، #۱۵ یا #۲۰ نیاز است. ابزارهای دیگری نیز هستند که بجای ضروری بودن مناسب می باشند/ در زمان تعویض مادربرد، به پیچ گوشتی ۵ یا ۶ میلیمتری برای نصب پایه ها نیاز می باشد و استارتر پیچ نیز به منظور قرار دادن پیچ ها در موقعیت های غیرقابل دسترس آسانتر می باشد. اما فقط می توان از یک یا دو پیچ گوشتی، چراغ قوه و انبردست بری تنظیم جامپرها استفاده نمود.

نرم افزار های لازم برای کامپیوتر

ابزارهای نرم افزار کامپیوتر

علاوه بر ابزارهای دستی اصلی برای تعمیر کامپیوتر، ممکن است به بعضی از ابزارهای نرم افزار برای تشخیص و عیب یابی مشکلات و بازیابی از آنها نیاز باشد. البته اکثر ابزارهای نرم افزاری تحت ویندوز کار می کنند اما اغلب زمانی عیب یابی انجام می شود که ویندوز بارگیری نکرده یا کار نکند.

خوشبختانه، ابزار جایگزین نیز وجود دارد. “CD لینوکس Live” مانند Knoppix که در شکل ۳-۲ نشان داده شده، این امکان را می دهد تا سیستم عامل لینوکس را مستقیما از CD راه اندازی کرده بدون اینکه محتوای هارد دیسک تغییر کند. توزیع Live CD و Knoppix شامل ابزارهای گرافیکی است که قطعات مختلف سخت افزار سیستم را تشخیص، تست و رایت می کند.

Knoppix زمانی بی ارزش است که بازیابی اطلاعات از هارد دیسک غیرقابل دسترس یا خراب مورد نیاز باشد. برای مثال، شکل ۲-۳ اجرای Knoppix را در سیستمی نشان می دهد که تحت ویندوز بهم نخورده باشد. ویندوز راه اندازی نشده و قبل از مصرف داده ها در درایو نصب مجدد صورت نمی گیرد.

Knoppix دسترسی فقط خواندن را در ویندوز تعیین می کند و می توان آن را جستجو کرد و فایل های داده را در موقعیت safe کپی کرد. حتی Knoppix شبکه ویندوز که به آن متصل بوده را تشخیص می دهد، و فایل های بازیابی شده در ویندوز مشترک یا دستگاه دیگری بر روی شبکه ذخیره می شود. اگر دستگاه به شبکه متصل نباشد، می توان از K3b (برنامه رایت CD/DVD لینوکس) برای رایت فایل های بازیابی شده در CD یا DVD استفاده کرد. برای استفاده از Knoppix به یادگیری لینوکس نیازی نمی باشد.

در اینجا اطلاعات دقیق در مورد بسیاری از قابلیت های Knoppix وجود ندارد بلکه باید یک کپی از آن را دانلود کرد و آن را اجرا نمود. “بازیابی Knoppix” یا “نجات Knoppix” را در گوگل سرچ نموده و اسنادی را پیدا کنید که در مورد تحلیل سخت افزار، تست و بازیابی داده Knoppix توضیح می دهند. Knoppix را نیز می توان با هزینه اندک از فروشندگان آنلاین مانند CheapBytes و بسیاری دیگر از طریق CD دریافت کرد.

در زمان اجرای ویندوز، به ابزار تشخیصی مبتنی بر ویندوز نیز ممکن است نیاز باشد. بهترین ابزار تشخیصی شامل Everest Home Edition از گروه مشاوره لاوالیز است که ۳۰ دلار هزینه دارد (شکل ۴-۲). لاوالیز ورژن هایی با ویژگی های اضافی را می فروشند اما برای تشخیص و تعمیر کامپیوتر خانگی به ورژن آزمایشی نیاز است.

 

دیسک های توزیع سیستم عامل

برای تعویض هارد دیسک خراب به دیسک توزیع OS نیاز است، همچنین به این دیسک در زمان ارتقای عادی و نگهداری نیز نیاز می باشد. برای مثال، ویندوز دیسک توزیع را برای بارگذاری درایوهای دستگاه جدید درخواست می دهد، و دیسک توزیع لینوکس ممکن است شامل صدها برنامه باشد که در طول نصب اولیه بارگذاری نشده باشد. اگر سیستم عامل از ورژن توزیع اولیه آپدیت شده است، بسته خدمات را حفظ کرده و یا CD را ارتقا دهید.

 

ابزار بک آپ (پشتیبان)

اگر از ابزار بک آپ ثالث استفاده می شود، یک کپی از CD توزیع را در کیت نگهداشته تا مطمئن شده که می توان بک آپ ها را پس از نصب مجدد سیستم عامل بازیابی کرد. ابزارهای بک آپ را جستجو کنید. برای مثال، یک فرد بیان می کند که بک آپ نرو ۶ (Nero Backup 6) شامل داده هایی از درایو ذخیره شبکه است که فقط در آنجا داده ها ذخیره شده اند.

 

اسکنر آنتی ویروس

هر زمانی که سیستم ویندوز به درستی کار نکرد، اولین مرحله اینست که باید را ازنظر آنتی ویروس، تروجان و کرم ها اسکن کرد. در واقع، سیستم ویندوز را باید بطور منظم اسکن کرد حتی اگر بطور عادی کار می کند زیرا ویروس های جدید مانع از عملکرد خوب می شوند. در عوض، آنها کنترل سیستم را بدست گرفته و از تاخیر اسپم، فایل های host porn، حملات Dos و غیره استفاده می کنند. رایج ترین محصولات AV توسط McAfee وSymantec  (نورتون) فروخته می شوند اما پیشنهاد می شود تا از آنها اجتناب کرد. تجربه و گزارشات شخصی ما از خوانندگان نشان می دهد که این محصولات باعث مشکلات زیادی می شوند. آنتی ویروس Grisoft AVG پیشنهاد می شود که رایگان بوده و بنظر معتبر است و از منابع سیستم معدودی استفاده می کند.

 

اسکنر بدافزار

نرم افزارهای تبلیغاتی مزاحم و جاسوسی، که با عنوان بدافزار بیان می شوند، همانند ویروس، تروجان و کرم ها هستند. مخرب ترین اشکال بدافزار ممکن است به سادگی تبلیغات را نشان داده و شاید فعالیتهای جستجوی وب را در سرور مرکزی گزارش دهند. اشکال بد بدافزار ممکن است رمزها، حساب بانکی و اطلاعات کارت اعتباری و سایر اطلاعات شخصی را تخریب کرده و به تاخیر اندازد و اطلاعات به مجرمان ارسال شود تا هویت فرد را سرقت نموده و حساب بانکی را خالی کند. نرم افزار استاندارد آنتی ویروس اکثر بدافزارها را تشخیص نمی دهد. برای این کار، به اسکنر بدافزار نیاز است که AdWare و Sybot Search  Destroy پیشنهاد می شود که هر دو دارای ورژن هایی هستند که رایگان می باشند.

 

ابزار تست حافظه

خطاهای حافظه از رایج ترین مشکلات سخت افزار هستند. مشکل اینست که چنین خطاهایی ممکن است ناشی از حافظه خراب یا منبع برق خراب باشند. بهترین روش برای تشخیص علت خطاها اینست که از ابزار تست حافظه مانند MemTest86 برای تفکیک خطاها استفاده نمود. اگر خطاها در آدرس های حافظه فیزیکی روی دهند، محتمل ترین علت می تواند مربوط به ماژول حافظه خراب باشد. اگر خطاها در آدرس های حافظه تصادفی ظاهر شوند، در اینصورت منبع برق خراب مشکل دارد. MemTest86 با عنوان فلاپی دیسک قابل راه اندازی یا تصویر CD ISO قابل راه اندازی قابل دسترس بوده، و معمولا می تواند حتی زمانی اجرا شود که خطاهای حافظه بسیار زیاد بوده که ویندوز یا لینوکس نمی توانند بارگیری کنند.

 

دیسک تعمیر فوری

ورژن های جدید ویندوز و لینوکس امکان ایجاد دیسک فوری را دارا هستند که شامل داده های پیکربندی سیستم اصلی، بخش یا تمام رجیستری، و غیره می باشند. این دیسک را برای کامپیوتر ایجاد کرده یا ارتقا دهید. دیسک را برچسب و تاریخ بزنید و آن را نزدیک کامپیوتر یا کیت ابزار قرار دهید. اگر کپی جدید را ندارید، کپی جدید آن را تهیه کنید. از روش ها و ابزارهای زیر برای ایجاد دیسک فوری استفاده نمایید:

 

دیسک تعمیر فوری ویندوز ۲۰۰۰/ XP (ERD)

ابتدا شروع بک آپ ابزارهای سیستم لوازم برنامه ها را اجرا کنید. پس از اجرای بک آپ، بر روی آیکون دیسک تعمیر فوری (ASR، یا بازیابی خودکار سیستم در ویندوز XP) برای ایجاد دیسک کلیک نمایید. همچنین بک آپ باکس رجیستری را برای کپی فایل های کلیدی سیستم در دایرکتوری تعمیر بر روی هارد دیسک چک کنید. ERD ویندوز ۲۰۰۰ / XP قابل راه اندازی نیست. برای تعمیر ویندوز ۲۰۰۰/  XP، راه اندازی باید از CD توزیع یا فلاپی های راه اندازی انجام شود و تعمیر از منوی راه اندازی شروع می شود. دیسک تعمیر را وارد کنید.

ERD ویندوز ۲۰۰۰/XP شامل هر فایل رجیستری نمی باشد. فایل های رجیستری کپی های ERS را در فولدر تعمیر %SystemRoot% ایجاد کنید، که اگر هارد دیسک بیافتد این فایل ها ممکن است از بین بروند. قبل از ایجاد یا ارتقای ERS، از کل محتوای آن فولدر در هارد دیسک دیگر یا دیسک نوری کپی بگیرید (فولدر تعمیر درصورتی خالی خواهد بود که هرگز Ntbackup اجرا نشود).

 

لینوکس

از فرمان mkbootdisk برای ایجاد دیسک فلاپی راه اندازی فوری استفاده کنید. این دیسک برای پیکربندی سیستم مهم است و باید هر زمانی که سخت افزار یا پیکربندی تغییر می کند ارتقا یابد.

تعمیر کامپیوتر در تهران

روش های کلی تعمیر کامپیوتر

 

قبل از باز کردن کیس، مطمئن شوید که:

  • کابل مشکل نداشته باشد.
  • نرم افزار مشکل نداشته باشد.
  • مشکل از برق نباید.
  • مشکل از گرمای بیش از حد نباشد.

 

به موارد زیر توجه نمود:

  • هارد دیسک را بک آپ گرفته.
  • کابل های خارجی را قطع نموده.
  • نمایشگر را در جای ایمن قرار داده.
  • به احتیاط های ضد ایستا توجه نمود.
  • کاور کیس را برداشت و تعویض نمود.
  • کابل ها و کانکتورهای داخلی را مدیریت کرد.
  • تعداد کابل ها
  • کابل های انتخاب کابل
  • از کابل بدون کلید استفاده نمود.
  • کلید را از کابل برداشت.
  • سوراخ مزاحم را باز کرد.
  • پین مزاحم را برداشت.
  • با کارت های انبساطی کرد نمود.
  • محدودیت های فیزیکی
  • محدودیت های فنی
  • ملاحظات الکتریکی
  • تنظیم جامپرها
  • نصب درایوها

 

روش های کلی تعمیر کامپیوتر

با توجه به ابزارهای دستی که در بخش های قبلی بیان شد، قطعات جدید کامپیوتر باید ارتقا و یا تعمیر شوند. قبل از شروع کار، بخش های زیر را چند دقیقه را بخوانید که روش های رایج و دانش کلی مورد نیاز برای کار کردن بر روی کامپیوترها را توضیح می دهد. این بخش ها به وظایف مشترک کار بر روی کامپیوتر مانند باز کردن کیس، تنظیم جامپرها، نگهداری کابل ها، و اضافه یا برداشتن کابل های انبساطی اشاره می کنند. راهنمایی های مرتبط با وظایف خاص مانند تعویض مادربرد، هارد دیسک یا منبع برق در بخش مربوطه بیان خواهند شد.

 

قبل از باز کردن کیس

زمانی که سیستم مشکل دارد، روش های زیر را قبل از باز کردن کیس انجام دهید:

 

مطمئن شوید که کابل مشکل ندارد

ابتدا تمام کابل های غیرضروری را قطع کنید، فقط کابل موس، کیبورد و نمایشگر را بردارید. پرینتر، USB و هر قطعه جانبی متصل شده را بردارید. کامپیوتر را خاموش نموده و سپس مجددا روشن کنید. اگر مشکل ادامه داشت، کابل ها را مجددا وصل کنید تا مشکل را تشخیص دهدو

 

مطمئن شوید که مشکل نرم افزاری نباشد

قبل از فرض کنید مشکل سخت افزاری وجود دارد، باید مطمئن شد که مشکل از برنامه، ویندوز، یا ویروس نباشد. از Knoppix و اسکنرهای ویروس/ بدافزار استفاده کنید قبل از آنکه تصور کنید سخت افزار مشکل دارد و کابل ها را قطع کنید. اگر سیستم راه اندازی شد و Knoppix با موفقیت اجرا شد، سخت افزار خراب بعید است که مشکل داشته باشد.

 

مطمئن شوید که مشکل از برق نباشد

قابلیت برق در جایی که زندگی می کنید، اینکه کدام مدار متصل است و حتی از لحظه ای که بار به مدار وارد و خارج می شود، متفاوت است. مشکلاتی مانند راه اندازی خودبخود اغلب ناشی از برق بی کیفیت است. قبل از پیاده کردن سیستم، مطمئن شوید که مشکل از برق الکتریکی بد نباشد. حداقل از پشتیبان برای هموار کردن برق ورودی استفاده کنید. سیستم را به UPS (منبع برق بی وقفه) متصل کنید. اگر UPS ندارید، سیستم را به پریز برق با مدار دیگری متصل کنید.

 

مطمئن شوید که مشکل از گرمای بیش از حد نباشد

سیستم های مدرن با مدلهای دارای عملکرد بالا بسیار داغ کار می کنند. مشکلاتی که فقط پس از اجرای سیستم روی می دهد اغلب ناشی از گرمای زیاد هستند. اکثر مادربردهای مدرن شامل سنسورهای حرارتی هستند که معمولا در سوکت پردازشگر تعبیه شده تا دمای CPU را گزارش داده و نزدیک حافظه، چیپ ست و سایر قطعات اصلی قرار دارند.

اکثر سازندگان مادربرد برنامه های دستگاه را ارائه می دهند تا خواندن دما و همچنین سایر اطلاعات اصلی مانند سرعت CPU و فن های سیستم، ولتاژ روی ریل های ولتاژ خاص و غیره را گزارش و ثبت کنند. اگر چنین ابزاری در سیتسم عامل وجود ندارد، کامپیوتر را به راحتی راه اندازی کرده، نصب BIOS را اجرا کرده و منوی نصب را بزنید تا اینکه گزینه نظارت سخت افزار یا چیز مشابهی را پیدا کنید. بدلیل اینکه دما، ولتاژ و سنسورهای سرعت فن خواندن خود را در BIOS گزارش می دهند، این مقادیر مستقیما از صفحه نصب BIOS خوانده و ثبت می شوند. بهتر است تا خواندن را پس از بالا آمدن کامپیوتر و اجرای آن انجام داد.

ایجاد ارزشهای اصلی برای خواندن دما مفید است زیرا دماهای عادی با توجه به نوع و سرعت پردازشگر، نوع دستگاه فن/ سینک حرارتی استفاده شده، تعداد و نوع فن های کیس، دمای محیط، درجه بار سیستم، و غیره بسیار متفاوت است. برای مثال، پردازشگری که بطور عادی در دمای ۳۵ درجه سانتیگراد پوچ می شود ممکن است به دمای ۶۰ درجه یا بالاتر برسد زمانی که برنامه CPU اجرا می شود. دماهای پوچ و بارگیری شده بسیار مهم هستند. افزایش دمای پوچ احتمالا مشکل خنک سازی مانند ورودی هوای بسته یا رد کردن فن CPU را نشان می دهند در حالیکه دماهای بارگیری شده بسیار بالا ممکن است ناشی از خطاهای سیستم، پردازشگر آهسته بموجب مسدود شدن حرارتی یا در مورد بدتر، ناشی از صدمه واقعی به پردازشگر باشند.

 

بک آپ گرفتن از هارد دیسک

قبل از ارتقا یا تعمیر سیستم، از داده های مهم هارد دیسک بک آپ بگیرید. پس از برداشتن کاور کامپیوتر، همواره این خطر وجود دارد که بعضی از قطعات به درستی کار نکنند. یکی از سیستم های کابل ممکن است گره خورده باشد و یا هارد دیسک ممکن است در یک لبه دندانه دار باشد. باز کردن کیس ممکن است قطعه اصلی را خراب کند. بنابراین قبل از کار کردن بر روی کامپیوتر، مطمئن شود که از هارد دیسک بک آپ گرفته شده است.

 

قطع کابل های خارجی

این مورد ممکن است بنظر مشهود برسد، اما قبل از انتقال کامپیوتر به اتاق کار باید تمام کابل های خارجی را قطع کنید. بسیاری از کامپیوترهایی که روی میز قرار می گیرند پنل پشت آنها به دشواری دیده می شود. در صورت لزوم، از قطعات پشت کامپیوتر را با چراغ قوه چک کنید.

 

نمایشگر را در جای ایمن قرار دهید

نمایشگرهای CRT نه تنها شکننده هستند بلکه می تواند باعث صدمات جدید شوند. نمایشگرهای LCD پنل صاف در این رابطه خطرناک نیستند اما در صورت مراقبت نکردن می توانند باعث صدمات گرانی شوند. قرار دادن نمایشگر بر روی کف زمین می تواند آسیب ببیند. اگر نمایشگر را به محیط کار نمی برید، حداقل آن را بر روی میز قرار دهید. درصورت گذاشتن کامپیوتر بر روی زمین، نمایشگر آن را به سمت دیوار قرار دهید.

 

توجه به احتیاط های ضد ایستا

اکثر خطرات ناشی از صدمه به قطعات را می توان با برق ایستا از بین برد که قبل از تماس با پردازشگر، ماژول های حافظه یا سایر قطعات حساس به ایستا و همچنین تماس با شاسی کیس یا منبع برق باید بدن خود را به زمین متصل کرد. از کفش های لاستیکی و لباس های ترکیبی استفاده نکنید.

 

برداشتن و تعویض کاور کیس

یکی از مدلهای کامپیوتر بدین صورت است که کیس کوچکی دارد که هیچ پیچ های بجز منبع برق ندارد. کاور بدون درز است. فقط یک قطعه طولانی دو اینچی از نوار نقره ای دارد که از بالای کاور به یک سمت پیچانده شده است که نقطه تفکیک کاملا مشخص است. جلوی کیس را باید به آرامی کشید تا بلند شود و پیچ های زیر آن مشخص می شود. بر روی پنل های جانبی فشار اندکی وارد نموده که احتمالا با چفت فنری متصل هستند.

در نهایت، دستگاه را وارونه کرده و پایین آن را بررسی کرد. پایین کیس های کامپیوتر تقریبا ای فلز بی صیقل هستند. چهار پایه لاستیکی را باید به دقت بررسی کرد. این پایه ها را باید با پیچ گوشتی کوچک بردشت. پس از برداشتن ۴ پیچ، کاور به آسانی از پایین جدا می شود.

معقول است که یک فرد کار مونتاژ و فرد دیگر کار پیاده سازی را انجام دهد.

 

مدیریت کابل ها و کانکتورهای داخلی

پس از برداشتن کاور کامپیوتر، اولین چیزی اینست که محل کابل ها مشخص کنید. این کابل ها باعث انتقال برق و سیگنال ها بین سیستم های فرعی مختلف و قطعات کامپیوتر می شوند. مطمئن شوید که کابل ها به درستی متصل هستند.

کابل های استفاده شده در کامپیوترها به کانکتورها ختم می شوند. هر کانکتور می تواند زوج یا فرد باشد. بسیاری از کانکتورهای فرد که دوشاخه یا هدر نامیده شده، دارای پین هایی هستند که هر یک سیم خاصی را در کابل هدایت می کند. کانکتور فرد که جک نامیده شده نیز دارای سوراخ هایی است که پین های روی کانکتور زوج را مطابقت می دهد. کانکتورهای زوج و فرد برای ایجاد اتصال متصل می شوند.

بعضی از کابل ها از سیم های لخت متصل به کانکتور استفاده می کنند. سه کابل این دسته در کامپیوترهایی مشترک هستند که برای منبع برق به مادربرد و درایوها استفاده می شوند، یک کابل به LED های پنل جلو، سوئیچ ها و USB، سفت افزار و پورت های صدا به مادربرد متصل شده؛ و یک کابل نیز داریو نوری را به کارت صدا یا کانکتور صدای مادربرد متصل می کند. شکل ۵-۲ کابل LED برق پنل جلو متصل شده به مادربرد را نشان داده؛ و جک فرد کابل سوئیچ تنظیم مجدد پنل جلو نیز در مقابل کانکتور پین هدر مادربرد زوج قرار می گیرد.

بعضی از کابل های کامپیوتر شامل بسیاری از سیم هایی بوده که با عنوان کابل نواری بسته بندی شده زیرا کانکتورهای عایق دار در آرایه ای قرار می گیرند که شبیه نوار هستند. کابل های نواری برای سازماندهی سیم های مورد نیاز به منظور اتصال دستگاه هایی مانند درایوها و کنترل کننده ها ایجاد می شوند که رابط ها به بسیاری از رساناها نیاز دارند. کابل های نواری برای سیگنال های کم ولتاژ استفاده می شوند هرچند برای هدایت برق کم جریان/ ولتاژ پایین در برخی از برنامه نیز استفاده می شوند. معمولا کابل های نواری فقط داخل کیس استفاده شده؛ زیرا مشخصات الکتریکی آنها باعث ایجاد انتشار RF شده که می توانند با قطعات الکترونیکی تداخل داشته باشند.

شکل ۶-۲ کابل نواری ATA 40 سیم متصل به رابط ثانویه ATA را بر روی مادربرد دلوکس ایسوس K8N-E نشان می دهد. ۴۰ سیم بصورت پشته های بلند در قطعه کابل نواری قابل مشاهده هستند. ایسوس یک دکمه کششی را در انتهای مادربرد کابل ایجاد می کند تا برداشتن آن آسان باشد و دکمه کششی با استفاده از درایوهای نوری مشخص می شود. (هارد دیسک از ورژن ۴۰ سیم کابل استفاده می کند، شکل ۷-۲).

تمام کابل های نواری مشابه و اغلب خاکستری روشن هستند، هرچند بعضی از مادربردهای جدیدتر که مورد هدف گیمرها است شامل کابل هایی بوده که مشکی، رنگین کمانی و رنگ اصلی روشن می باشند. تمامی اینها از نوار رنگی برای مشخص کردن پین ۱ قرمز بر روی کابل های خاکستری استاندارد استفاده کرده، پین سفید بر روی کابل، قهوه ای بر روی کابل های رنگین کمانی می باشد. اما تفاوت های زیر در بین کابل های نواری دیده می شود:

 

تعداد پین ها

کانکتورهای کابل نواری از کانکتورهای ۱۰ پین بر روی کابل ها وجود دارند که اغلب برای توسعه پورت های صدا، سفت افزار، USB و سریالی از کانکتور پین هدر مادربرد به پنل جلو یا پشت، از طریق کانکتورهای فلاپی داروی ۳۴ پین، کانکتورهای داروی ATA 40 پین، به کانکتورهای SCSI 50، ۶۸ و ۸۰ پین استفاده می شوند.

 

تعداد کانکتورها

بعضی از کابل های نواری فقط دو کانکتور دارند. کابل های ATA، که برای اتصال هارد دیسک ها و درایوهای نوری استفاده شده، دارای سه کانکتور، کانکتور مادربرد در یک انتها، کانکتور برای درایو اصلی در انتهای دیگر، و کانکتور برای درایو فرعی در وسط می باشند. کابل های SCSI، که در سرورها و ایستگاه های کاری استفاده شده، ممکن است ۵ کانکتور درایو یا بیشتر داشته باشند.

 

کابل های انتخاب کابل

بعضی از کابل های درایو ATA، که کابل های انتخاب کابل یا CS نامیده شده، یک کانکتور را بین دو کانکتور دستگاه قطع می کنند. در حالیکه تمام ۴۰ سیم سیگنال به کانکتور درایو در وسط کابل متصل بوده، فقط ۳۹ تا از سیم های سیگنال به کانکتور درایو در انتهای کابل متصل می شوند. این کانکتور به موقعیت دستگاه در کابل اجازه می دهد تا تشخیص دهد آیا عملکردهای دستگاه با عنوان دستگاه اصلی یا فرعی بدون نیاز به جامپرها تنظیم می شود.

 

تمام کابل های نواری استفاده شده در سیسیتم فعلی و جدید از کانکتور پین هدر مشابه با اشکال ۶-۲ و ۷-۲ استفاده می کنند. کانکتورهای پین هدر بر روی کابل های هارد دیسک ها، درایوهای نوری، درایوهای نواری و قطعات مشابه و همچنین برای اتصال پورت های مادربرد تعبیه شده در جک های خارجی پنل جلو یا پشت استفاده می شوند.

کانکتور فرد پین هدر در کابل دارای دو ردیف موازی سوراخ است که با یک دسته پین بر روی کانکتور زوج در مادربرد منطبق می شود. در مادربردهای ارزان و کارت های آداپتور، کانکتور زوج ممکن است یک مجموعه پین لخت داشته باشد. هر مادربرد با کیفیت و کارت های آداپتور اغلب از پین های لخت برای کانکتورهای ثانوه (مانند پورت های USB یا کانکتورهای ویژه) استفاده می کنند.

شکل ۷-۲ کابل هارد دیسک ATA را نشان داده که کابل ۸۰ سیمی را با کابل ۴۰ سیمی در تصویر بعدی و دو رابط ATA را در مادربرد نشان می دهد. این کابل از دو روش کلیدی استفاده می کند. سوراخ واقع در ردیف پایین سوراخ های روی کانکتور کابل با پین واقع در ردیف بالای پین ها بر روی کانکتور مادربرد منطبق است. اگرچه ۸۰ مادربرد وجود دارد، اما فقط ۴۰ پین واقع است. کابل های کانکتور ۸۰ دارای سیم زمینی بوده که بین هر جفت سیم سیگنل اجرا می شوند.

به ترتیب اصلی کانکتور مشکی مادربرد ثانویه ATA توجه کنید. هماند کانکتور اصلی مادربرد، کانکتور ثانویه با یک پین قفل می شود. اما کانکتور ثانویه فاقد شیار قطع در کانکتور اصلی مادربرد است که بدین معناست که این کابل نمی تواند وارد کانکتور ثانویه شود. اگرچه کابل ۸۰ سیم به درستی با کانکتور ثانویه کار می کند، ایسوس از این کابل ATA استفاده کرده تا بتواند فقط به کانکتور رابط ATA مادربرد اصلی وصل شود که در اصل برای اتصال هارد دیسک استفاده می شود. کانکتور ثانویه ATA مادربرد که معمولا برای اتصال درایو نوری استفاده شده به کابلی نیاز دارد که کابل قفل ندارد (شکل ۶-۲).

بعضی از کانکتورهای پین هد، زوج و فرد، قفل نیستند. سایر کانکتورها از کلید بدنه، کلید پین/ سوراخ، یا هر دو استفاده می کنند. این تنوع بدین معناست که نمی توان از کابل ویژه پین هدر بدین منظور استفاده کرد. برای مثال، زمانی که از کابل ATA با یک درایو برای اتصال آن درایو به کانکتور ثانویه پین هدر ATA بر روی مادربرد استفاده می شود. انتهای مادربرد آن کابل با یک سوراخ مسدود قفل شده است، اما کانکتور پین هدر در مادربرد دارای تمام پین هاست. خوشبختانه، کابلی که با از مادربرد می آید مجهز به مادربرد و کانکتورهای درایو است.

 

استفاده از کابل بدون قفل

IDE و سایر کابل های پین هدر که اکثر فروشگاه های کامپیوتر می فروشند از کانکتورهایی استفاده کرده که از بدنه کانکتور و کلید پین/ سوارخ استفاده می کنند. یکی از این کابل های مناسب برای اتصال هر دستگاه استفاده می شود اما نبود کلید بدین معناست که شما باید به اتصال روبه پشت دقت کنید.

 

برداشتن کلید از کابل

اگر کابل بدون قفل وجود ندارد، ممکن است کلید از کابل فعلی بتواند برداشته شود. اکثر کابل های کلیددار از یک پلاستیک کوچک برای مسدود کردن یکی از سوراخ ها استفاده می کنند. از سوراخ می توان برای باز کردن انسداد موجود استفاده نمود. ابتدا پین را از یک زاویه فشار داده، سپس بالای پین را خم کرده و پین را بکشید. اگر کلید محکم است، بخش یکپارچه کابل (که به ندرت کیس است) ممکن است از سوراخ یا پین برای ذوب کلید استفاده کند.

 

باز کردن سوراخ مزاحم

سوراخ را روی حرارت شعله گرم کنید و به دقت در عمق ۸/۳ اینچی قرار دهید تا سوراخ روی دوشاخه باز شود.

 

برداشتن پین مزاحم

گاهی اوقات هیچ گزینه ای وجود ندارد. اگر فروشگاه ها بسته باشند، تنها کابلی که استفاده می شود کلید سوراخ/ پین با بلوک است و باید این کابل را به کانکتور پین هدری متصل کرد که تمام پین ها وجود دارند. همچنین می توان از کاترهای مورب برای گیر کردن بر پین استفاده کرد تا از اتصال کابل جلوگیری شود. اگر پین اشتباه گیر کرده است، کارت انبساطی یا مادربرد خراب خواهد شد. قبل از قطع کردن، کابل ها را می توان در کامپیوتر با کابل بدون کلید برای مشکل کانکتور پیچ داد. گاهی اوقات نیز می توان پین مزاحم را اندکی خم کرد تا کانکتور فرد قرار بگیرد. در این مورد می توان از اتصال موقت استفاده کرد تا اینکه بتوان کابل را تعویض کرد. اگر همه چیز نادرست بود باید پین را قطع کرد، که قبل از اینکار، کانکتور فرد کلید دار را با آرایه پین همتراز نمود و مشخص کرد که کدام پین باید قطع شود. در مورد ترتیب پین/ سیگنال در آن رابط به کتابچه راهنما مراجعه کنید. پینی که باید برداشته شود را علامت بزنید.

کانکتورهای زوج استفاده شده در بعضی از مادربردهای ارزان شاکل یک ردیف پین بوده که نصب کانکتور را با پین ها و سوراخ ها بسیار آسان می کند. با کار کردن در کامپیوتر تیره، حرکت دادن کانکتور در یک مجموعه پین های هدر آسان است و یک جفت کانکتور قطع از پین ها را در یک طرف و یک جفت کانکتور قطع از سوراخ ها را در طرف دیگر قرار دهید.

در طول سالها، اکثر کامپیوترها فقط از کابل هایی استفاده می کردند که در حال حاضر توضیح داده شده است. در سال ۲۰۰۳، مادربردها و درایوها دارای استاندارد جدیدی با نام ATA سریالی (اغلب S-SATA یا SATA) بودند. درایوهای ATA قدیمی اکنون ATA موازی (P-ATA یا PATA) نامیده شده هرچند نام رسمی استاندارد قدیمی تر بدون تغییر مانده است.

اختلاف بارز بین دستگاه های ATA و دستگاه های SATA اینست که آنها از کابل ها و کانکتورهای مختلفی برای برق و داده استفاده می کنند. بجای کانکتور داده ۴۰ پین و کانکتور برق مولکس ۴ پین که توسط دستگاه های ATA استفاده شده (شکل ۸-۲)، SATA از کانکتور داده صاف و نازک و کانکتور برق ۱۵ پین استفاده می کند (شکل ۹-۲).

عرض کانکتور برق SATA 15 پین دقیقا مانند کانکتور برق PATA مولکس ۴ پین است، هرچند کانکتور برق SATA نازک تر می باشد. کانکتور داده SATA 7 پین با عرض ۸ میلیمتر بسیار باریک تر از کانکتور داده PATA 40 پین است. در اینصورت کل عرض و ضخامت SATA در هارد دیسک های نوت بوک ۲٫۵ اینچی کم می شود که در سیستمهای دسکتاپ بخوبی مشهود است.

تعداد نسبتا زیاد پین ها در کانکتور برق SATA مطابق با دو هدف طراحی است. اول، کانکتورهای اضافی به پشتیبانی از نصب اتصال داغ یا برداشتن درایوها بدون خاموش کردن سیستم نیاز دارند که بخشی از استاندارد SATA است. دوم، کانکتورهای برق SATA برای ایجاد ولتاژهای +۳٫۳V، +۵V و +۱۲V استفاده می شوند، بجای اینکه فقط +۵V و +۱۲V توسط کانکتور برق PATA ایجاد شود. ولتاژ پایین +۳٫۳V یک موقعیت روبه جلو برای دستگاه های کوچکتر، سریعتر و خنک تر است که در سالهای آتی معرفی خواهند شد.

اگرچه تمام کانکتورهای برق PATA قفل هستند، کانکتورهای مشابه نمی توانند برای کانکتورهای داده SATA بیان شوند. یکی از اهداف طراحی SATA استفاده از کلید مشخص است. SATA از اتصال L شکل استفاده می کند (شکل ۱۰-۲)، که از کابل بموجب نصب روبه بالا یا روبه عقب جلوگیری می کند.

SATA از PATA به دو دلیل فرق دارد. اول، PATA به دو دستگاه اجازه داده تا به هر رابط متصل شده، یکی با عنوان رابط اصلی و دیگری با عنوان رابط فرعی نامیده می شود. رابط SATA فقط از یک دستگاه پشتیبانی کرده، نیاز به پیکربندی دستگاه را بصورت اصلی و فرعی از بین می برد. در واقع، تمام دستگاه های SATA از دستگاه های اصلی هستند. دوم، PATA طول کابل های داده را به ۱۸ اینچ (۴۵٫۷ سانتیمتر) محدود کرده در حالیکه SATA شامل کابل های داده با طول ۱ متر (۳۹٫۴ اینچ) می باشد. ضخامت و طول اضافی کابل های داده SATA باعث شده تا مسیر و ترتیب کابل ها در کیس بخصوص در کیس کاملا برجی بسیار آسانتر شده و به بهبود جریان هوا کمک می کند.

 

کار کردن با کارت های انبساطی

کارت های انبساطی از بردهای مدار هستند که به منظور ایجاد عملکردهایی که خود مادربرد کامپیوتر ایجاد نمی کند در کامپیوتر نصب می شوند. شکل ۱۱-۲ آداپتور گرافیکی AGP 9800 Pro و کارت ویدئو را نشان می دهد.

سالها پیش، اکثر کامپیوترها دارای چندین کارت انبساطی بودند. کامپیوتر ۲۰۰۰ وینتاژ ممکن است یک کارت ویدئو، کارت صدا، آداپتور LAN، مودم داخلی و شاید آداپتور ارتباطی و یا آداپتور هاست SCSI داشته باشد.

امروزه همه چیز متفاوت است. تقریبا تمام مادربردهای جدید دارای آداپتورهای LAN و صدای تعبیه شده هستند. بسیاری از مادربردها شامل ویدئوی تعبیه شده بوده و بعضی نیز دارای ویژگیهای مشترک مانند سفت افزار تعبیه شده، مودم ها، آداپتورهای هاست SCSI، و سایر دستگاه ها می باشند. بدلیل اینکه بسیاری از ویژگیها در مادربردهای مدرن وجود دارند، برای کامپیوتر نسبتا جدید غیرعادی است تا کارت های انبساطی نداشته باشند.

نصب کارت انبساطی یک روش آسان و ارزان برای ارتقای سیستم قدیمی است. برای مثال، کارت گرافیک AGP ممکن است برای ارتقای ویدئوی داخلی، کات ویدئو برای تغییر کامپیوتر با رکوردر ویدئویی دیجیتالی، کنترل کننده SATA برای اضافه شدن پشتیبان درایوهای SATA، آداپتور USB برای اضافه شدن پورت های USB 2.0 و یا کارت ۸۰۲٫۱۱g برای اضافه شدن شبکه وایرلس نصب شوند.

هر کارت انبساطی به شیار انبساطی واقع در مادربرد و یا در کارت riser متصل شده به مادربرد وصل می شود. پنل عقب شاسی کامپیوتر در هر شیار انبساطی قطع می شود، که دسترسی خارجی به کارت را ایجاد می کند. قطع شیارهای انبساطی با کاورهای شیار فلزی نازک پوشیده می شود که به شاسی وصل می شود. این کاورها از ورود گرد و غبار جلوگیری کرده و از جریان هوای خنک ایجاد شده با فن منبع برق و فن های فرعی نصب شده در سیستم جلوگیری می کند.

برای نصب کارت انبساطی، ابتدا کاور شیار را بردارید، که ممکن است با پیچ کوچک وصل بوده و یا به درب فلزی مجاور متصل شده باشد. در مورد بعدی، کاور شیار را با استفاده از پیچ گوشتی محکم کنید. در صورتی که کاور شیار باید تعویض شود، آن را با یک پیچ کوچک به شاسی وصل کنید که یک مهره در بخش بالایی کاور شیار بسته می شود. پشت کارت انبساطی یک قلاب است که شبیه کاور شیار بوده و به شاسی محکم می شود. با توجه به هدف کارت، این قلاب ممکن است شامل کانکتورهایی بوده که کابل های خارجی را به کارت وصل می کند.

در زمان کار بر روی کامپیوتر، کارت های انبساطی باید نصب و برداشته شوند. حتی اگر بر روی کارت انبساطی خاصی کار نمی کنید، گاهی اوقات ممکن است آن را برداشت تا به بخشی از کامپیوتر دسترسی پیدا کرد. نصب و برداشتن کارت انبساطی می تواند سخت یا آسان باشد که به کیفیت کیس، مادربرد و خود کارت انبساطی بستگی دارد. کیس ها، مادربردها و کارت های انبساطی با کیفیت تحمل بالایی دارند، وارد کردن و برداشتن کارت های انبساطی راحت هستند. کیس ها، مادربردها و کارت های انبساطی ارزان دارای تحمل پایینی بوده که گاهی اوقات باید ورق فلز را برای فشار وارد کردن بر آنها خم کرد.

 

محدودیت های فیزیکی

با توجه به اندازه کارت و طراحی مادربرد و کیس، یک کارت مشخص ممکن است بر روی شیار خاصی قرار نگیرد. برای مصال، طراحی کیس ممکن است مانع از شیار خاص از پذیرفتن کارت بلند شود. اگر این مورد روی دهد، ممکن است کارت های انبساطی بسته شوند، کارت کوتاهتر از شیار بلند به شیار کوتاه رفته و سپس از شیار بلند برای کارت انبساطی جدید استفاده شود. حتی اگر کارت ازنظر فیزیکی مجهز به شیار خاصی باشد، کانکتور آن کارت ممکن است با کارت دیگر تداخل یابد و یا ممکن است فضای کافی برای مسیریابی کابل به آن نداشته باشد.

 

محدودیت های فنی

چندین متغیر ازجمله نوع شیار، نوع کارت، BIOS، و سیستم عامل وجود دارد که مشخص می کند آی کارت به موقعیت حساس است.

بدین منظور، روش کلی اینست که کارت را در شیاری که برداشته شده است مجددا نصب کرد. در صورت نصب کارت در شیار دیگر، احتمالا ویندوز پیغامی مبتنی بر نصب مجدد درایوها را می دهد.

بعضی از ترکیبات مادربرد و منبع برق می توانند برق کافی برای کارت های انبساطی فاقد برق مانند مودم های داخلی تامین کنند تنها در صورتی که این کارت ها در شیارهای نزدیک به منبع برق نصب شوند. این مشکل سالها پیش رایج بوده است، زمانی که منبع برق دقیق نبوده و کارت ها به برق بیشتری نسبت به الان نیاز داشتن، اما بعید است تا این مشکل را با تجهیزات مودم تجربه کرد. یک استثنا در این مورد به کارت های ویدئویی AGP مربوط می شود. بسیاری از مادربردهای جدید فقط از کارت های ویدئویی AGP 2.0 1.5V و یا کارت های ویدئویی AGP 3.0 0.8V پشتیبانی می کنند، بدین معنا که کارت های AGP قدیمی ۳٫۳V با این شیار ناسازگار هستند.

 

ملاحظات تداخل

بعضی از کارت های انبساطی RF کافی را برای تداخل با کارت ها در شیارهای مجاور ایجاد می کنند. سالها پیش، کتابچه راهنمای بعضی از کارتها (بعضی از کنترل کننده های دیسک، مودم ها و آداپتورهای شبکه) این مشکل را بیان کردند و مطرح نمودند که کارت آنها تا جای ممکن است بسیار دورتر از سایر کارت ها نصب می شود. طی سالها این هشدار بر روی کارت جدید مشاهده نشد اما ممکن است درصورتی با آن مواجه بوده که سیستم دارای کارت های قدیمی تر باشد.

برای نصب کارت انبساطی، مراحل زیر را انجام دهید:

  • ابتدا دستورالعمل های مربوط به کارت را بخوانید. بطور خاص، هر راهنمای مرتبط با نصب درایوهای نرم افزار کارت را بخوانید. در بعضی از کارتها، درایو قبل از نصب کارت باید نصب شود، و در سایر کارتها نیز ابتدا کارت و سپس درایو باید نصب شود.
  • کاور را از شاسی براشته و مادربرد را چک نموده تا مشخص شود کدام شیار انبساطی آزاد است. شیار انبساطی آزاد را مشخص کنید. کامپیوترهای جدید ممکن است چندین شیار انبساطی ازجمله شیارهای انبساطی چندمنظوره PCI 32 و ۶۴ بیت، یک یا دو شیار کارت ویدئویی x16 اکسپرس PCI، و یک یا چند شیار ویژگی x1 اکسپرس PCI داشته باشند. اگر بیش از یک شیار آزاد باشد، احتمال وجود مشکلات مربوط به گرما با انتخاب یک شیاری که فاصله بین کارت های انبساطی را بجای شیاری که کارت ها را خوشه بندی کرده کم می شود. شکل ۱۲-۲ ترتیب استاندارد شیارهای مادربرد AGP را با ۵ شیار PCI 32 بیت در سمت چپ و بالا شیار AGP قهوه ای تیره و در سمت راست شیارهای PCI نشان می دهد. شکل ۱۳-۲ ترتیب استاندارد شیارها را برای مادربرد اکسپرس PCI از چپ به راست، دو شیار سفید PCI 32 بیت، شیارهای مشکی X1 اکسپرس PCI، دو یا چند شیار سفید PCI، و شیار مشکی X16 اکسپرس PCI برای آداپتور ویدئویی را نشان می دهد.
  • سوراخ دسترسی به هر شیار انبساطی در پشت شاسی وجود دارد. در شیارهای اشغال نشده، این سوراخ با کاور شیار فلزی نازک مسدود شده که به یک پیچ متصل بوده که در شاسی روبه پایین است. کاور شیار را به شیاری که انتخاب می کنید نزدیک کنید. این مورد ممکن است آسان نباشد. بعضی از شیارهای انبساطی از بین می روند و کاور شیار که همتراز با آن شیار است ممکن است شیار خوبی نباشد. دقیقا می توان مشخص کرد کدام کاور شیار به شیاری مربوط است که همتراز با کارت انبساطی است.
  • پیچ نگهدارنده کاور شیار را بردارید، کاور شیار را حرکت داده و پس از باز کردن پیچ آن را کنار بگذارید.
  • اگر کابل داخلی مانع از دسترسی به شیار شود، آن را به آرامی حرکت داده و یا آن را بطور موقت قطع کنید، به اتصالات مناسب برای اتصال مجدد آنها دقت کنید.
  • کارت انبساطی را به ارامی در موقعیت خود قرار دهید. زبانه­ی پایین قلاب کارت انبساطی را در شاسی حرکت داده و بخش کانکتور باس کارت انبساطی را همتراز با شیار انبساطی قرار دهید. با وجود کیس با کیفیت، هر چیزی باید همتراز قرار بگیرد. با وجود کیس ارزان، ممکن است از انبردست برای خم کردن قلاب کارت استفاده کرد تا کارت، شاسی و شیار همتراز شوند. بجای انجام اینکار، ترجیح داده شده تا کیس تعویض شود.
  • زمانی که از همترازی هر چیزی مطمئن بوده، شست خود را بر روی لبه بالایی کارت قرار داده، با یک شست هر انتهای شیار انبساطی در زیر کارت را گرفته و به آرامی بالای کارت را فشار دهید تا اینکه در شیار قرار بگیرد (شکل ۱۴-۲). فشار را در مرکز شیار انبساطی و زیر کارت وارد کنید، و از پیچانده شدن کارت جلوگیری کنید. بعضی از کارتها با کشش کمی در جای خود قرار می گیرند. سایر کارتها به فشار اندکی نیاز داشته و در زمان قرار گیری صدا می دهند. پس از اتمام این مرحله، قلاب کارت انبساطی باید به درستی با سوراخ پیچ در شاسی همتراز شود.
  • پیچی که به قلاب کارت انبساطی متصل است را تعویض نموده و هر کابلی که به طور موقت در زمان نصب کارت قطع شده است را تعویض کنید. هر کابل خارجی مورد نیاز را با کارت جدید وصل کنید.
  • کامپیوتر را روشن نموده و تایید کنید که کارت جدید شناخته شده و کار می کند. پس از اینکار، سیستم را خاموش نموده، کاور را تعویض و هر چیزی را مجددا وصل کنید.

 

برای برداشتن کارت انبساطی، مراحل زیرا را دنبال کنید:

  • کاور سیستم را برداشته و کارت انبساطی موردنظر را مشخص کنید. درصورت دقت نکردن ممکن است کارت خراب برداشته شود.
  • زمانی که کارت درست مشخص شد، هر کابل خارجی متصل به آن را قطع کنید. اگر کارت دارای کابل های داخلی متصل است، آنها را نیز قطع کنید. سایر کابل های نامرتبط را را به طور موقت قطع کرده تا به کارت دسترسی پیدا کنید.
  • پیچ متصل به قلاب کارت را برداشته و آن را کنار بگذارید.
  • کارت را از هر دو انتها گرفته و با نیروی متوسط بکشید. اگر کابل آزاد نشد، آن را از جلو به عقب (موازی را کانکتور شیار) به آرامی بکشید تا اتصال قطع شود. دقت کنید که کارت را بگیرد. بعضی از کارتها دارای نقاط لحیم تیزی هستند که درصورت احتیاط نکردند می توانند قطع شوند.
  • کارت را در کیسه ضد ایستا نگهدارید. بر روی کیسه تاریخ و مدل کارت را برای ارجاع بعدی بزنید. اگر هارد دیسک دارید، آن را نیز در کیسه قرار دهید. اگر کارت انبساطی جدید در شیار نصب نشده است، کاور شیار را نصب کنید و مطمئن شوید که جریان هوا وجود دارد و پیچ را برای محکم شدن کاور شیار عوض کنید.

درصورت برداشتن کارت ویدئویی اکسپرس PCI یا AGP، مراقبت باشد. بسیاری از مادربردها دارای مکانیسم حفظ کارت ویدئو هستند (شکل ۱۶-۲)، که کارت را چفت می کنند. در زمان برداشتن کارت ویدئو، چفت را آزاد نموده و به آرامی به سمت بالای کارت بکشید تا اینکه آزاد شود. درصورت فشار زیر بر روی چفت ممکن است به کارت ویدئو و یا مادربرد آسیب وارد شود.

 

تنظیم جامپرها

گاهی اوقات جامپرها برای تنظیم گزینه های سخت افزار در کامپیوترها و لوازم جانبی استفاده می شوند. جامپرها امکان اتصال یا قطع اتصال الکتریکی را فراهم کرده که برای پیکربندی یک جنبه از مولفه استفاده می شوند. تنظیمات جامپر یا سوئیچ چنین چیزها را بصورت سرعت باش پردازشگر مشخص می کند، که داروی PATA بصورت دستگاه اصلی یا فرعی عمل می کند، عملکرد خاص کارت انبساطی فعال یا غیرفعال می شود.

مادربردهای قدیمی و کارت های انبساطی ممکن است از چندین جامپر برای تنظیم اکثر یا تمام گزینه های پیکربندی استفاده کنند. مادربردهای جدید از جامپرهای کمی استفاده کرده، در عوض از برنامه نصب BIOS برای پیکربرندی قطعات استفاده می کنند. در واقع، اکثر مادربردهای فعلی فقط یک برنامه نصب برای پیکربندی قطعات دارند. این جامپرها زمانی استفاده شده که مادربرد برای پیکربندی گزینه های ایستا مانند سرعت پردازشگر و یا برای فعال کردن گزینه های غیرتکراری مانند ارتقای BIOS استفاده می شوند.

رایج ترین جامپر، بلوک جامپر است که یک بلوک پلاستیکی کوچک با اتصالات فلزی تعبیه شده بوده که می تواند دو پین را برای ایجاد اتصال الکتریکی بهم وصل کند. زمانی که بلوک جامپر دو پین را بهم وصل کرده، این اتصال باز، بسته، کوتاه یا فعال است. زمانی که بلوک جامپر برداشته شده، این اتصال خاموش، باز، یا غیرفعال می باشد. پین ها یک جامپر نامیده شده که معمولا JPx هستند که x عددی است که جامپر را تشخیص می دهد.

جامپرهایی با بیش از دو پین ممکن است برای انتخاب بین بیش از دو حالت استفاده شوند. شکل ۱۷-۲ جامپری را نشان می دهد که شامل یک ردیف ۳ پین از ۱، ۲ و ۳ است. سه حالت را می توان با کوتاه کردن پین های ۱ و ۲، پین ۲ و ۳، یا با برداشتن کامل بلوک جامپر انتخاب کرد. پین های ۱ و ۳ را نمی توان جامپر کرد زیرا جامپر می تواند برای بستن فقط یک جفت پین مجاور استفاده شود. در این نمونه، جامپرهای USBPW12 و USBPW34 این امکان را می دهند تا پیکربندی Wake-on-USB برای ۴ پورت های USB از ۱ تا ۴ تنظیم شوند. این جامپرها پین های کوتاه ۱ و ۲ را نشان داده که مادربرد را برای استفاده از +۵V برای Wake-on-USB پیکربندی می کنند. اگر این جامپرها در موقعیت ۲، ۳ حرکت کنند، Wake-on-USB از +۵Vsb استفاده می کند.

اغلب می توان از انگشت بری نصب و برداشتن جامپرهای جداگانه استفاده کرد، اما انبردست معمولا بهترین ابزار است. با اینحال، جامپرها به گونه ای دسته بندی می شوند که حتی انبردست ممکن است برای نگهداشتن جامپر بسیار بزرگ باشد. زمانی که این مورد اتفاق می افتد، از هموستات (موجود در داروخانه ها) استفاده کنید. در زمان تنظیم باز کردن جامپر، بلوک جامپر را کاملا باز نکنید. در عوض، آن را در یک پین نصب کنید. در اینصورت اتصال باز نمی شود، اما بلوک جامپر درصورتی دستی باز می شود که بعدا بتوان آن اتصال بسته شود.

بلوک های جامپر حداقل دو اندازه دارند که قابل غیر نیستند:

  • بلوک های استاندارد بزرگتر هستند و اغلب آبی تیره یا مشکی می باشند (جامپرهای شکل ۱۷-۲ اندازه استانداردی دارند).
  • بلوک های جامپر کوچک در بعضی از هارد دیسک ها و بردها استفاده می شوند که از قطعات سطحی استفاده کرده و اغلب سفید یا آبی روشن هستند.

 

نصب درایوها

روشهای نصب فیزیکی بسیار متفاوت هستند و روشهای پیکربندی نیز به عوامل متعددی بستگی دارند ازجمله:

  • نوع درایو
  • اندازه فیزیکی درایو: ارتفاع و عرض (و گاهی اوقات) عرض
  • هارد دیسک های داخلی در مقابل هارد دیسک های خارجی (فلاپی، درایوهای نوری و نواری)
  • ترتیب پایه با کیس خاص
  • رابط درایو (ATS در مقابل ATA سریالی)

تمیز کردن سیستم کامپیوتر

تمیز کردن سیستم کامپیوتر

کثیفی دشمن اصلی کامپیوترها است. کثیفی مانع از جریان هوا شده و باعث می شود تا سیستم داغ شود. کثیفی با عنوان عایق گرمایی عمل می کند، قطعات بیش از حد گرم شده و از اینرو طول عمر آنها کوتاه می شوند. کثیفی باعث شده نا فن ها سریعتر (و با صدای بلند) کار کرده همچنانکه تلاش دارند تا سیستم را نیز خنک نگهدارند. کثیفی منجر به خوردگی سطوح تماس می شود.

قطعات کامپیوتر ازجمله فن ها ممکن است کثیف شوند. حتی در اتاق های تمیز، تئاترها و سایر محیطهای بسیار تمیز نیز یک کامپیوتر کثیف می شود. اگر هر گونه گرد و غباری در هوا موجود باشد، فن های سیستم آسیب می بینند و باعث مشکلاتی در سیستم می شود.

شدت مشکل به محیط بستگی دارد. محیط های صنعتی اغلب بسیار کثیف بوده بطوریکه کامپیوترهای استاندارد می توانند بلااستفاده شوند. در محیط فروشگاهی، کامپیوترهای استاندارد بدلیل کثیفی ممکن است گرمای زیادی را تولید کنند.

شکل ۱-۳ پنل I/O پشت کامپیوتر را نشان داده که اغلب بطور شبانه روز به مدت ۶ ماه در محیط مسکونی کار کرده است و تمیز نیز نشده است. شش ماه بدون تمیز کردن باعث شد تا سیستم مملو از گردوغبار شود. پورت بنفش LPT در سمت راست و بالا و پورت های USB در سمت چپ قرار دارند.

جلوی سیستم همانطور که شکل ۳-۲ نشان داده بهتر نمی باشد. گردوغبار در هر شکاف کوچکی جمع شده اند که هوا به کیس وارد می شود. این سیستم در نگاه اول هیچ کثیفی را نشان نمی دهد. پشت سیستم غیرقابل دسترس است. تمام گردوغبار شکل ۲-۳ غیرقابل دید می باشد.

روکش جلو را از کیس بکشید تا فیلتر هوا همانند شکل ۳-۳ نشان داده شود. در نگاه اول، بنظر بسیار بد نیست. گردوغبار زیادی وجود دارد اما فیلتر بنظر تمیز است. بدین دلیل که فیلتر پس از برداشتن روکش جلویی دارای گردوغبار زیادی است، در اینصورت گردوغبار در انتهای شکل ۳- قابل دید است.

خلا عادی خارج کیس به خروج گردوغبار کمک می کند اما راه حل کافی نیست. چند هفته تا چند ماه با توجه به کثیفی محیط برای این کار طول می کشد. برای شورع، سطوح داخلی کیس را خالی کرده، و در صورت لزوم از ویندکس، فنتستیک، فرمول ۴۰۹ و یا محلول پاکسازی خانگی برای برداشتن روغن و سایر مواد از خارج کیس استفاده کنید.

درصورت وجود پاک کننده خلا استاندارد، می توان اینکار را با ابزارهای درست به آسانی انجام داد. اکثر فروشگاههای کامپیوتری اتصالات خلا را با توجه به استفاده از کامپیوترها می فروشند. این اتصالات به اندازه کافی کوچک هستند و آداپتوری که برای اتصال آنها در خلا خانگی استفاده می شود اغلب برای قطع جریان هوا در سطح مناسبی برای تمیز کردن کامپیوتر طراحی شده است.

پاکسازی خارج با پاک کننده خلا استاندارد احتمالا بعضی از کثیفی ها را از بین نبرده، بنابراین تمیزی عمقی را باید انجام داد و به اتصالات پاکسازی کامپیوتر متصل شده و کار کنید. ابتدا از پشت سیستم شروع کنید. شکل ۴-۳ یکی از این اتصالات خلا کامپیوتر را نشان داده، که برای تمیز کردن پنل پشت I/O استفاده می شود.

با توجه به منبع برق، گریلی که از تیغه های فن محافظت می کند ممکن است برداشته شود یا اینکه برداشته نشود. اگر بتوان گریل را برداشت، اینکار را انجام دهید. در غیراینصورت، از پیچ گوشتی برای نگهداشتن تیغه های فن استفاده کنید همچنانکه آنها را خالی می کنید (شکل ۵-۳). (اگر سمت چپ آزاد شود، تیغه های فن در جریان هوای خلا می چرخد، و تمیز کردن آنها غیرممکن است).

اگر خلا اینکار را انجام نمی دهد، از شانه ای برای تمیز کردن استفاده نموده و تیغه های فن را گرفته و بعدا آن را خالی کنید. در زمان تمیز کردن تیغه های فن، سیستم را در موقعیتی قرار داده که بدنه به سمت بیرون باشد. اگر نواحی از تیغه های فن در دسترس نبودند، از هوای فشرده یا پاک کننده صفر استفاده کنید.

برای تمیز کردن منبع برق کثیف، گاهی اوقات باید آن را از کیس برداشت و از کمپرسور هوا برای بیرون کردن آن استفاده نمود. درصورت انجام اینکار، تیغه های فن را از حرکت ندیهد در حالیکه هوا با فشار زیاد آنها را حرکت می دهد.

پس از اتمام تمیز کردن پشت سیستم، پنل(های) جلو را از کیس برداشته تا داخل آن دیده شود. از تمیزکننده خلا برای برداشتن مابقی گردوغبار از سطح کیس استفاده کنید. از مسواک برای برداشتن کثیفی های زیاد که قابل دید هستند استفاده کنید. بعضی از روکش های جلو با پیچ به شاسی متصل بوده اما اکثر آنها از کلیدهای قفل پلاستیکی استفاده می کنند. بسیاری از کیس ها دارای فیلتر هوای شبکه سیمی در پشت روکش جلو هستند که گردوغبار زیادی در آنجا جمع می شود. حتی اگر کیس دارای فیلتر هوا نباشد، منطقه بین روکش جلو و جلوی شاسی یک مغناطیس گردوغبار است که در آنجا اکثر هوا در کیس جریان می یابد. روکش جلو را بکشید و از تمیزکننده خلا برای برداشتن گردوغبار استفاده کنید (شکل ۶-۳).

کیس را از یک سمت در حالیکه مادربرد در پایین است قرار دهید، مرحله بعدی شامل تمیز کردن فن های کیس است (شکل ۷-۳).

گریل داخلی منبع برق (شکل ۸-۳) منطقه دیگری است که کثیفی زیادی دارد. تقریبا تمام منابع برق مدرن از فن های خروجی بجای فن های ورودی استفاده می کنند بدین معنا که هوا در کل کیس و منبع برق جریان یافته قبل از آنکه از پشت منبع برق خارج شود.

این منطقه باید بسیار تمیز شود زیرا انسداد گریل نه تنها خنک سازی سیستم را کاهش می دهد بلکه ممکن است منجر شده تا منبع برق بسیار داغ شود. در اینصورت میزان آمپر منبع برق کم می شود و ممکن است باعث نوساناتی در تنظیم ولتاژ شده که همچنین پایداری سیستم را نیز کم می کند.

در ادامه، دریچه های هارد دیسک (شکل ۹-۳)، دریچه های درایو نوری، کارت های انبساطی و سایر نواحی کیس بالای مادربرد را تمیز کنید.

در این زمان، سیستم تا سطح مادربرد تمیز شده است. احتمالا گردوغبار بر روی مادربرد نیز وجود دارد بنابراین قبل از ادامه کار باید آنها را تمیز کرد.

مرحله بعدی شامل تمیز کردن سینک حرارتی و فن خنک کردن CPU است. این دو قطعه از مهمترین مرحله تمیزکاری سیستم و بسیار دشوار می باشد. منطقه سینک حرارتی/ فن دارای گردوغبار زیادی است زیرا فن هوای مملمو از غبار را از طریق فضای سینک حرارتی وارد می کند. تیغه های سینک حرارتی با گردوغبار پوشیده می شوند، آنها عایق شده و بموجب آن توانایی آنها برای تابش گرمای تولید شده با پردازشگر کم می شود. فن خنک سازی CPU سریعتر می چرخد (و صدای زیادی تولید کرده) همچنانکه هوای کافی از طریق سینک حرارتی برای خنک شدن پردازشگر جریان می یابد. در نهایت، کانال های هوا در سینک حرارتی کاملا بسته شده و پایداری سینک حرارتی برای خنک شدن پردازشگر از بین می رود. پردازشگر بسیار داغ می شود، که می تواند باعث از بین رفتن داده ها، قفل شدن سیستم و حتی صدمه به خود پردازشگر شود.

برای جلوگیری از چنین سیستمی، باید خنک کننده CPU را تمیز نگهداشت. برای شروع پاکسازی خنک کننده CPU، از پاک کننده خلا یا مسواک برای برداشتن گردوغبار از بالای فن خنک سازی استفاده نمود (شکل ۱۰-۳). در صورت لزوم، از انگشت یا ابزار کوچکی برای جلوگیری از چرخیدن تیغه های فن در زمان تمیز کردن استفاده کنید.

سریعترین و ساده ترین راه برای تمیز کردن سینک حرارتی استفاده از هوای فشرده است (شکل ۱۲-۳) که همچنین می توان برای برداشتن کثیفی زیر تیغه های فن نیز استفاده کرد.

متاسفانه، هوای فشرده اغلب برای اینکار کافی نیست بخصوص اگر که سینک حرارتی کاملا از کثیفی مسدود شده باشد. اگر سینک حرارتی به طرز بدی مسدود شده باشد، تنها جایگزین ممکن است برداشتن فن از سینک حرارتی باشد. بعضی از خنک کننده های CPU، از جمله خنک کننده ای که در شکل ۱۳-۳ نشان داده شده، امکان برداشتن فن را با برداشتن ۴ پیچ فراهم می کند که به بدنه سینک حرارتی محکم شده است. اگر خنک کننده CPU چنین طراحی دارد، پیچ ها برداشته، کابل برق فن را از هدر برق فن بر روی مادربرد قطع نموده و فن را از سینک حرارتی بلند کنید.

اگر طراحی خنک کننده CPU دارای پیچ های قابل دسترسی نباشد، تنها راه حل برداشتن کل خنک کننده CPU است. با توجه به ترتیب کیس، مادربرد و مکانیسم مسدود کردن که خنک کننده CPU را به سوکت پردازشگر متصل کرده است، ممکن است مادربرد از کیس برداشته شود تا اینکه خنک کننده CPU بدون آسیب رسیدن به هر چیزی برداشته شود.

پس از برداشتن فن CPU، تمام یا اکثر بدنه سینک حرارتی باید قابل دید باشد (شکل ۱۴-۳). از مسواک دارای دندانه های بلند برای برداشتن گردوغبار از بالای سینک حرارتی استفاده کنید و قبل از هر گونه پردازشی آن را تمیز نمایید.

زمانی که گردوغبار با مسوک یا خلا در حد امکان برداشته شد، از هوای فشرده برای خارج کردن مابقی گردوغبار استفاده کنید. شکل ۱۵-۳ سینک حرارتی را پس از تمیزکاری جزئی نشان می دهد. نواحی قرمز روشن شامل سینک حرارتی مسی است و نواحی قهوه ای تیره نیز با فیلم روغنی پوشیده شده اند.

پس از تمیز کردن بدنه سینک حرارتی، فن CPU را تمیز نموده و سپس خنک کننده CPU را مجددا مونتاژ کنید (مطمئن شوید که فن در سمت راست نصب شده، و کابل برق فن CPU را به هدر برق فن CPU بر روی مادربرد مجددا وصل کنید).

برای اینکار، تمام کارت های انبساطی و ماژول های حافظه را برداشته و شیارهای آنها را از خلا خالی کنید. بسیاری از کارت های انبساطی و ماژول های حافظه از اتصالات طلایی استفاده می کنند که اکسیده نیستند. بعضی نیز از اتصالات قلع یا سایر فلزات استفاده می کنند که اکسیده بوده و می توانند کیفیت اتصال الکتریکی را کاهش دهند.

اتصالات غیرقابل دسترس در شیارها را نمی توان تمیز کرد اما حداقل اتصالات روی کارت های انبساطی و ماژول های حافظه بطور مستقیم تمیز می شوند. بعضی افراد از تمیزکننده لاستیکی نرم و تمیز برای تمیز کردن اتصالات استفاده می کنند۱۴

انواع پردازشگرهای کامپیوتر

انواع پردازشگر کامپیوتر

پردازشگرهای بودجه

سمپرون AMD

سلرون اینتل

پردازشگرهای اصلی

AMD Athlon 4

پنتیوم ۴ اینتل

پردازشگرهای دو هسته ای

AMD Athlon 64 X2

پنتیوم D اینتل

خلاصه ای از پردازشگر اینتل و AMD

 

انواع پردازشگر کامپیوتر

سالها پیش، انتخاب پردازشگر به درستی انجام می شود. AMD و اینتل هر یک دو سری پرازشگر یعنی خط بودجه و خط اصلی را تولید کردند. هر شرکت فقط از یک سوکت پردازشگر استفاده کرد، و طیف محدودی از سرعتهای پردازشگر وجود دارد. اگر شما پردازشگر اینتل را بخواهید، ممکن است تعداد زیادی مدل اصلی و تعداد کمی مدلهای بودجه برای انتخاب کردن از بین آنها داشته باشید. این مورد برای AMD نیز مشابه است.

امروزه، انتخاب پردازشگر ساده نیست. اکنون AMD و اینتل مدلهای مختلف پردازشگر را درجه بندی می کنند. هر شرکت چندین خط پردازشگر را مطرح می کند، که ارنظر سرعت ساعتی، حافظه پنهان L2، نوع سوکت، سرعت باس هاست، ویژگیهای خاص پشتیبانی شده، و سایر ویژگیها متفاوت هستند. حتی اسامی مدلها نیز گیج کننده است. برای مثال، AMD حداقل ۵ مدل پردازشگر مختلف را با نام مشابه آلتون ۶۴ ۳۲۰۰+ مطرح کرده است. شماره مدل سلرون اینتل یه J fits سوکت ۷۷۵ ختم شده و شماره مدل مشابهی بدون J با پردازشگر مشابهی همانند سوکت ۴۷۸ مطرح می شود. شماره مدل پردازشگر پنتیوم ۴ که به J ختم شده در مورد نوع سوکت نیست اما نشان می دهد که پردازشگر از ویژگی بیت غیرفعال پشتیبانی می کند.

AMD و اینتل هر یک سه دسته پردازشگر را مطرح کرده که در بخش های زیر بیان می شوند.

پردازشگرهای بودجه

پردازشگرهای بودجه شامل عملکرد تبادل اندکی با قیمت پایین هستند. در هر زمان مشخص، AMD و اینتل با سریعترین پردازشگر بودجه احتمالا حدود ۸۵% عملکرد مدل اصلی آهسته خود را دارند. پردازشگرهای بودجه برای وظایف محاسباتی عادی بسیار کافی هستند. پردازشگرهای بودجه اغلب بهترین گزینه برای ارتقای سیستم بوده، زیرا سرعت ساعتی و محاسبه قدرت پایین آنها به گونه ای است که با مادربرد قدیمی سازگار می باشد.

 

سمپرون AMD

مدلهای مختلف پردازشگر سمپرون AMD حدود ۵۰ تا ۱۲۵ دلار فروخته می شوند، و بودجه را از طریق بخش اصلی کم مصرف هدف قرار می دهند. سمپرون جایگزین پردازشگر Duron سوکت A منقطع در سال ۲۰۰۴ و پردازشگر آلتون XP سوکت A مطلق در سال ۲۰۰۵ می باشد. مدلهای مختلف سمپرون در سوکت A مطلق و در سوکت ۷۵۴ با بعضی از مدلهای آلتون ۶۴ استفاده می شوند.

در واقع AMD دو پردازشگر مختلف را تخت نام سمپرون دسته می کند. سمپرون سوکت A که سمپرون K7 نیز نامیده شده در واقع پردازشگر آلتون XP بازنشان است. سمپرون سوکت ۷۵۴ که در شکل ۵-۱ با نام سمپرون K8 نامیده شده یک مدل آلتون ۶۴ برشی است که با سرعت ساعتی پایین و با حافظه نهان L2 کوچکتر و کنترل کننده حافظه تک کاناله به جای کنترل کننده حافظه دو کاناله آلتون ۶۴ اجرا می شود. مدلهای اخیر سمپروت شامل پشتیبان ۶۴ بیت، مانند آلتون ۶۴ است و سمپرون نرم افزار ۳۲ بیتی بسیار کارآمد را اجرا می کند، بنابراین می توان پشتیبان ۶۴ بیتی را برای آینه تصور کرد.

اگر مادربرد سوکت ۴۶۲(A) یا سوکت ۷۵۴ در سیستم وجود دارد، سمپرون مسیر ارتقای عالی را مطرح می کند. سازگاری مابرد با سمپرون ویژه ای که نصب شده است باید تایید شود و ممکن است BIOS برای شناسایی سمپرون ارتقا یابد.

 

سلرون اینتل

در طول سالها، پردازشگر سلرون اینتل یک پردازشگر ضعیف بود که عملکرد بسیار کم با قیمت بالا را ارائه می داد. ناظران بدبین معتقدند که تنها دلیل اینتل برای فروش پردازشگرهای اینتل این بود که سازندگان سیستم خواهان نام اینتل بر روی جعبه های خود بدون توجه به قیمت بالای پردازشگر اصلی اینتل بودند.

همه چیز زمانی تغییر کرد که اینتل مدلهای سلرون D خود را معرفی کرد، که اکنون برای مادربردهای سومت ۴۷۸ و سوکت ۷۷۵ در دسترس است. در حالیکه مدلهای سلرون D هنوز آهسته تر از سمپرونز هستند، اما نسبت به سالهای قبل اختلاف دارند. پردازشگرهای سلرون D که ۶۰ تا ۱۲۵ دلار قیمت دارند از پردازشگرهای قابل ارتقا برای افادی هستند که مادربرد سوکت ۴۷۸ یا سوکت ۷۷۵ دارند. مدلهای سلرون همانند سمپرون با پشتیبان ۶۴ بیت در دسترس هستند هرچند با نرم افزار ۶۴ بیت بر روی پردازشگر سطح ورودی اجرا می شوند. همچنین، سازگاری مادربرد با سلرونی که نصب شده است باید تایید شود و BIOS نیز برای شناسایی سلرون ارتقا یابد.

 

پردازشگرهای اصلی

پردازشگرهای اصلی حدود ۱۲۵ تا ۲۵۰ دلار هزینه دارند هرچند سریعترین مدلها ۵۰۰ دلار یا بیشتر می باشند که عملکرد کلی دوبرابری نسبت به آهسته ترین پردازشگرهای بودجه دارند. پردازشگر اصلی ممکن است گزینه خوبی برای ارتقا باشد اگر که عملکرد بیشتری نسبت به پردازشگر بودجه مدنظر باشد و هزینه اضافی درنظر گرفته شود.

با  اینحال، با توجه به نوع مادربرد، پردازشگر اصلی ممکن است یک گزینه نباید حتی اگر هزینه اضافی پرداخت شود. پردازشگرهای اصلی برق بیشتری را نسبت به پردازشگر بودجه مصرف کرده و اغلب در مادربردهای قدیمی تر استفاده بیشتری دارند. پردازشگرهای اصلی اغلب از هسته های بسیار جدید، حافظه پنهان L2 بزرگتر و سایر ویژگی هایی استفاده نموده که ممکن است با مادربرد قدیمی سازگار باشد یا خیر. منبع برق قدیمی ممکن است برق کافی برای پردازشگر اصلی فعلی تامین نکند و پردازشگر جدید نیز ممکن است به حافظه سریعتری نسبت به آنچیزی که در حال حاضر نصب شده است نیاز داشته باشد. در صورت ارتقای پردازشگر اصلی، باید دقت کرد که پردازشگر، مادربرد، منبع برق و حافظه خرید از پردازشگر با هم سازگاری داشته باشند.

 

آلتون AMD 64

پردازشگر آلتون AMD 64، که در شکل ۲-۵ نشان داده شده، در متغیرهای سوکت ۷۵۴ و سوکت ۹۳۹ قابل دسترس است. آلتون ۶۴ با توجه به نام خود ار نرم افزار ۶۴ بیت پشتیبانی کرده، هرچند فقط درصد کمی از صاحبان آلتون ۶۴ نرم افزار ۶۴ بیتی را اجرا می کنند. خوشبختانه، آلتون ۶۴ با  اجرای خانگی برابر با سیستم های عامل ۳۲ و برنامه های نرم افزاری است که اکثر ما از آنها استفاده می کنیم.

آلتون ۶۴ همانند سمپرون دارای کنترل کننده حافظه است که در پردازشگر ایجاد شده که با توجه به کنترل کننده حافظه، بخشی از چیپ ست می باشد. بالای این طراحی به گونه ای است که عملکرد حافظه آلتون ۶۴ عالی کار می کند. پایین آن نیز از حافظه جدید مانند DDR2 پشتیبانی کرده که به طراحی مجدد پردازشگر نیاز دارد. مدلهای سوکت ۷۵۴ دارای کنترل کننده حافظه PC320 DDR0SDRAM تک کاناله در مقابل کنترل کننده کانال دو کاناله در مدلهای سوکت ۹۳۹۳ است، بنابراین مدلهای سوکت ۹۳۹ با سرعت ساعتی مشابه و با اندازه حافظه پنهان L2 و با عملکرد بالا اجرا می شوند. برای مثال، AMD یک آلتون ۶۴ هسته نیوکاسل سوکت ۷۵۴ را با حافظه پنهان ۵۱۲ کیلو بایت حافظه پنهان L2 در مدل ۳۲۰۰+ ۲٫۲ گیگاهرتز مشخص می کند، در حالیکه پردازشگر مشابهی در سوکت ۹۳۹ یک آلتون ۶۴ ۳۴۰۰+ را مشخص می کند.

 

پنتیوم اینتل ۴

پنتیوم ۴ که در شکل ۳-۵ نشان داده شده، پردازشگر پرچمدار اینتل است و در سوکت ۴۷۸ و ۷۷۵ قابل دسترس می باشد. برخلاف AMD که گاهی اوقات از شماره مدل آلتون ۶۴ برای تعیین ۴ پردازشگر مختلف یا بیشتر با سرعتهای ساعتی مختلف، اندازه حافظه پنهان L2، و سوکت های استفاده می کند، اینتل از برنامه شماره گذاری استفاده نموده که هر مدل را شناسایی می کند.

مدلهای قدیمی پنتیوم ۴، که فقط در سوکت ۴۷۸ در دسترس هستند، با سرعت ساعتی شناخته می شوند و گاهی اوقات با سرعت FSB و یا نوع هسته مشخص می شوند. برای مثال، پردازشگر پنتیوم ۴ هسته نورث وود سوکت ۴۷۸ که با سرعت هسته ای ۲٫۸ گیگاهرتز با FSB 400 مگاهرتز کار می کند پنیتون ۲٫۸/۴ را مطرح می کند. پردازشگر مشابهی با FSB 533 مگاهرتز نیز یک پنتیوم ۴/۲٫۸B، و با FSB 800 مگاهرتز مطرح می کند که یک پنتیوم ۴/۲٫۸C است. پردازشگر پنتیوم ۴ هسته پرسکات ۲٫۸ گیکاهرتز یک پنیتوم ۴٫۲٫۸E را مشخص می کند.

مدلهای پنتیوم ۴ سوکت ۷۷۵ به یکی از دو سری متعلق هستند. تمام پردازشگرهای سری ۵۰۰ از هسته پرسکات استفاده کرده و دارای ۱ مگابایت حافظه پنهان L2 هستند. تمام پردازشگرهای سری ۶۰۰ از هسته پرسکات ۲M استفاده نوده و دارای ۲ مگابایت حافظه پنهان L2 می باشند. اینتل از شماره دو شماره مدل برای نشان دادن سرعت ساعتی مربوطه استفاده می کند. برای مثال، پنیتوم ۵۳۰/۴ دارای سرعت ساعتی ۳ گیگاهرتز همانند پنتیوم ۶۳۰/۴ است. مدلهای ۵۴۰/۶۴۰ در ۳٫۲ گیگاهرتز، مدلهای ۵۵۰/۶۵۰ در ۳٫۴ گیگاهرتز، مدلهای ۵۶۰/۶۶۰ در ۳٫۶ گیگاهرتز و غیره استفاده می کنند. J در شماره مدل سری ۵۰۰ (برای مثال ۵۶۰J) نشان می دهد که پردازشگر از ویژگی XDB پشتیبانی کرده اما پشتیبان ۶۴ بیتی EM64T ندارد. اگر شماره مدل سری ۵۰۰ به ۱ ختم شود (مانند ۵۷۱) در اینصورت مدل از ویژگی XDB و پردازش ۶۴ بیتی EM64T پشتیبانی می کند. تمام پردازشگرهای سری ۶۰۰ از XDB و EM64T پشتیبانی می کنند.

 

پردازشگرهای دو هسته ای

تا اوایل ۲۰۰۵، اینتل و AMD هسته های پردازشگر خود را به سریعترین سرعتهای ممکن سوق دادند و واضح بود که تنها راه عملی افزایش عملکرد پردازشگر برای استفاده از دو پردازشگر بود. اگرچه ساخت سیستمهایی با دو پردازشگر فیزیکی ممکن است، اما این کار دارای پیچیدگی های زیادی بوده و حداقل برق و گرمای زیادی را تولید نمی کند.

ترکیب دو هسته در یک پردازشگر دقیقا چیز مشابهی نیست همچنانکه سرعت یک پردازشگر دوبرابر می باشد. به یک دلیل، مدیریت دو هسته انجام شده که برای پردازشگر تک وجود ندارد. همچنین، در محیط تک وظیفه ای، روند برنامه در پردازشگر دو هسته ای سریعتر از پردازشگر تک هسته ای نمی باشد، بنابراین تعداد هسته ها بدون دو برابر شدن عملکرد برنامه دو برابر نمی شود. اما در محیط چند وظیفه ای، که برنامه ها و روندهای زیادی برای زمان پردازشگر وجود دارند، در دسترس بودن دومین هسته پردازشگر بدین معناست که یک رشته می تواند در یک هسته انجام شده در حالیکه رشته دوم در دومین هسته انجام می شود.

پردازشگر دو هسته ای ۲۵ تا ۷۵% عملکرد بالاتری نسبت به پردازشگر  تک هسته ای دارد اگر که چندوظیفه ای مطرح شود. عملکرد دو هسته ای برای یک برنامه تک لزوما تغییر نکرده مگر اینکه برنامه برای پشتیبانی از روند کار مطرح شود، که بسیاری از برنامه های وسیع پردازشگر وجود داشته باشند. حتی اگر فقط برنامه های خوانده نشده (بدون رشته) اجرا شوند، مزیت عملکرد از پردازشگر دو هسته ای دیده می شود. این مورد درست است زیرا سیستتم عامل مانند ویندوز XP که از پردازشگرهای دو هسته ای پشتیبانی کرده بطور خودکار فرایندهای مختلفی را در هر هسته اختصاص می دهد.

 

۶۴ X2 آلتون AMD

۶۴ X2 آلتون AMD که در شکل ۴-۵ نشان داده شده، دارای چندین مورد ازجمله عملکرد بالا، الزامات برق نسبتا پایین و تولید گرما می باشد. و با اکثر مادربردهای فعلی سوکت ۹۳۹ سازگاری دارد. در حالیکه اینتل دارای پردازشگرهای دو هسته ای نسبتا گران با قیمتی زیر ۲۵۰ دلار است، مدلهای دو هسته ای AMD نسبتا گران با قیمت ۸۰۰ دلار فروخته می شوند. خوشبختانه، تا اواخر سال ۲۰۰۵، AMD مدلهای دو هسته ای با قیمت معقول را ارائه کرد هرچند دسترسی به آنها محدود می باشد.

 

پنتیوم اینتل D

اعلام پردازشگر دو هسته ای ۶۴ X2 آلتون AMD باعث آمادگی اینتل نشد. در این خصوص، اینتل به رویکرد ساخت پرداشگر دو هسته ای توجه کرد. بجای ساخت پردازشگر دو هسته ای یکپارچه همپنانکه AMD دارای پردازشگرهای ۶۴ X2 آلتون است، اینتل لزوما دو هسته پنتیوم ۴ آهته تر را در یک زیرلایه ارائه کرد و آن را پردازشگر دو هسته ای پنتیوم D نامید.

پنتیوم D هسته اسمیت فیلد ۹۰ نانومتر سری ۸۰۰ که در شکل ۵-۵ نشان داده شده، یک کلاج بدون فاصله برای اینتل است که برای شمارش ۶۴ X2 آلتون AMD مطرح شده تا اینکه اینتل بتواند آن را بصورت پردازشگر هسته پرسلر ۶۵ نانومتر دو هسته ای به بازار بیاورند که احتمالا پنتیوم D سری ۹۰۰ می باشد. پردازشگرهای دو هسته ای مبتنی بر پررسلر کاملا یکپارچه خواهند شد و با مادربردهای اینتل دو هسته ای فعلی سازگار بوده و مصرف برق پایین، خروجی گرمای پایین، حافظه پنهان L2 دوبرابری و عمکرد بالایی دارند.

 

خلاصه پردازشگر اینتل و AMD

جدول ۲-۵ ویژگی های مهم پردازشگرهای فعلی AMD از جمله ویژگی های خاصی که آنها پشتیبانی می کننند را لیست کرده است.

جدول ۳-۵ ویژگی های مهم پردازشگرهای فعلی اینتل از جمله ویژگی های خاصی که آنها پشتیبانی می کننند را لیست کرده است.

چگونه CPU را خنک کنیم؟

خنک کننده CPU کامپیوتر

CPU های مدرن برق بسیار بالایی در حدود ۱۳۰ وات مصرف می کنند. این برق بصورت گرمای زائد از بین می رود. در واقع، سیستم مدرن دارای لامپ ۵۰ تا ۱۳۰ وات است که بصورت ثابت داخل کیس برق مصرف می کند. این شباهت به مشکلی اشاره کرده که لامپ گرمای خود را از سطح نسبتا بزرگ حباب منتشر می کند. پردازشگر باید همین میزان گرما را در سطح نسبتا کوچکتر پردازشگر در حدود .۲۵ اینچ مربع منتشر کند. پردازشگر بدون سینک حرارتی برای جریان این گرما ممکن است خودش را بصورت یک حلقه بسوزاند.

تقریبا تمام سیستم ها با این مشکل گرمایی در زمان جایدهی سینک حرارتی فلزی گسترده در تماس نزدیک با پردازشگر (یا منتشر کننده گرمایی یکپارچه) مواجه شده و از فن کوچک برای جریان هوا از طریق سینک حرارتی استفاده کنند. این دستگاه، خنک کننده CPU یا فن/ سینک حرارتی (HSF) نامیده می شود. همچنانکه مصرف برق پردازشگرها زیاد می شود، اندازه سینک های حرارتی نیز بیشتر می شود. حتی خنک کننده های موجود که با پردازشگرهای ریلی امروزی بسته بندی شده اند اغلب کاملا بزرگ و سنگین هستند. برای مثال، شکل ۶-۵ خنک کننده CPU پنتیوم ۴ اینتل سوکت را در سمت چپ و خنک کننده CPU C-120 را در سمت راست با دو جفت باتری AA را نشان می دهد.

سینک های حرارتی با مواد مختلف، طبق قیمت و کاربرد موردنظر، ساخته می شوند. سینک حرارتی ارزان و با پردازشگر آهسته تر احتمالا از آلومینیوم ساخته می شود. آلومینیوم ارزان و برای انتقال گرما نسبتا کارآمد است. مس بسیار گرانتر از آلومینیوم است، اما برای انتقال گرما بسیار کارآمدتر می باشد. بدین ترتیب، سینک حرارتی بسیار گران، و با پردازشگر سریعتر، ممکن است در اصل از آلومینیوم اما با سطوح مسی ساخته شده باشد که پردازشگر با سینک حرارتی تماس دارد. گرانترین سینک های حرارتی و با سریعترین پردازشگرها از مس خالص ساخته می شوند.

قطعات فن/ سینک حرارتی ازنظر نوع و اندازه فنی که استفاده می شود، و اینکه چگونه فن سریع کار می کند، فرق دارند. سرعت فن مهم است زیرا سایر چیزها برابر بوده، و فن سریعتر نیز صدای بیشتری تولیدی می کند. با جریان هوای برابر، فن بزرگتر و آهسته تر صدای کمتری را نسبت به فن کوچکتر و سریعتر ایجاد می کند. اندازه فن با افزایش سرعت پردازشگر نیز برای ایجاد حجم جریان هوای بالای مورد نیاز برای خنک کردن سینک حرارتی، بیشتر می شود در حالیکه سرعت فن (و صدا) در سطح معقول حفظ می شود. برای مثال، سینک حرارتی پردازشگرهای پنتیوم II از فن های ۳۰ میلیمتری استفاده می کند. سینک حرارتی پردازشگرهای آلتون ۶۴ و پنیتوم ۴ اولیه از فن های ۷۰ یا ۶۰ میلیمتری استفاده می کند. بعضی از سینک های حرارتی با عملکرد ثالی از فن های ۸۰، ۹۲ یا ۱۲۰ میلیمتری استفاده کرده و برخی نیز از فن های متعددی استفاده می کنند.

بطور کلی، استفاده از خنک کننده های CPU مطرح می شود که دارای پردازشگرهای کوچکی هستند. خنک کننده های دسته ای ازنظر عملکرد و میزان صدا با عنوان خنک کننده های خوب و بسیار کارآمد مطرح می شوند هرچند قیمت بالایی ندارند.

با اینحال، اگر در مورد صدای کامپیوتر نگرانی وجود دارد، خنک کنده CPU ثالث پیشنهاد می شود که می تواند از حدود ۱۵ دلار تا بیش از ۱۰۰ دلار برای یک خنک کننده CPU هزینه کرد که بستگی به پردازشگری دارد که از آن استفاده می شود و اینکه برای خنک شدن چقدر کارآمد می باشد. خنک سازی آرکتیک چندین مدل را با قیمت ۱۵ تا ۳۰ دلار ساخته است که بسیار معقول و کارآمد می باشد. خنک کننده های سری ۷۰۰ و ۷۷۰۰ زالمان نیز قیمت بالاتری در حدود ۳۰ تا ۴۵ دلار دارند و بسیار کارآمد هستند بطوریکه بعضی از مدلها می توانند با بعضی پردازشگرها بدون فن اجرا شوند. در نهایت، مدل ترمال رایت با قیمت ۶۰ دلار یا بیشتر برای خنک کننده CPU پیشنهاد می شود.

چگونه CPU را ارتقا بدهیم؟

ارتقای CPU کامپیوتر

تعویض پردازشگر با مدل سریعتر یکی از موثرترین و مقرون بصرفه ترین آپدیتی است که می تواند در سیستم قدیمی انجام داد. در برخی مواردف عملکرد CPU را با هزینه نسبتا کم می تواند دوبرابر یا سه برابر کرد. متاسفانه، تمام سیستمها برای ارتقای پردازشگر گزینه خوبی نیستند. برای تشخیص اینکه کدام سیستم برای ارتقای سیستم مناسب است باید تحقیق رد. در اینجا به چندین عامل اشاره می شود:

 

نوع سوکت پردازشگر

نوع سوکت اولین موردی است که توسط مادربرد ایجاد می شود. مادربردهایی که از سوکت ۷۷۵ فعلی برای اینتل یا سوکت ۹۳۹ برای AMD استفاده می کنند از بهترین گزینه ارتقا هستند. مادربردهایی که از سوکت های قدیمی ۴۶۲ (A) یا ۷۵۴ برای AMD یا سوکت ۴۷۸ برای اینتل استفاده کرده نیز گزینه های پردازشگر کمتری را مطرح می کنند اما هنوز از گزینه های مناسب ارتقا هستند. مادربردهایی که از سوکت های بسیار قدیمی استفاده کرده مانند سوکت اینتل ۳۷۰، از گزینه های ضعیف ارتقا بوده زیرا پردازشگرهای کمی برای آنها در دسترس می باشند. مادربردهایی که از سوکت های مطلق ۷ و اولیه، شیار A یا شیار ۱ استفاده رده در واقع قابل اتقا نیستند. حتی اگر مولفه های موردنیاز برای ارتقای این سیستمهای مطلق پیدا شود، اما قیمت بالا بوده و حتی پس از ارتقا، سیستم بسیار کند خواهد شد.

 

مدل مادربرد و سطح بازبینی

از آنجایی که مادربرد دارای سوکت مناسبی است اما بدین معنا نیست که لزوما بتواند هر پردازشگری که از آن سوکت استفاه کرده قبول کند. قبل از ارتقا، سازگاری مادربرد با پردازشگر ارتقا باید تایید شود.

 

BIOS

مادربرد اغلب می تواند از پردازشگر بسیار سریعتری نسبت به آنچیزی که درحال حاضر نصب شده است پشتیبانی کند اما به ارتقای BIOS نیز نیاز است. قبل از ارتقا، وب سایت مادربرد را برای یافتن آخرین اپدیت BIOS موجود برای آن مادربرد چک کنید. BIOS نکاتی را ارائه کرده که تشخیص می دهد کدامیک از ورژن BIOS از پردازشگری که باید نصب شود پشتیبانی می کند.

 

خنک کننده CPU

نصب پردازشگر جدید معمولا مستلزم نصب خنک کننده جدید CPU است. خنک کننده قدیمی ممکن است مجهز به پردازشگر جدید باشد اما سریعتر از پردازشگر جدید خنک نمی شود. پردازشگر کوچک با خنک کننده CPU موجود مناسب است.

 

حافظه

اگر حافظه فعلی PC3200 یا DDR2 نصب شده است، در اینصورت پردازشگر جدید احتمالا با آن کار می کند. اگر حافظه آهسته ای نصب شده باشد، مانند PC160، PC2100 یا PC2700 DDR-SDRAM، در اینصورت ممکن است حافظه و پردازشگر تعویض شوند. بعضی از مادربردها از عملیات حافظه غیرهمگام استفاده می کنند که گفته می شود آنها حافظه را با سرعت آهسته تر از باس حافظه پردازشگر اجرا می کنند. حتی اگر این چنین مادربردی موجود باشد، استفاده از حافظه آهسته تر از پردازشگر به منظور کاهش عملکرد پردازشگر مطرح می شود که دلیل کلی برای ارتقای پردازشگر می باشد.

 

منبع برق

منبع برق در بسیاری از سیستم های قدیمی گسترده بوده، و سیستم های مصرفی برای کار کردن قطعاتی که در اصل نصب شده اند کافی می باشند. معمولا پردازشگرهای سریعتر از برق بیشتری مصرف کرده، بنابراین ممکن است که نصب پردازشگر سریعتر مستلزم منصب منبع برق با ظرفیت بالا باشد. تعویض منبع برق با عنوان بخشی از ارتقا باید بررسی شود. اگر منبع برق فعلی از برند خوبی بوده و ظرفیت بالایی داشته باشد، و اگر پردازشگر جدید وات بسیار زیادی را نسبت به اصل خود مصرف نکند، در اینصورت احتمالا باید از منبع برق قدیمی استفاده نمود. بعبارت دیگر، اگر سیستم راه اندازی نشده و یا پس از ارتقای پردازشگر خراب شود، نشانه خوبی است که منبع برق باید تعویض شود.

 

شناسایی پردازشگر فعلی

گاهی اوقات باید CPU ناشناخته شناسایی شود و یا حداقل جزئیات آن را تشخیص داد. اگر CPU نصب نشده، می توان آن را با بررسی علائم روی سطح آن شناسایی نمود و این علائم را با اطلاعات شناسایی منتشر شده در وب سایت سازنده مقایسه کرد. برای مثال، شکل ۷-۵ علائم پردازشگر را نشان داده که اینتل برای شناسایی پنتیوم D سوکت ۷۷۵ و پردازشگرهای ویرایش اضافی پنتیوم استفاده می کند. AMD از علائم مشابه استفاده کرده و آنها را در وب سایت خود منتشر می کند.

اغلب اوقات، شکل ۷-۵ باید شناسایی شود. علائم پردازشگر پنتیوم D اینتل شامل نصب پردازشگر است. آسانترین راه اینست که از ویرایش خانگی اورست، ساندرا SiSoft یا ابزار تشخیص عمومی استفاده نمود. شکل ۸-۵ ویرایش خانگی اورست را برای شناسایی پردازشگر نصب شده با عنوان سمپرون +۲۸۰۰ AMD نشان می دهد. علاوه بر نام و مدل پردازشگر، این ابزارها سایر اطلاعات مهم مانند نام و مرحله هسته CPU، اندازه حافظه پنهان و نوع بسته را نیز ارائه می دهند.

 

انتخاب پردازشگر جایگزین

نوع سوکت، سازگاری مادربرد و سایر عوامل باعث محدود شدن طیفی از پردازشگرهای مناسب ارتقا یافته می شود. حتی با این محدودیتها، حداقل چندین و دهها پردازشگر وجود دارد که باید از بین آنها انتخاب نمود از راهنمایی های زیر باید برای بهترین انتخاب استفاده کرد:

 

درنظر گرفتن قیمت کلی در قبال ارزش سیستم

اگر پردازشگر ۵۰ دلاری در سیستم قدیمی بدون هیچ ارتقایی وجود داشته باشد، در اینصورت باید ابتدا حافظه، منبع برق و یا سایر قطعات سیستم را ارتقا داد که ممکن است سیستم قدیمی با وظایف درخواستی کمتری مواجه شده و سیستم جدید کاملا ایجاد شود. برعکس، اگر سیستم بسیار جدید ارتقا یابد، در اینصورت ممکن است هزینه زیادی برای ارتقای آن پرداخت تا سیستم به سطح عملکرد فعلی برسد.

 

درنظر گرفتن قیمت

برای مثال، شما ممکن است چندین مدل سمپرون یا سلرون با قیمتی از ۶۰ تا ۱۳۰ دلار داشته باشید. اگر حتی این کندترین و گرانترین پردازشگرها به ارتقای عملکرد قابل توجهی در پردازشگر اصلی اشاره کنند، احتمالا هر چیز دیگری نسبت به کندترین مدل ارتقا درک می شود. در اینصورت باید عملکرد اضافی توجه نمود.

 

درنظر گرفتن مصرف برق

هرچه اختلاف بین مصرف برق پردازشگرهای قدیمی و جدید کمتر باشد، آسانتر ارتقا می شوند. برای مثال، اگر مادربرد سوکت ۷۵۴ درحال ارتقا است، ممکن است یک گزینه بین سمپرون ۶۲W و آلتون ۶۴ ۱۱۰W وجود داشته باشد. در خصوص عملکرد بالای آلتون ۶۴ نیز ممکن است مسائل منبع برق و خنک سازی مطرح شود.

عیب یابی XBOX360 و کد های خطای رایج ان

عیب یابی Xbox 360

 

  • Xbox 360 روشن نمی شود

USB کوتاه است

پورت های USB در جلو (۲) و پشت (۱) کنسول را چک کنید. اگر پورت USB خمیده بوده و دارای مدار کوتاهی است در اینصورت Xbox رشن نمی شود.

 

منبع برق خراب

اگر دستگاه به درستی متصل است، اما منبع برق داغ است، تمام اتصالات را قطع کرده و به مدت ۱ ساعت اجازه دهید تا خنک شوند. درصورت وجود مشکل پس از خنک شدن منبع برق، منبع برق باید تعویض شود.

 

برد ماژول RF خراب

اگر منبع برق خوب است پس مشکل می تواند از برد ماژول RF باشد. در صورت صدمه دیدن این برد، باید تعویض شود.

 

مادربرد خراب

اگر مشکل پس از بررسی مراحل بالا همچنان وجود داشت، احتمالا مادربرد خراب است. اتصالات لحیم روی مادربرد ممکن است ترک خورده باشند. در اینصورت، اتصالات را مجددا لحیم کنید.

 

  • درایو دیسک باز/ بسته نمی شود

وجود آلاینده در درایو دیسک

اگر سینی داریو دیسک چسبیده شده است و باز و بسته نخواهد شد، پس دیسک را بصورت دستی در بیاورید. لینک مربوط به دستورات را برای برداشتن صفحه دنبال نموده و درایو را بصورت دستی خارج کنید. هر گونه موانع را برداشته، و کنسول را وصل کنید. اگر دکمه خروج هنوز کار نمی کند، درایو دیسک باید تعویض شود.

 

  • Xbox 360 دیسک را نمی خواند

ترک خوردگی دیسک

دیسک هایی که به شدت ترک خورده اند توسط کنسول خوانده نمی شوند. دیسک ترک خورده در درایو را تمیز کنید. اگر Xbox 360 دیسک را بدون مشکل اجرا می کند، پس دیسک های ترک خورده مشکل دارند.

 

لنزهای کثیف لیزر

اگر مشکل ناشی از دیسک ترک خورده باشد، گرد و غبار ممکن است روی لنزهای درایو نوری وچود داشته باشد. درایو نوری را از کنسول برداشته و تمیز کنید.

 

درایو نوری خراب

اگر Xbox 360 دیسک ها را پس از تمیز کردن درایو نوری نمی خواند، پس رایو نوری احتمالا خراب است. درایو DVD معیوب را تعویض کنید.

 

دیتای بازی ذخیره نمی شود

Xbox 360 بازی را ذخیره نمی کند

 

سخت دیسک خراب

اگر Xbox 360 دیتای بازی را ذخیره نمی کند، سخت دیسک احتملا صدمه دیده است. سخت دیسک را به درستی متصل کنید، و مطمئن شوید تا فضای کافی برای ذخیره داشته باشد و سپس مجددا ذخیره کنید. اگر مشکل همچنان باقی بود، سخت دیسک باید تعویض شود.

 

چراغ های خطای قرمز

تشخیص قطعه خراب Xbox 360 بستگی به این دارد که چند تا از چراغ های قرمز اطراف دکمه پاور چشمک می زنند.

 

یک چراغ قرمز

اگر چراغ قرمز در سمت راست پایین بر روی Xbox 360 چشمک می زند، کنسول دارای خطای سخت افزاری است. کنسول هنوز روشن است، و باید کد خطا را در صفحه اتصال نشان دهد. کد با E شروع و با دو رقم شروع می شود. برخی از رایج ترین کدهای خطا را می توان در این صفحه پیدا کرد، اما اطلاعات دقیق در پایگاه داده کد خطا کارشناسان Xbox وجود دارد.

 

دو چراغ قرمز

زمانی که دو چراغ چپ در کنسول به حالت قرمز چشمک زن هستند، یک قطعه بیش از حد گرم شده است. احتمالا فن با صدای بلند کار می کند، کنسول را خاموش نموده و به مدت ۲ ساعت اجازه دهید تا خنک شود. برای جلوگیری از این اتفاق در آینده، Xbox 360 را در منطقه تهویه خوب و بدون هیترها یا سایر لوازم گرمایی قرار دهید.

 

۳ چراغ قرمز (حلقه قرمز)

حلقه قرمز زمانی روی می دهد که گوشه راست و بالای حلقه چراغ به حالت چشمک زدن قرمز باشد. عملکرد نادرست سخت افزار بر یک یا چند قطعه تاثیر می گذارد. پیام خطا مستقیما ظاهر نشده، هرچند کنسل روشن نیست اما کد خطای ثانویه از Xbox ظاهر می شود.

خطاهای ۳ چراغ در کنسول با گرمای بیش از حد مرتبط هستند. رایج ترین مشکل مربوط به اتصال لحیم سرد یا ترک خورده در زیر GPU روی مادربرد است. نقص طراحی سینک حرارتی باعث شده تا مادربرد اطراف چیپ پیچیده شود که منجر به اتصال ضعیف چیپ می شود. چندین مورد برای PROD وجود دارد که شامل تعویض گیره x پرفشار، نقص اتصال لحیم GPU، و تعویض سینک حرارتی در مدل های قدیمی می باشد.

برای حفظ Xbox 360 در برابر PROD، دستگاه را در محل تهویه دار قرار داده و مطمئن شوید که دریچه های خنک کننده مسدود نباشند. اگر Xbox بیش از حد گرم شد، دستگاه را خاموش نموده و قبل از ادامه بازی اجازه دهید تا حداقل ۱ ساعت خنک شود. بطور متناوب، از فن خارجی برای جریان هوا در دستگاه استفاده کنید.

 

۴ چراغ قرمز

اگر ۴ چراغ قرمز چشمک می زند، کابل A/V Xbox 360 متصل نیست. کابل را به کنسول یا نمایشگر مجددا متصل کنید.

 

کدهای خطای رایج

بعضی از اطلاعات زیر از تلاشهای کلی کاربران Xbox بدست آمده اند. اطلاعات شامل تشخیص و تعمیر کدهای خطا می باشد.

E64: خطای درایو DVD- متوقف شدن درایو یا سفت افزار نادرست. علل زیادی برای این خطا وجود دارد، اما رایج ترین آنها استفاده متوالی از دیسک های معیوب است.

E65: خطای درایو DVD- اغلب بموجب سینی دیسک است که کاملا بسته نمی شود.

E66: خطای درایو DVD- ورژن درایو دیسک با ورژن کنسول سازگار نیست. درایو DVD باید ورژنی مطابق با کنسول داشته باشد و از سفت افزار اصلی یا جدیدترین سفت افزار استفاده شود. اگر درایو بتواند دیسک ها را در ویندوز خارج کرده، خوانده و رایت کند، پس کد خطای روی کنسول مشکل دارد که تعویض سفت افزار اصلی باید این مشکل را برطرف کند.

E67: خطای هارد دیسک- هارد دیسک در طول تنظیم مجدد متوقف می شود. خطا احتمالا ناشی از هارد دیسک معیوب است. درایو را از کنسول برداشته، و مجددا وصل شوید. اگر Xbox 30 بدون خطا کار می کند زمانی که هارد دیسک برداشته شده، بنابراین باید مطمئن شد که هارد دیسک خراب است.

E68: خطای ولتاژ- لوازم جانبی اضافی برق زیادی مصرف می کنند. ابتدا لوازم جانبی غیرضروری را برداشته و سپس قطعات ضروری مانند هارد دیسک و دستگاه های USB را بردارید. هر گونه اصلاحی در کیس Xbox می تواند منجر به این خطا شود. در برخی موارد، این خطا مربوط به هارد دیسک بوده که DMA پیکربندی نمی شود.

E69: خطای هارد دیسک- خواندن بخش ایمنی هارد دیسک خراب است. این خطا می تواند ناشی از هارد دیسک خراب یا اتصال هارد دیسک باشد. ابتدا هارد دیسک را برداشته و بدون آن اجرا کنید تا مشخص شود که آیا خراب است یا خیر.

E70: خطای هارد دیسک- هارد دیسک توسط کنسول پیدا نمی شود. مطمئن شوید که هارد دیسک به درستی قرار گرفته و متصل شده است.

E71: خطای داشبورد- معمولا خطا ناشی از کانکتور ضعیف پین یا از بین رفتن تراشه NAND باشد. پیچاندن مجدد اتصال جنوبی می تواند راه حل رایج باشد.

E73: خطای سخت افزار I/O- ناشی از اتصال سرد لحیم روی اتصال جنوبی یا تراشه اترنت است. معمولا، پیچاندن مجدد تراشه اترنت یا اتصال جنوبی این مشکل را برطرف می کند.

E74: خطای سخت افزار I/O: علت رایج این خطا وجود اتصال سرد یا ترک خورده لحیم در زیر GPU است. معمولا تعمیر GPU می تواند پیام این خطا را برطرف کند. در برخی موارد، مشکل با تعویض گیره X و خمیر حرارتی روی GPU کاهش می یابد.

E75: خطای اترنت- نمی تواند فروشنده PHY اترنت را بخواند. این خطا معمولا ناشی از درایو DVD است که به درستی متصل نشده است.

E67: خطای اترنت- Xbox30 دارای تراشه شبکه منسوخ است. این مورد زمانی می تواند روی دهد که تراشه دارای ولتاژ بالایی باشد. تراشه شبکه باید تعویض شود.

E77: خطای اترنت- مشابه با E76، این خطا ناشی از تراشه شبکه خراب است. همچنین ممکن است ناشی از کوتاهی بین سینک حرارتی و رزیستورها باشد و مشکلات بسیار جدیدی در رم وجود داشته باشد. ناحیه اطراف تراشه شبکه باید جریان مجدد پیدا کند.

E78: خطای داشبورد- عدم بررسی ASICID. هیچ راه حل شناخته شده ای برای این مشکل یافت نشد.

E79: خطای داشبورد- xam.exe بموجب عملکرد بد هارد دیسک شروع نمی شود. ابتدا کنسول را بدون هارد دیسک راه اندازی کرده تا تایید شود که این مشکل وجود دارد.

E80: خطای داشبورد- این خطا زمانی روی می دهد که داشبورد Xbox 360 ارتقا شده باشد اما رزیستور R3T6 از بین می رود. آسانترین راه برای رفع این خطا اینست که به داشبورد قدیمی ارتقا داد، رزیستور را لحیم کاری کرد و سپس Xbox را ارتقا داد.

 

کدهای خطای ثانویه

Xbox 360 با داشتن ۳ چراغ قرمز چشمک زن روشن نمی شود، بنابراین پیغام خطا با روش جایگزین بدست می آید.

 

دسترسی به کدهای خطای ثانویه

کنسول را روشن کرده بنابراین ۳ چراغ قرمز چشمک می زند. در حالیکه دکمه همگام سازی در جلوی کنسول را نگهداشته اید، دکمه خروج دیسک را زده و آزاد نمایید. چراغ ها به روش متفاوتی شروع به چشمک زدن می کنند. تعداد چراغ های چشمک زن در این الگوی جدی اولین رقم کد خطای ثانویه را مشخص می کند که از ۰-۳ است و وجود ۴ چراغ چشمک زن نیز با ۰ شروع می شود. دکمه همگام سازی را نگهداشته، و سپس دکمه خروج را سه بار زده و آزاد کرده تا دومین، سومین و چهارمین رقم کد خطای ثانویه به همان شیوه بدست آید. دکمه خروج را ۵ مرتبه زده تا چراغ های چشمک زن به حلقه قرمز اصلی برگردند. اکنون کد خطای ثانویه ۴ رقمی بدست می آید.

 

کدهای خطای مربوطه

برای تشخیص اینکه کدام پیغام خطا به کد خطای ثانویه پاسخ می دهد، از پایگاه داده کد خطا که توسط کارشناسان Xbox ارائه شده استفاده کنید.

 

کدهای رنگی منبع برق

نبود چراغ نبودن برق- منبع برق هیچ برقی از منبع اصلی دریافت نمی کند.

چراغ سبز کار می کند و Xbox روشن است- منبع برق از منبع اصلی برق می گیرد و به درستی کار می کند و Xbox روشن است.

چراغ سبز استندبای- منبع برق از منبع اصلی برق می گیرد و Xbox خاموش است.

چراغ قرمز مربوط به خرابی منبع برق- منبع برق از منبع اصلی برق گرفته اما برق به Xbox نمی رود. علل احتمالی عبارتند از:

  • ولتاژ برق نادرست- اگر منبع برق به منبع اصلی متصل است، ولتاژ متفاوتی دارد که منبع برق را درجه بندی می کند (منبع برق Xbox 360 با ۲۲۰- ۲۴۰ VAC یا ۱۱۰-۱۲۷ VAC درجه بندی نمی شود)، این مورد ناشی از منبع برقی است که به درستی کار نکرده و می تواند به منبع برق آسیب برساند.
  • گرمای بیش از حد- رایج ترین دلیل این مورد ناشی از نبود تهویه است. این مشکل با نحوه گرم/ داغ شدن منبع برق مشخص می شود. مقدرا فضای باز اطراف منبع برق را چک کرده، دمای اتاق را خنک نموده (زیاد بالا نباشد) و دریچه های تهویه روی منبع برق باید عاری از هرگونه گرد و غبار و کثیفی باشند. اگر منبع برق در فضای تهویه خوبی قرار گرفته و دریچه ها عاری از گرد و غبار و کثیفی هستند، در اینصورت فن منبع برق را ازنظر عملکرد درست چک کنید.
  • جریان بیش از حد- این بدان معنی است که کنسول انرژی زیادی را از منبع تغذیه می گیرد. این مورد بیشتر در Xbox به دلیل لوازم اضافی سخت افزار (مانند LED بزرگ، فن ها و غیره) و / یا اصلاحات نادرست انجام می شود. اگر Xbox اصلاح نشده باشد، احتمالا ناشی از اتصال کوتاه در جایی در Xbox است. متداول ترین اتصال کوتاه این است که درگاه های USB آسیب دیده و پین های داخل پورت روی یکدیگر کوتاه می شوند۱۸

چگونه قطعات کامپیوتر خود را خریداری کنیم؟

خرید قطعات کامپیوتر

تا اوایل دهه ۱۹۹۰، بیشتر محصولات کامپیوتری در فروشگاه های تخصصی کامپیوتر خریداری می شدند. فروش خرده فروشی هنوز بخش قابل توجهی از فروش محصولات کامپیوتری را تشکیل می دهد اگرچه این تاکید از فروشگاه های تخصصی کامپیوتر به خرده فروشان محلی “جعبه بزرگ” مانند بهترین خرید، CompUSA ، Fry’s ، وال مارت و Costco تغییر یافته است اما فروشندگان آنلاین اکنون یک حساب کاربری را با درصد زیادی از فروش قطعات کامپیوتری به خود اختصاص داده اند.

آیا باید از خرده فروش محلی پیشرفته و یا نمایندگی آنلاین خریداری نمود؟ ما هر دو را انجام می دهیم، زیرا هر کدام مزایا و معایبی دارند.

خرده فروشان محلی مزیت غیر قابل ارزیابی از رضایت فوری را ارائه می دهند. مگر اینکه شما از ما صبورتر باشید، وقتی چیزی می خواهید، همین الان آن را می خواهید. خرید از خرده فروش محلی بلافاصله این محصول را در دستان شما قرار می دهد، به جای اینکه باعث شود منتظر بمانید تا FedEx نشان دهد. همچنین می توانید قبل از خرید محصول را بصورت حضوری بررسی کنید، چیزی که در صورت خرید از نمایندگی فروش آنلاین امکان پذیر نیست. خرده فروشان محلی نیز در صورت نیاز به بازگشت یا تبادل محصول، مزیت بزرگی را ارائه می دهند. اگر چیزی درست کار نکرد، یا اگر به راحتی نظرتان تغییر کرد، بنابراین می توانید به جای پرداختن به دردسر و هزینه بازگشت محصول به نمایندگی فروش آنلاین، به فروشگاه برگردید.

فروشندگان آنلاین از مزیت وسعت و عمق انتخاب محصول برخوردار هستند. به عنوان مثال، اگر نسخه OEM ارزانتر محصول را بخواهید، این احتمال وجود دارد که شما آن را در خرده فروشان محلی پیدا نکنید، که اکثر آنها فقط کالاهای خرده فروشی را در اختیار شما قرار می دهند. اگر نماینده فروش آنلاین کالاهای خاص تولید کننده را در اختیار بگذارد، وی تمایل دارد کل خط محصول را ذخیره کند، در حالی که خرده فروشان محلی اغلب تنها محبوب ترین کالاها را در خط محصول انتخاب می کنند. البته محصولات محبوب معمولا به دلایل خوب محبوب هستند. فروشندگان آنلاین نیز احتمالا محصولات و طعم ها را از تولیدکنندگان کوچکتر جمع می کنند. بعضی اوقات، اگر باید کالای خاصی داشته باشید، تنها گزینه خرید آنلاین را انتخاب می کنید.

فروشندگان آنلاین معمولا قیمت های پایین تری نسبت به خرده فروشان محلی تبلیغ می کنند، اما فقط مقایسه یمت های اسمی اشتباه است. هنگامی که از خرده فروش محلی خرید می کنید، فقط قیمت تبلیغ شده را به علاوه مالیات فروش قابل استفاده پرداخت می کنید. هنگامی که از خرده فروش آنلاین خرید می کنید، قیمت تبلیغ شده را به علاوه حمل و نقل پرداخت نموده، که در نتیجه می تواند هزینه بیشتر از خرید محلی باشد.

اما شما لازم نیست که هنگام خرید آنلاین مالیات فروش را بپردازید، درست است؟ خوب شاید اینگونه باشد. در بیشتر حوزه های قضایی، به موجب قانون شما ملزم به پرداخت مالیات استفاده به جای مالیات فروش در خریدهای خارج از کشور هستید. البته بیشتر افراد از مالیات فرار می کنند، اما بالاخره روزی به پایان می رسد. کشورها با افزایش مشکلات بودجه روبرو هستند، همه آنها از افرادی شروع می کنند که از فروشندگان آنلاین خریداری کرده و مالیات نمی پردازند. کشورها از تکنیک های داده کاوی برای هماهنگی با یکدیگر و شرکتهای کارت اعتباری و خرده فروشان آنلاین برای کشف فرار مالیاتی استفاده می کنند. اگر مالیات پرداخت نشود، بنابراین می توانید از بخش حسابرسی وزارت امور خارجه دولت خود بشنوید و بپرسید که این هزینه های کارت اعتباری برای چیست و چرا شما مالیات استفاده را به دلیل آنها گزارش نکردید؟

اگرچه فروشندگان آنلاین ممکن است نسبت به مؤلفه خاصی قیمت کلی پایین تری داشته باشند، تصور اینکه همیشه اینگونه باشد اشتباه است. فروشندگان محلی معمولا تبلیغات و تخفیف هایی را ارائه داده تا قیمت یک قطعه را از پایین ترین قیمت آنلاین کاهش دهند. به عنوان مثال، یک اسپیندل ۱۰۰ دیسک CD-R توسط خرده فروش محلی با قیمت ۱۹٫۹۵ دلار با تخفیف فوری ۱۰ دلار و تخفیف نامه ۲۰ دلاری خریداری می شود. پس از هزینه تمبر برای ارسال نامه به فرم تخفیف، آنها برای پرداخت ۱۰۰ عدد دیسک به ما ۹٫۶۸ دلار پرداخت کردند که این توافق بسیار سخت برای فروشنده آنلاین مطابقت دارد. به همین ترتیب، ما هارد ۸۰ گیگابایتی را با قیمت ۷۹٫۹۵ دلار با تخفیف فوری ۱۵ دلار و ۳۰ دلار تخفیف خریداری کردیم. قیمت خالص؟ حدود ۳۵ دلار برای هارد ۸۰ گیگابایتی جعبه خرده فروشی که هیچ فروشنده آنلاین نمی تواند به آن نزدیک شود.

این که آیا قطعات کامپیوتر شخصی خود را از فروشگاه محلی پیشرفته و یا خرده فروش مبتنی بر وب خریداری می کنید، باید به راهنمایی های موردنظر توجه داشته باشید:

  • حتما دقیقاا می دانید چه چیزی را خریداری می کنید. به عنوان مثال، هارد دیسک ممکن است در دو نسخه موجود باشد، هر کدام با یک مدل یا یک مدل مشابه اما با یک حروف یا شماره اضافه برای حافظه پنهان. یا سازنده هارد دیسک ممکن است دو مدل با اندازه یکسان تولید کند که در قیمت و کارایی متفاوت هستند. همیشه با استفاده از شماره مدل سازنده دقیق مقایسه کنید. قبل از خرید محصول، آن را در وب سایت سازنده و تعداد زیادی از وب سایت های مستقل بررسی کنید. ما معمولا نام محصول را از گوگل جستجو می کنیم.
  • فروشندگان بسیار متفاوت هستند. ما به برخی از آنها به طور ضمنی اعتماد داشته و برخی دیگر را قبول نداریم. بعضی ها همیشه قابل اعتماد هستند، برخی دیگر همیشه غیر قابل اعتماد بوده و هنوز هم به نظر می رسد برخی دیگر با مراحل ما متفاوت هستند. ما وب سایت http://www.resellerratings.com را بررسی می کنیم، که دارای بانک اطلاعاتی از تجربیات گزارش شده از مشتری با صدها فروشنده است.
  • قیمت لیست یا قیمت خرده فروشی پیشنهادی (SRP) بی معنی است. بیشتر محصولات کامپیوتری برای کسری از SRP می فروشند. دیگران در نزدیکی SRP می فروشند. و برای سایرین، سازنده SRP ندارد، اما در عوض قیمت تخمینی فروش (ESP) را منتشر می کند. در مقایسه های معنادار، باید بدانید فروشندگان مختلف برای محصول چه اتهامی دارند.
  • خوشبختانه ، خدمات زیادی وجود دارد که لیست فروشندگان مختلف را ذکر می کند. ما از وب سایت های http://www.pricescan.com ، http://www.pricewatch.com و http://www.pricegrabber.com استفاده می کنیم. این سرویس ها بعضی وقتها ۲۰ فروشنده مختلف یا بیشتر را لیست می کنند و قیمت کالای خاص می تواند به طرز چشمگیری متفاوت باشد. ما از ۲۵٪ بالا و ۲۵٪ پایین و بین ۵۰٪ شروع کرده تا قیمت مناسب این کالا را انتخاب کنیم.
  • بسیاری از قطعات به شکل های خرده فروشی و OEM به فروش می رسند. مؤلفه اصلی در هر دو حالت احتمالا مشابه یا یکسان است، اما جزئیات مهم می توانند متفاوت باشند. به عنوان مثال ، CPU های اینتل در نسخه های جعبه خرده فروشی موجود هستند که شامل فن CPU و ضمانت سه ساله است. آنها همچنین به عنوان اجزای OEM (همچنین به آن بسته بندی سینی یا جعبه سفید نیز گفته می شود) نیز هستند که شامل خنک کننده CPU نبوده و فقط ضمانت ۹۰ روزه دارند. موارد نصب شده برای توزیع خرده فروشی در نظر گرفته نشده است، بنابراین برخی از تولید کنندگان هیچ ضمانتی برای خریداران انفرادی ارائه نمی دهند. قطعات نصب شده خوب هستند، تا زمانی که تفاوت ها را درک کرده و سعی نکنید قیمت ها را بین جعبه های خرده فروشی و نصب شده مقایسه کنید.
  • بازار کامپیوترهای شخصی و قطعات کاملا رقابتی بوده و حاشیه های آن باریک است. اگر فروشنده قطعات بسیار کمتری را از سایر فروشندگان تبلیغ کند، ممکن است که ضرر کند. اما به احتمال زیاد، اگر قیمت آن در مورد سایر موارد به همین میزان پایین باشد، فروشنده با استفاده از پول شما برای شناور کردن موجودی، با ارسال کالاهای برگشتی به عنوان کالای جدید، با شارژ هزینه های اضافی در حمل و نقل، حاشیه ها را کاهش می دهد.
  • قیمت واقعی که پرداخت می کنید ممکن است با قیمت تبلیغی بسیار متفاوت باشد. وقتی قیمتها را مقایسه می کنید، تمام هزینه ها به ویژه هزینه حمل و نقل را درج کنید فروشندگان معتبر دقیقا به شما می گویند که کل هزینه ها چقدر خواهد بود. فروشندگان کمتر معتبر ممکن است هزینه های حمل و نقل را فراموش کنند، که می تواند بسیار زیاد باشد. برخی از فروشندگان بسته کامل تولیدکننده را به موارد منفرد تقسیم می کنند. به عنوان مثال ، اگر درایو سخت افزاری با جعبه خرده فروشی شامل سخت افزار نصب شده باشد، برخی از فروشندگان قیمت این درایو لخت را بدون مشخص کردن نصب سخت افزار و هزینه جداگانه دارد، قید می کنند. همچنین هنگام خرید محصولاتی که شامل تخفیف از سوی سازنده بوده، مراقب باشید. برخی از فروشندگان قیمت خالص را پس از تخفیف اعلام می کنند بدون اینکه مشخص کنند که این کار را انجام داده اند.
  • بعضی از فروشندگان نسبت به همان کالایی که به طور مستقیم از وب سایت خود سفارش داده شده است، کالای بیشتری را که از طریق شماره ۸۰۰ آن نیز سفارش داده شده است، شارژ می کنند. برخی دیگر هزینه سفارش پردازش ثابت را به سفارشات تلفنی اضافه می کنند. این اتهامات نشانگر این واقعیت است که گرفتن سفارش در وب بسیار ارزان تر از سفارش تلفنی بوده، بنابراین این عمل متداول شده است. در حقیقت، بعضی از فروشندگان مورد علاقه ما، مانند com ، خطوط سفارش تلفنی را ارائه نمی دهند.
  • حمل و نقل اقلام سنگین مانندCRT ، UPS و چاپگرها به صورت جداگانه می تواند بسیار گران باشد. در اینصورت فروشگاه های محلی بزرگ مانند Best Buy از فروشندگان آنلاین مزیت بزرگی دارند. فروشنده آنلاین مجبور است هزینه حمل و نقل را مستقیم یا غیرمستقیم بگیرد و این هزینه می تواند برای یک کالای سنگین که به سرعت به آن نیاز دارید ۵۰ یا بیشتر باشد. برعکس ، فروشگاه های بزرگ جعبه کالاهای موجودی را در بارهای حمل بار یا حتی حمل ریلی دریافت می کنند، بنابراین هزینه آنها برای تحویل یک کالای واحد بسیار اندک است. آنها می توانند این کاهش هزینه را به خریداران منتقل کنند. اگر در حال خرید یک کالای سنگین هستید، تصور نکنید که این کالا به صورت آنلاین ارزانتر خواهد بود. بهترین خرید محلی یا فروشگاه بزرگ جعبه محلی خود را بررسی کنید و حتی بعد از پرداخت مالیات بر فروش، متوجه می شوید که در واقع هزینه کمتری دارد. و می توانید به جای انتظار برای FedEx، آن را با خود دور کنید.
  • بیشتر فروشندگان مستقیم که سفارشات تلفنی می گیرند، مایل به فروش کمتر از قیمت تبلیغ شده خود هستند. تنها کاری که باید انجام دا این است که به فروشنده انتخاب شده خود بگویید که واقعا ترجیح می دهید از آنها بخرید، اما نه به قیمتی که آنها می گویند. به یاد داشته باشید که فروشندگان معتبر اگر بخواهند سودآوری کنند و در کار خود بمانند، باید بیش از حد شارژ کنند. اگر به صورت تلفنی سفارش می دهیم، معمولا سعی می شود با فروشنده انتخابی خود کمی قیمت را پایین بیاوریم، اما انتظار نداریم که آنها با قیمت های پایین که در جستجوهای وب ظاهر می شوند مطابقت داشته باشند. البته اگر از فروشنده اینترنتی سفارش می دهید، dickering گزینه ای نیست و به همین دلیل است که فروشندگان فقط وب قیمتهای بهتری دارند.
  • در صورت بروز مشکلی در استفاده از کارت اعتباری، شرکت کارت اعتباری را در سمت خود قرار می دهد. اگر فروشنده کالای اشتباهی، محصول معیوب یا اصلا محصولی را ارسال نکرده باشد، می توانید برای استرداد شرکت کارت اعتباری، پول خود را بازپرداخت کنید. فروشندگانی که به سفارش کارتهای اعتباری روی می آورند، نمی توانند شرکت های کارت اعتباری را اذیت کنند، و بنابراین تمایل دارند به سرعت چنین مشکلاتی را برطرف کنند. حتی تهدید شما برای درخواست هزینه بازپرداخت ممکن است باعث شود دلیل فروش دلالی فروشنده متقابل باشد.
  • برخی از فروشندگان در صورت پرداخت با کارت اعتباری، مبلغی اضافی ، معمولا ۳٪ ، به قیمت تبلیغ شده خود اضافه می کنند. کارمزد قراردادهای شرکت کارت اعتباری را نقض کرده بنابراین در عوض برخی از فروشندگان برای پرداخت نقدی تخفیف مشابهی را ارائه می دهند که رقم یکسانی دارد. پردازش معاملات کارت اعتباری هزینه بالایی دارد و ما مطمئن هستیم که برخی از این دستفروشان کاملا معتبر بوده، اما تجربه خود ما با فروشنده هایی که هزینه اضافی را ندارند، خوب نبوده است. ما همیشه گمان می کنیم که شیوه های تجاری آنها منجر به درصد بالایی از درخواست بازپرداخت می شود و بنابراین آنها از استفاده از کارت های اعتباری خودداری می کنند.
  • فروشندگان خوب به شما این امکان را می دهند تا محصول معیوب را برای تعویض یا بازپرداخت کامل (که معمولا هزینه های حمل و نقل کمتری دارند) در مدت زمانی معین ، معمولا ۳۰ روز برگردانید. فقط از چنین فروشنده خریداری کنید. تقریبا همه فروشندگان برخی از کالاها مانند نوت بوک، مانیتور، چاپگر و نرم افزار باز شده را حذف می کنند، یا به این دلیل که قراردادهای آنها با سازنده را ملزم به انجام این کار می کند یا به دلیل اینکه بعضی از خریداران معمولا از دوره های برگشتی برای این کالاها سوء استفاده می کنند بهر حال باید این عبارت بود که “فروش نهایی است”. یعنی دقیقا همان چیزی است که می گوید.
  • هرگونه هزینه بازپرداخت را با دقت بررسی کنید. بسیاری از فروشندگانی که “بدون سؤال از ضمانت برگشت پول” به شما پول می دهند، فقط در چاپ خوب ذکر می کنند که تمام پول شما را بازپرداخت نمی کنند. آنها بازپرداخت هزینه بازپرداخت را پرداخت می کنند، و ما هزینه هایی را تا ۳۰ درصد از قیمت خرید دیده ایم. این فروشندگان عاشق بازده هستند، زیرا اگر محصول را برگردانید، درآمد بیشتری کسب می کنند تا اینکه آن را نگه دارید. از فروشنده ای که مبلغ بازپرداخت مبلغ را مبادله می کند (برخلاف بازپرداخت) خرید نکنید. برای بازپرداخت، بسته به قیمت کالا، هزینه بازپرداخت بالاتر از ۱۰٪ تا ۱۵٪ را بپذیرید.
  • اگر سفارش تلفنی می دهید، قولهای کلامی را نپذیرید. اصرار کنید که فروشنده قبل از شارژ کارت اعتباری یا کالای حمل و نقل خود، سفارش شما را به صورت مکتوب، از جمله شرایط و ضوابط خاص تأیید کند. اگر نماینده فروش در تأیید کتبی از سیاست ها، شرایط و ضوابط خود صرفنظر می کند، فروشنده دیگری را پیدا کنید. اکثر آنها از انجام این کار خوشحال هستند. اگر از فروشنده ای که بصورت انحصاری سفارشات وب را می گیرد خریداری می کنید، از برنامه ضبط صفحه یا عملکرد صرفه جویی در مرورگر خود استفاده کنید تا هنگام انجام سفارش، نسخه های هر صفحه را بگیرید. بیشتر فروشندگان ایمیل تأییدکننده ارسال می کنند.
  • همه موارد مربوط به سفارش، از جمله نسخه تبلیغات اصلی را پرونده کنید. ایمیل ها، فکس یا تأیید کتبی ارائه شده توسط فروشنده؛ نسخه های دریافت کارت اعتباری؛ نسخه ی لیست بسته بندی و فاکتور؛ و غیره و همچنین مکالمات تلفنی، یادداشت ها از جمله تاریخ، زمان، شماره تلفن و رمز، نام شخص مورد نظر، هدف تماس و غیره را به یاد داشته باشید. ما نسخه ای از آن را چاپ می کنیم تا به آن ترتیب به پوشه اضافه شود.
  • برای فروشنده مشخص کنید که انتظار دارید آنها کالای دقیقی را که سفارش داده اید ارسال کنند، نه آنچیزی که جایگزین می کنند. از آنها بخواهید که موارد دقیق ارسال شده از جمله شماره قطعات سازنده را تأیید کنند. به عنوان مثال، اگر کارت گرافیک ATI RADEON X800 XT Platinum Edition PCIe را سفارش داده اید، اطمینان حاصل کنید که تأیید سفارش آن کالا را با نام، توضیحات کامل و شماره محصول ATI مشخص کنند. توضیحات کمتر مانند “کارت گرافیک” ، “کارت گرافیک ATI” یا حتی “کارت گرافیک ATI RADEON X800” را قبول نکنید. در غیر این صورت، تقریبا چیزی که پرداخت کرده اید، دریافت نخواهید کرد. ممکن است به جای مدل X800 XT Platinum Edition PCIe که سفارش داده اید، مدل X800 Pro AGP بدست شما برسد.
  • شرایط ضمانت را تأیید کنید. برخی از تولید کنندگان فقط کالاهای خریداری شده از نمایندگی های مجاز را در بسته بندی های خرده فروشی کامل تضمین می کنند. در برخی از موارد، ضمانت از زمان تولید کننده کالا به توزیع کننده شروع می شود که ممکن است مدت طولانی قبل از دریافت آن باشد. محصولات OEM به طور معمول دارای ضمانت های بسیار کوتاه تری نسبت به محصولات جعبه خرده فروشی هستند و گاهی اوقات به اندازه ۹۰ روز کوتاه تر بوده و ممکن است فقط در توزیع کننده اصلی و نه برای خریدار نهایی ضمانت شوند. فروشندگان بهتر ممکن است ضمانت سازنده را برای برخی از محصولات در بعضی از مواقع ، غالباً۳۰ تا ۹۰ روز تأیید کنند. این بدان معناست که در صورت عدم موفقیت محصول می توانید کالای مورد نظر را به نمایندگی فروشنده برگردانید، چه کسی جایگزینی را برای شما ارسال می کند و از برخورد با سازنده مراقبت می کند. برخی از فروشندگان از ضمانت تولید کننده خودداری می کنند و ادعا می کنند پس از ارسال کالای موردی، برخورد با مطالبات گارانتی مشکل شما است، حتی اگر محصول وارد DOA شود. ما دو بار با آن مشکل مواجه شده ایم. معمولاً ذکر عباراتی مانند تجارت برای یک هدف خاص و ابطال پذیرش باعث می شود آنها به سرعت آن را ببینند. ما معمولاً از فروشنده درخواست می کنیم بلافاصله کالای جایگزینی جدیدی را برای ما ارسال کند و در صورت بازگشت کالای منسوخ، برچسب حمل و نقل بازپرداخت درج می شود. ما کالاهای منسوخ را تحت هیچ شرایطی قبول نمی کنیم و هزینه ای پرداخت نکرده و شما نیز نباید هزینه کنید.
  • براساس قانون، فروشندگان مستقیم می توانند در مدت زمانی که قول می دهند محصولات را ارسال کنند. اما این دوره زمانی ممکن است دقیق (“حمل و نقل ظرف ۲۴ ساعت”) یا مبهم (“کشتی ها طی سه تا شش هفته”) باشد. اگر فروشنده نتواند تا تاریخ موعود خود تحویل دهد، باید کتبا به شما اطلاع دهد و تاریخ دیگری را که از طریق آن کالا ارسال می شود، مشخص کند. اگر چنین اتفاقی بیفتد، شما حق دارید سفارش خود را بدون مجازات لغو کنید. اطمینان حاصل کنید که فروشنده را توجیه کرده اید که انتظار دارید کالا به موقع تحویل داده شود. فروشندگان مشهور تاریخی را اعلام کرده دقیقا در آن زمان ارسال می کنند.
  • متأسفانه ، برخی از فروشندگان عادت ناخوشایندی دارند که هر زمان که بخواهند آن را بدست آورند، پول و هزینه حمل و نقل شما را می گیرند. در واقع کلاهبرداری می کنند. برای فروشنده مشخص کنید که به آنها اجازه نمی دهید کارت اعتباری خود را شارژ کنند تا اینکه کالا حمل شود و اگر در صورت قول گرفتن کالا را دریافت نکردید، سفارش را فسخ کنید.

حتی با رعایت همه این دستورالعمل ها همچنان مشکلاتی وجود دارد. حتی بهترین فروشندگان نیز گاهی اوقات طفره می روند. اگر این اتفاق بیفتد، انتظار نداشته باشید که مشکل به خودی از بین برود. اگر با مشکلی روبرو شدید، آرام باشید و ابتدا به فروشنده اطلاع دهید. فروشندگان خوب برای برطرف کردن مشکلات نگران هستند. درک کنید که چگونه فروشنده می خواهد به کار خود ادامه دهد، و مراحلی مانند برچسب زدن کالاهای برگشتی با شماره RMA (مجوز مواد بازگشتی) را دنبال می کنند. اگر به نظر می رسد کارها با روند خود یش نمی روند، به فروشنده توضیح دهید که چرا ناراضی هستید و به آنها بگویید که قصد دارید درخواست بازپرداخت از شرکت کارت اعتباری خود را انجام دهید. در نهایت، اگر نماینده فروش کاملا حساس باشد و هر جنبه ای از معامله (از جمله ، مثلاً نامه تأییدی که شما نوشتید) از طریق خدمات پستی ایالات متحده صورت گرفته است، در مورد تشکیل پرونده های مربوط به کلاهبرداری نامه با ایمیل خود تماس بگیرید. که واقعا مورد توجه فروشنده قرار می گیرد، و از آن به عنوان آخرین راه حل استفاده کنید.

عیب یابی گیم بوی میکرو (Game Boy Micro) نینتندو

عیب یابی گیم بوی میکرو (Game Boy Micro) نینتندو

 

  • مشکلات صفحه نمایش

ترک خوردگی صفحه

گیم بوی میکرو از صفحه قابل تعویض دارای پنجره پلاستیکی استفاده می کند که بر روی صفحه LCD سیستم قرار می گیرد.اگر LCD بدون نقص است، و فقط کاور پلاستیکی شکسته شده است، در اینصورت سیستم خدمات مشتری نینتندو را برای تعمیرات ارسال نمی کند. میکرو بوی بازی دارای دو صفحه اضافی است که می توان از آنها استفاده کرد. متاسفانه، نینتندو صفحات جایگزین را نمی فروشد.

 

ظاهر شدن خطوط بر روی صفحه در زمان بازی

اگر در طول بازی خطوطی بر روی صفحه ظاهر شد، این احتمال وجود دارد که قطعاتی که تصویر را ایجاد می کنند آسیب دیده باشند. این مورد در صورتی اتفاق می افتد که صفحه میکرو بوی بازی افتاده باشد و یا ضربه دیده باشد. اگر صفحه این خطوط را از طریق تصویر بازی نشان دهد، در اینصورت دستگاه باید تعمیر شود. ضمانت نینتدو شامل آسیب فیزیکی (هر گونه صدمه ناشی از سقوط یا ضربه) نمی باشد. اگر گیم بوی نیاز به تعمیر/ تعویض بموجب آسیب فیزیکی داشته باشد، و ضمانت نیز هنوز دارد، با بخش خدمات مشتری نینتندو تماس بگیرید.

 

ایجاد ترک هایی بر روی صفحه

مشابه با صفحه ترک خورده، آسان ترین راه برای حل این مشکل اینست که کاور صفحه پلاستیکی را تعویض کرد. با اینحال اگر ترک هایی بر روی نمایشگر LCD وجود دارند در اینصورت باید تعویض شود. طبق گفته نینتدو، هر گونه آسیب به نمایشگر LCD شامل آسیب فیزیکی شده و تحت ضمانت نمی باشد. با خدمات مشتری تماس گرفته و درخواست گیم بوی دیگری کنید.

 

صفحه تاریک است

اگر صفحه گیم بوی میکرو تاریک است، ساده ترین راه تغییر روشنایی صفحه می باشد. برای اینکار، دکمه L در لبه بالا و چپ میکرو بوی را نگهداشته و سوئیچ صدا/ روشنایی را بالا یا پایین برده تا اینکه تصویر مشاهده شود. همچنین اگر گیم بوی را در روشنایی بازی می کنید، روشنایی صفحه را کم کنید. اگر هیچیک از این موارد به حل مشکل کمک نکنند در اینصورت باید یم بوی را تعمیر کرد. با خدمات مشتری نینتندو تماس گرفته تا گزینه های احتمالی تعمیر را نشان دهد.

 

  • مشکلات بازی

بازی شروع نمی شود

فقط بازی های پیشرفته گیم بوی در گیم بوی میکرو اجرا می شوند. گیم بوی اصلی، پاکت گیم بوی و گیم بوی کالر اجرا نمی شوند. گیم پک را کاملا وارد کنید. گیم بوی را خاموش نموده و گیم پک را ازنظر وجود کثیفی بررسی کنید. کارتیج را با لوگوی بازی در و جدا از صفحه وارد نموده و کارتریج را فشار دهید تا اینکه کاملا در جای خود قرار بگیرد.

 

  • مشکلات باتری

دکمه های شروع و انتخاب قرمز هستند

دکم های شروع و انتخاب زمانی قرمز می شوند که برق سیستم پایین باشد. دستگاه را قبل از استفاده شارژ کنید بویژه اگر که روشنایی صفحه یا صدا تغییر کرده باشد. علائم  LED دکمه شروع و انتخاب زمانی آبی است که دستگاه کاملا شارژ باشد. اگر LED ها پس از شارژ ۲ و نیم ساعته هنوز قرمز هستند، از آداپتور AC دیگری استفاده کنید تا مطمئن شوید که مشکل از آداپتور است.

 

دکمه های شروع و انتخاب روشن نمی شوند

اگر بتری شارژ دارد، LED ها زمانی که دستگاه به اداپتور AC متصل است روشن نمی شوند. بازی را بدون اداپتور AC به مدت ۱۰ ۱۵ دقیقه اجرا کرده، سپس آداپتور AC را وصل کرده و تست کنید که چراغ ها روشن هستند. دستگاه برقی دیگری را به خروجی متصل کرده و متوجه شوید که مشکل از خروجی است.

 

شارژ تا درصدی که باید باشد تمام می شود

باتری را تقریبا ۱۰ ساعت شارژ کنید. اگر باتری سریعا تمام می شود، پس باتری ممکن است به پایان چرخه عمر خود (حدود ۵۰۰ شارژ) رسیده باشد. علائم آسیب فیزیکی آداپتور AC را چک کنید (مانند کیس پلاستیکی شکسته، سیم های منقطع). اگر هیچ آسیبی وجود ندارد، باتری را تعویض کنید. آداپتور AC را از دیوار قطع کرده و چک کنید که برق به سرعت خاموش می شود. این مورد درصورتی مشخص می شود که مشکل ناشی از باتری قابل شارژ یا چیز داخلی در گیم بوی میکرو باشد.

 

  • مشکلات صدا

کیفیت صدای یک بازی بد است

اگر مشکل کیفیت صدا فقط در یک بازی وجود دارد، به لیست بازی های خاص نینتندو مراجعه کرده که مشکلات رایج گیم بوی میکرو را نشان می دهد.

 

هیچ صدایی از گیم بوی شنیده نمی شود

صدای گیم را تنظیم کنید. در لبه چپ دستگاه، سوئیچ “صدا/ روشنایی” را زده تا اینکه صدا در سطح موردنظر تنظیم شود.

 

هدفون کار نمی کند

مطمئن شوید که جک هدفون کاملا در پورت هدفون قرار گرفته است. گر صدا از اسپیکر میکرو خارج می شود، هدفون دیگری را امتحان کنید. اگر دومین هدفون نیز کر نمی کند پس مشکل می تواند از گیم بوی باشد که باید تعمیر شود.

 

  • مشکلات دکمه

دکمه های چسبناک

اگر دکمه ها پس از فشار دادن چسبناک شدند، انها را تمیز کرده تا اینکه هیچ کثیفی یا ذراتی در حفره های آن وجود نداشته باشد. اگر مشکل همچنان وجود داشت، دکمه ها ممکن است شکسته شده باشد و یا قابل استفاده نیستند. در این مورد، دکمه ها باید تعویض شوند.